PLUS
Η συζήτηση για μια ενδεχόμενη ισραηλινή κατοχή στο νότιο Λίβανο επανέρχεται δυναμικά το 2026, μέσα σε ένα περιβάλλον κλιμακούμενης σύγκρουσης με τη Χεζμπολάχ. Ωστόσο, σύμφωνα με ανάλυση του Chatham House, ένα τέτοιο σενάριο ενδέχεται να αποδειχθεί στρατηγικό λάθος για το Ισραήλ, καθώς θα μπορούσε τελικά να ενισχύσει –και όχι να αποδυναμώσει– τον βασικό του αντίπαλο.
Η βασική υπόθεση της ανάλυσης είναι ότι η κατοχή θα αναζωογονούσε τις συνθήκες που ιστορικά επέτρεψαν στη Χεζμπολάχ να εδραιωθεί ως ισχυρή πολιτικοστρατιωτική δύναμη στον Λίβανο. Η ίδια η οργάνωση γεννήθηκε και ενισχύθηκε κατά τη διάρκεια της προηγούμενης ισραηλινής παρουσίας στη νότια χώρα (1982–2000), αξιοποιώντας την αντίσταση ως πηγή νομιμοποίησης και λαϊκής υποστήριξης.
Σήμερα, η Χεζμπολάχ αντιμετωπίζει σημαντικές πιέσεις στο εσωτερικό του Λιβάνου. Η πολιτική και οικονομική κρίση, καθώς και η αυξανόμενη δυσαρέσκεια των πολιτών για τον ρόλο της, έχουν περιορίσει την επιρροή της. Επιπλέον, η διεθνής και εγχώρια πίεση για αφοπλισμό της οργάνωσης έχει ενταθεί, με το λιβανικό κράτος να επιχειρεί –έστω διστακτικά– να ανακτήσει τον έλεγχο της ασφάλειας.
Μια ισραηλινή κατοχή, όμως, θα μπορούσε να ανατρέψει αυτή τη δυναμική. Αντί να απομονώσει τη Χεζμπολάχ, θα της παρείχε ένα ισχυρό αφήγημα αντίστασης. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η οργάνωση θα μπορούσε να παρουσιαστεί εκ νέου ως υπερασπιστής της εθνικής κυριαρχίας του Λιβάνου, συσπειρώνοντας όχι μόνο τη σιιτική βάση της αλλά και ευρύτερα στρώματα της κοινωνίας.
Οι πρόσφατες εξελίξεις στο πεδίο επιβεβαιώνουν αυτή τη λογική. Η ισραηλινή στρατηγική για δημιουργία «ζώνης ασφαλείας» έως τον ποταμό Λιτάνι συνοδεύεται από εκτεταμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις και μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών. Η εμπειρία δείχνει ότι τέτοιες καταστάσεις συχνά ενισχύουν αντάρτικες ή παραστρατιωτικές οργανώσεις, καθώς οι τοπικοί πληθυσμοί στρέφονται προς αυτές για προστασία.
Παράλληλα, η κατοχή θα δημιουργούσε επιχειρησιακές προκλήσεις για το Ισραήλ. Η Χεζμπολάχ διαθέτει σημαντική εμπειρία σε ανταρτοπόλεμο και έχει ήδη αποδείξει ότι μπορεί να αντέξει και να προσαρμοστεί σε ισχυρή στρατιωτική πίεση. Σε συνθήκες κατοχής, θα είχε τη δυνατότητα να διεξάγει φθοράς επιχειρήσεις, αυξάνοντας το κόστος για τις ισραηλινές δυνάμεις και παρατείνοντας τη σύγκρουση.
Επιπλέον, μια παρατεταμένη παρουσία του Ισραήλ στο νότιο Λίβανο θα μπορούσε να ενισχύσει τη διασύνδεση της Χεζμπολάχ με το ευρύτερο «άξονα αντίστασης», στον οποίο περιλαμβάνονται το Ιράν και άλλοι σύμμαχοι στην περιοχή. Αυτό θα αύξανε τον κίνδυνο περιφερειακής κλιμάκωσης, μετατρέποντας μια τοπική σύγκρουση σε ευρύτερη γεωπολιτική κρίση.
Τέλος, η ανάλυση υπογραμμίζει ότι η στρατιωτική προσέγγιση από μόνη της δεν μπορεί να επιλύσει το πρόβλημα της Χεζμπολάχ. Η οργάνωση είναι βαθιά ενσωματωμένη στο πολιτικό και κοινωνικό σύστημα του Λιβάνου, γεγονός που καθιστά δύσκολη την εξάλειψή της μέσω στρατιωτικών μέσων.
Συμπερασματικά, μια ισραηλινή κατοχή στο νότιο Λίβανο ενδέχεται να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο. Αντί να αποδυναμώσει τη Χεζμπολάχ, θα μπορούσε να την ενισχύσει πολιτικά, στρατιωτικά και κοινωνικά, εγκλωβίζοντας το Ισραήλ σε μια μακροχρόνια και δαπανηρή σύγκρουση χωρίς σαφή διέξοδο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το Ισραήλ ενισχύει τις δυνάμεις του για ευρεία χερσαία επιχείρηση προώθησης στο έδαφος του Λιβάνου
Ισραήλ: Ο στρατός προειδοποίησε για επικείμενα πλήγματα στην Τύρο και τη Σιδώνα στον Λίβανο
