Η αθρόα προσέλευση κόσμου σε πόλεις, κωμοπόλεις, νησιά της Ελλάδας αλλά και σε πόλεις του εξωτερικού έστειλε ένα, διπλό, μήνυμα προς την εκτελεστική αλλά και τη δικαστική εξουσία. Ότι η συντριπτική πλειονότητα της κοινωνίας δεν έχει άλλο… οξυγόνο για: αναξιοκρατία, διαφθορά, ρουσφέτια, σήψη και ατιμωρησία.

Η αποφράδα ημέρα της 28ης Φεβρουαρίου 2023, το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, κατέδειξε ότι οι πολιτικοί ταγοί της χώρας οφείλουν να κοιτάξουν (πολύ σοβαρά) τον εαυτό τους στον καθρέπτη και να απολογηθούν για τα λάθη και τις παραλείψεις που οδήγησαν 57 συνανθρώπους μας, στην πλειονότητά τους νεαρά παιδιά, στον άλλο κόσμο.

Η αμαρτωλή σύμβαση

Μέσω της «Μ» έχουμε αποκαλύψει, με διαδοχικά ρεπορτάζ, τη σήψη και τη δυσωδία η οποία αναδύεται από την αδυναμία της χώρας μας να εγκαταστήσει ένα σύγχρονο σύστημα τηλεδιοίκησης στο σιδηροδρομικό δίκτυό της. Η σύμβαση 717, η οποία υπεγράφη το 2014, έπρεπε να ολοκληρωθεί το 2016, ωστόσο μέχρι και το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου 2023 παρέμενε όνειρο θερινής νυκτός (όπως παραμένει ακόμη και σήμερα). Στο μεσοδιάστημα επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (με υπουργό τον Σπίρτζη) δόθηκαν πέντε παρατάσεις σε ό,τι αφορά την παράδοση του έργου, ενώ επί Νέας Δημοκρατίας (με υπουργό τον Καραμανλή) άλλες δύο. Το ελληνικό δαιμόνιο όμως, η αδιαφορία και η διαφθορά που επικρατεί σε τομείς της ελληνικής διοίκησης επέτρεψαν στους εργολάβους να στήσουν ένα άνευ προηγουμένου πάρτι. Το έργο έσπασε στα δύο, με την ελληνική εταιρεία που ανέλαβε να το ολοκληρώσει να μη διαθέτει την απαιτούμενη τεχνογνωσία, με αποτέλεσμα να κάνει μια τρύπα στο νερό.

Τη στιγμή λοιπόν που δίδονταν διαρκείς παρατάσεις και τα «τρωκτικά» ροκάνιζαν τα χρήματα των Ελλήνων αλλά και Ευρωπαίων φορολογουμένων, ο ελληνικός σιδηρόδρομος παρέμενε σε εμβρυακό, μεταπολεμικό, επίπεδο. Παρά το γεγονός ότι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι μέσω αναφορών αλλά και εξωδίκων έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου, ο πρώην υπουργός Μεταφορών Κώστας Καραμανλής (ο οποίος εάν δεν έφερε το… βαρύ επίθετο, απορώ εάν θα τον εμπιστευόταν άνθρωπος να διοικήσει ακόμα και περίπτερο) κουνούσε το δάχτυλο από το βήμα της Βουλής, αποκαλώντας, ούτε λίγο ούτε πολύ, τρελούς εκείνους που ανησυχούσαν για την κατάσταση του δικτύου και κυρίως την ασφάλεια των τρένων. Το αποτέλεσμα, δυστυχώς, το ζήσαμε πριν από δύο χρόνια.

