Ο Τραμπ σε μια πολιτική επίδειξη εξουσίας “βάφτισε” το Kennedy Center στο όνομά του

19/12/2025 11:18

Το John F. Kennedy Center for the Performing Arts είναι ένα από τα πιο σημαντικά πολιτιστικά ιδρύματα των Ηνωμένων Πολιτειών, που λειτουργεί ως εθνική σκηνή τεχνών με διεθνή ακτινοβολία και φιλοξενεί όπερα, ορχήστρα, θεατρικές και μουσικές παραστάσεις από το 1971. Εγκαινιάστηκε ως «ζων μνημείο» προς τιμήν του προέδρου Τζον Φ. Κένεντι με ομοσπονδιακή νομοθεσία, η οποία ακόμα και σήμερα καθορίζει το όνομά του και τον χαρακτήρα του.
Τον Δεκέμβριο του 2025, το Διοικητικό Συμβούλιο του Kennedy Center, που αποτελείται πλέον κυρίως από πρόσωπα διορισμένα από τον Ντόναλντ Τραμπ και υπό την προεδρία του ιδίου (έχει ορίσει τον εαυτό του πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου), ψήφισε να προσθέσει το όνομα του Τραμπ στον τίτλο του ιδρύματος, μετονομάζοντας το σε Trump-Kennedy Center. Η ανακοίνωση, σύμφωνα με την εκπρόσωπο Τύπου του Λευκού Οίκου, τονίζει ότι η αλλαγή αντανακλά την «ανεπανάληπτη δουλειά» που έκανε ο Τραμπ για να «σώσει» το κέντρο οικονομικά και δομικά.
Η απόφαση του διορισμένου από τον Ντόναλντ Τραμπ Διοικητικού Συμβουλίου, να μετονομάσει το εμβληματικό John F. Kennedy Center for the Performing Arts σε Trump-Kennedy Center είναι κάτι παραπάνω από μια «εξωφρενική» είδηση — είναι μια πολιτική επίδειξη εξουσίας που καταπίνει την ιστορία και διαβρώνει το δημόσιο πολιτιστικό πεδίο υπό πρόσχημα «σωτηρίας» και «επιτυχίας».
Σε ανακοίνωση της εκπροσώπου Τύπου του Λευκού Οίκου, Karoline Leavitt, η αλλαγή ονόματος δικαιολογείται ως «αναγνώριση του απίστευτου έργου» που λέγεται ότι έχει επιτελέσει ο Τραμπ για τη διατήρηση, χρηματοδότηση και «αναμόρφωση» του κέντρου. Μόνο που τα νούμερα και οι αντιδράσεις δείχνουν μια διαφορετική πραγματικότητα: οι πωλήσεις εισιτηρίων κατέρρευσαν σχεδόν στο μισό, ενώ παραστάσεις ακυρώνονται και καλλιτέχνες αποχωρούν — μια εικόνα παρακμής που δεν καλύπτεται με φανφάρες.
Το πιο ανησυχητικό όμως δεν είναι η αισθητική υπερβολή. Είναι ότι ο Τραμπ και οι σύμμαχοί του προσπάθησαν να εξουδετερώσουν την ίδια τη διαδικασία. Ορισμένα μέλη του Συμβουλίου έχουν καταγγείλει ότι η «ομόφωνη» ψηφοφορία ήταν θεατρική — με μικρόφωνα να κλείνονται και φωνές αντίδρασης να φιμώνονται.
Πιο οργισμένες ήταν οι αντιδράσεις από την οικογένεια Κένεντι. Ο Τζακ Σλόσμπεργκ, εγγονός του Τζον Φ. Κένεντι, και άλλα μέλη τόνισαν ότι η μετονομασία υπονομεύει την ενθύμηση ενός προέδρου που αφιέρωσε ζωής στην υποστήριξη των τεχνών και της κουλτούρας — και που το Κέντρο πήρε το όνομά του με ομοσπονδιακή νομοθεσία.
Μπορεί, λοιπόν, να μιλάμε για «σύγχρονη επιτυχία» ή για μια δραματική επικράτηση πολιτικής αυτοπροβολής πάνω στην τέχνη και την ιστορία; Η απάντηση δεν είναι απλώς πολιτική διαφωνία — είναι μια βαθιά κοινωνική και πολιτιστική κρίση για το ποιος καθορίζει το τι αξίζει να τιμάται σε μια δημοκρατική κοινωνία.
Αν αυτός ο τόπος ήταν πύλη πολιτισμού, αξιών και μνήμης, τώρα μοιάζει να γίνεται εξελίξιμο εργαλείο προσωπικής προβολής — με επιπτώσεις που υπερβαίνουν κατά πολύ μια αλλαγή πινακίδας