Η 13η Φεβρουαρίου 2019 δεν ήταν μια συνηθισμένη ημερομηνία στο καλεντάρι του ελληνικού αθλητισμού. Ήταν η στιγμή που η θεωρία έγινε πράξη, που το «δεν πάει άλλο» μετατράπηκε σε μια ηχηρή αποχώρηση από το παρκέ του ΟΑΚΑ.
Η απόφαση των αδελφών Αγγελόπουλων να μην επιτρέψουν στον Ολυμπιακό να αγωνιστεί στο δεύτερο ημίχρονο εκείνου του ημιτελικού Κυπέλλου, με το σκορ στο 40-25, υπήρξε η αφορμή για δομικές ανατροπές που σήμερα πλέον θεωρούνται αυτονόητες.
Για χρόνια, η αίσθηση της αδικίας είχε ποτίσει το οικοδόμημα του ελληνικού μπάσκετ. Οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού έβλεπαν την ομάδα τους να παλεύει απέναντι σε ένα κατεστημένο που έμοιαζε ακλόνητο, με διαιτητικές αποφάσεις που συχνά προκαλούσαν το κοινό αίσθημα.
Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι εκείνο το βράδυ δεν αφορούσε μόνο ένα ματς ή μια κακή διαιτησία, αλλά τη συσσωρευμένη οργή για μια «σημαδεμένη τράπουλα» που δεν επέτρεπε στους παίκτες να ορίζουν τη μοίρα τους μέσα στις τέσσερις γραμμές.
Το σύνθημα «Μέχρι τέλους» γεννήθηκε μέσα από την ανάγκη για κάθαρση. Η επιλογή του υποβιβασμού στην Α2, μια κίνηση που για πολλούς φάνταζε αυτοκαταστροφική, αποδείχθηκε το πιο ισχυρό όπλο. Ο Ολυμπιακός προτίμησε την απομόνωση της δεύτερης κατηγορίας από τη συμμετοχή σε ένα πρωτάθλημα που θεωρούσε απαξιωμένο και προσχεδιασμένο.
Αυτή η στάση ανάγκασε τους πάντες να κοιτάξουν τον καθρέφτη. Η πίεση που ασκήθηκε στους θεσμούς οδήγησε σταδιακά στην πτώση του παλιού συστήματος και στην αλλαγή ηγεσίας στην ΕΟΚ, φέρνοντας έναν αέρα ανανέωσης που το άθλημα χρειαζόταν απεγνωσμένα.
Διαβάστε περισσότερα στο SportReport.gr
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Η πρωτεύουσα υποδέχεται την αγροτική πορεία: Τα πρώτα τρακτέρ ήδη στην Αττική
PLUS