Κοινωνική αντιπολίτευση

Από εδώ και στο εξής η κυβέρνηση πρέπει να λάβει σοβαρά το μήνυμα. Η λογική τού «η τραγωδία των Τεμπών» σβήστηκε στο αποτέλεσμα των εκλογών είναι προφανές, πλέον, ότι είναι και αναχρονιστική και ουτοπική. Οι έχοντες τα γένια και τα χτένια, οι κυβερνώντες, πρέπει να εγκύψουν και να δουν κατάματα το πρόβλημα. Όχι μόνο τις 17 συστάσεις οι οποίες προκύπτουν από το ήξεις αφήξεις πόρισμα του ανεξάρτητου Οργανισμού (παρουσιάστηκε εσπευσμένα την περασμένη Πέμπτη) που κάνει λόγο για ανεπάρκεια του δικτύου, αλλά κυρίως το παλλαϊκό αίτημα της κοινωνίας για κάθαρση και δικαιοσύνη. Είναι προφανές ότι εφεξής η κυβέρνηση δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο την αντιπολίτευση εντός του Κοινοβουλίου, αλλά την ακομμάτιστη αντιπολίτευση της ίδιας της κοινωνίας, η οποία τυγχάνει να είναι πιο σκληρή και συνάμα αμείλικτη. Είναι προφανές ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης οφείλει να λάβει δραστικές πρωτοβουλίες και κυρίως να μη διστάσει να θυσιάσει συγκεκριμένα πρόσωπα. Είναι προφανές ότι ο νυν υπουργός Μεταφορών Χρήστος Σταϊκούρας δεν θα πρέπει να έχει καμία θέση στο επόμενο κυβερνητικό σχήμα.

Και η Δικαιοσύνη;

Είναι προφανές, επίσης, ότι η εκτελεστική εξουσία, δηλαδή η κυβέρνηση, οφείλει να αφήσει τη Δικαιοσύνη να αναπνεύσει και να κάνει τη δουλειά της. Οι αχρείαστες -κατά καιρούς- παρεμβάσεις της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, Γεωργίας Αδειλίνη, όχι μόνο δεν εκτονώνουν τη λαϊκή οργή, αλλά εντείνουν την πεποίθηση ότι μετά την τραγωδία των Τεμπών επιχειρήθηκε ένα καλά οργανωμένο σχέδιο συγκάλυψης. Κοινώς, μπαζώματος της υπόθεσης. Η βεβιασμένη κίνηση του πρώην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ισίδωρου Ντογιάκου, να «διατάξει» τη δήθεν αναβάθμιση της έρευνας, αφαιρώντας τη δικογραφία από την κ. Σούρλα και αναθέτοντάς την σε εφέτη ανακριτή, όχι μόνο σχολιάστηκε, αλλά ξένισε νομικούς κύκλους και όχι μόνο. Η αβλεψία του εφέτη ανακριτή να ενσωματώσει στη δικογραφία αρχεία με κατασχεμένο υλικό, αλλά κυρίως η αδυναμία -προσώρας- να δοθεί απάντηση στο φλέγον ερώτημα τι ακριβώς μετέφερε η εμπορική αμαξοστοιχία, με αποτέλεσμα να προκληθεί η έκρηξη και να χάσουν τη ζωή τους λόγω «έλλειψης οξυγόνου» αρκετοί επιβάτες, επιτείνουν τις υποψίες που εκστομίζονται περί συγκάλυψης.

Η κοινωνική αντιπολίτευση δεν επιθυμεί να χυθεί μόνο άπλετο φως σε αυτή την ανείπωτη τραγωδία, αλλά κυρίως να πληρώσουν οι υπεύθυνοι όσο ψηλά κι αν βρίσκονται. Κάτι που δεν το έχουμε δει στις πρόσφατες τραγωδίες του παρελθόντος, όπως εκείνη στο Μάτι ή στη Μάνδρα. Ίσως, επιτέλους, ήρθε η ώρα να αλλάξει κάτι…

*Όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΜΠΑΜ της Κυριακής

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

• ΕΡΓΟΣΕ: Ακυρώθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο το πρόστιµο για τη σύµβαση «717»!
• Λεωνίδιο: Συγκινούν οι κάτοικοι με το μήνυμα “δεν έχω οξυγόνο”, που έστειλαν στον ουρανό με το παραδοσιακό αερόστατο9