PLUS
Ξημερώματα Δευτέρας 26 Ιανουαρίου. Η νύχτα στα Τρίκαλα διακόπτεται από έναν εκκωφαντικό θόρυβο. Μια έκρηξη. Και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, φωτιά. Στο εργοστάσιο της Βιολάντα. Εκεί όπου, λίγες ώρες αργότερα, θα τελείωνε απλώς άλλη μία νυχτερινή βάρδια. Δεν τελείωσε ποτέ.
Ρεπορτάζ: Τζένη Μάρκου
Γιατί μέσα βρίσκονταν πέντε γυναίκες. Πέντε ζωές. Γυναίκες της διπλανής πόρτας. Εργαζόμενες μητέρες.
Γυναίκες που είχαν οργανώσει τη ζωή τους γύρω από τα παιδιά τους. Που δούλευαν τη νύχτα για να μπορούν την ημέρα να είναι μάνες. Οικογένειες, όνειρα, καθημερινότητες έγιναν στάχτη μέσα σε μία στιγμή, στη φονική έκρηξη που βύθισε στο πένθος ολόκληρη την τοπική κοινωνία.
Η Σταυρούλα. Η Βασιλική. Η Αναστασία. Η Έλενα. Η Αγάπη.
Σταυρούλα Μπουκουβάλα
Μητέρα τριών παιδιών – Καρδίτσα
Εργαζόταν στο εργοστάσιο τουλάχιστον δέκα χρόνια. Το ένα της παιδί σπούδαζε, το άλλο βρισκόταν στο σπίτι και το μικρότερο πήγαινε ακόμη σχολείο. Μια μητέρα που, όπως λένε οι δικοί της άνθρωποι, δεν σταμάτησε ποτέ να παλεύει για τα παιδιά της.
Έλενα Κατσαρού
45 ετών – Γλίνο Τρικάλων
Μητέρα 13χρονου αγοριού
Δούλευε νύχτα για να μπορεί την ημέρα να είναι δίπλα στο παιδί της. Εργαζόταν στη Βιολάντα εδώ και δώδεκα χρόνια. Στον ίδιο χώρο εργαζόταν και η μητέρα της. Μάνα και κόρη σε αντίθετες βάρδιες, για να μη μείνει ποτέ μόνο το παιδί. Εκείνο το ξημέρωμα, η κόρη δεν γύρισε στο σπίτι, όπως είχαν κανονίσει.
Βασιλική Σκαμπαρδώνη
42 ετών – Γαρδίκι Τρικάλων
Μητέρα δύο παιδιών, 4 και 5 ετών
Γνωστή στην τοπική κοινωνία, καθώς στο παρελθόν διατηρούσε κομμωτήριο. Μέχρι το 2020 εργαζόταν ως κομμώτρια, όμως με τον ερχομό του δεύτερου παιδιού της, τα σχέδια άλλαξαν. Πιάνει δουλειά στη βιομηχανία. Γύριζε το πρωί, ετοίμαζε τα παιδιά για το σχολείο και τα περίμενε να επιστρέψουν. Η νύχτα ήταν η δουλειά της. Η μέρα, τα δύο ανήλικα παιδιά της.
Η τελευταία τους φωτογραφία δείχνει τρεις γυναίκες χαμογελαστές, σφιχτά αγκαλιασμένες, λίγες ώρες πριν, στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της επιχείρησης. Κανείς δεν γνώριζε ότι ήταν η τελευταία φορά. Λίγη ώρα αργότερα, βρέθηκαν νεκρές στο υπόγειο του εργοστασίου, η μία δίπλα στην άλλη.
Αναστασία Νάσιου
Γριζάνο Φαρκαδόνας
Ακόμη μία εργαζόμενη. Ακόμη μία γυναίκα. Τα τελευταία χρόνια ζούσε στο εξωτερικό, όμως είχε επιστρέψει στην Ελλάδα και εργαζόταν στη βιομηχανία με στόχο να συνταξιοδοτηθεί.
Αγάπη Μπούνοβα
Ακόμη μία γυναίκα που δεν γύρισε ποτέ στο σπίτι της. Τα στοιχεία για τη ζωή και την πορεία της συμπληρώνονται σταδιακά, καθώς φίλοι και συγγενείς προσπαθούν να διαχειριστούν την απώλεια.
Το μοιραίο βράδυ, στο εργοστάσιο εργάζονταν οι μισοί εργαζόμενοι. Το προηγούμενο είχαν γιορτάσει όλοι μαζί στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της επιχείρησης. Αν βρίσκονταν όλοι στη βάρδια, η τραγωδία θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη.
Πέντε γυναίκες. Μητέρες. Εργαζόμενες. Αγωνίστριες. Που διάλεξαν τη νύχτα για να μπορούν να ζουν τη μέρα με τα παιδιά τους. Και δεν γύρισαν ποτέ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Βιολάντα: Συγκλονίζει συγγενής της Αγάπης Μπουρνόβα -«Είχαν ζητήσει πόρτα διαφυγής από τον εργοδότη»
