PLUS
Με αναφορά στην κατάσταση της υγείας του Γιώργου Μυλωνάκη και αιχμές για την τοξικότητα στον δημόσιο διάλογο, ο πρωθυπουργός ξεκίνησε την ομιλία του στη Βουλή, στο πλαίσιο της συζήτησης για το κράτος δικαίου
Στο βήμα της Ολομέλειας ανέβηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στο πλαίσιο της προ ημερησίας διατάξεως συζήτησης για το κράτος δικαίου, έπειτα από αίτημα του ΠΑΣΟΚ, με την ομιλία του να διεξάγεται υπό τη βαριά σκιά της σοβαρής περιπέτειας υγείας του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ, Γιώργου Μυλωνάκη.
Ο στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού νοσηλεύεται στη ΜΕΘ του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», γεγονός που είχε προκαλέσει ακόμη και σκέψεις για πιθανή μεταφορά της συζήτησης σε άλλη ημερομηνία. Ωστόσο, το ενδεχόμενο αυτό δεν έλαβε επίσημη μορφή και η διαδικασία πραγματοποιήθηκε κανονικά.
Η αναφορά στον Μυλωνάκη και η αιχμή για την τοξικότητα
Ο πρωθυπουργός ξεκίνησε την τοποθέτησή του με ευχές για περαστικά προς τον Γιώργο Μυλωνάκη, τονίζοντας ότι περνά μια πολύ δύσκολη δοκιμασία. Παράλληλα, ευχαρίστησε τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης για τη στάση του ως προς το ζήτημα της αναβολής, σημειώνοντας πάντως πως λυπάται τόσο για το περιεχόμενο όσο και για τη χρονική συγκυρία της σημερινής συζήτησης.
Όπως ανέφερε, σε μια περίοδο κατά την οποία το διεθνές περιβάλλον γίνεται ολοένα πιο ασταθές, η επιλογή της αντιπολίτευσης να επαναφέρει παλαιότερες υποθέσεις και να επενδύει σε θέματα που -κατά τον ίδιο- αναμοχλεύουν το παρελθόν, δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες της συγκυρίας.
Τόνισε μάλιστα ότι, σε μια στιγμή που ζητούμενο είναι η ενότητα, η αντιπολίτευση επιλέγει να ανασύρει στοιχεία διχασμού, ενώ η χώρα, όπως είπε, έχει ανάγκη από σταθερότητα, προοπτική και σοβαρότητα.
«Η κοινωνία ασχολείται με άλλα προβλήματα»
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υποστήριξε ότι τα ζητήματα που απασχολούν σήμερα τους πολίτες είναι πολύ πιο άμεσα και ουσιαστικά από τη συγκεκριμένη κοινοβουλευτική αντιπαράθεση. Αναφέρθηκε στις διεθνείς εξελίξεις, στην ένταση στη Μέση Ανατολή, στις γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή, αλλά και στις επιπτώσεις που μπορεί να έχουν όλα αυτά στην ελληνική οικονομία.
Όπως είπε, η κοινωνία απασχολείται περισσότερο με την ακρίβεια, τις τιμές των καυσίμων και το κόστος ζωής, παρά με μια συζήτηση που -κατά την κυβέρνηση- επαναφέρει κατηγορίες οι οποίες έχουν ήδη απαντηθεί, διαψευσθεί ή κριθεί στο παρελθόν.
Σημείωσε ακόμη ότι πολλές φορές ο δημόσιος διάλογος εγκλωβίζεται σε μια στενή, μικροκομματική αντίληψη, χάνοντας τη μεγάλη εικόνα σε έναν κόσμο που αλλάζει με ταχύτητα και γεννά νέες προκλήσεις.
Η ερμηνεία του για το κράτος δικαίου
Περνώντας στην ουσία της συζήτησης, ο πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι πριν από κάθε πολιτική αντιπαράθεση για το κράτος δικαίου, θα πρέπει να υπάρχει συμφωνία ως προς το τι ακριβώς σημαίνει ο όρος.
Όπως ανέφερε, κράτος δικαίου σημαίνει μια εκλεγμένη κυβέρνηση με λαϊκή νομιμοποίηση που λειτουργεί δημοκρατικά και αποτελεσματικά, ένα Κοινοβούλιο που νομοθετεί με κανόνες ισονομίας, μια Δικαιοσύνη ανεξάρτητη και ταχεία, αλλά και ένα κράτος που υπηρετεί τον πολίτη με διαφάνεια και αποδοτικότητα.
Αναγνώρισε ότι η χώρα δεν βρίσκεται ακόμη στο επιθυμητό σημείο, τόνισε όμως ότι το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια προχωρά μπροστά ή οπισθοχωρεί.
Οι διεθνείς δείκτες και οι αναφορές σε ΟΟΣΑ και Economist
Στο πλαίσιο αυτό, ο Κυριάκος Μητσοτάκης υποστήριξε ότι η πρόοδος της χώρας στα ζητήματα του κράτους δικαίου δεν κρίνεται μόνο στο εσωτερικό πεδίο της κομματικής αντιπαράθεσης, αλλά και από διεθνείς οργανισμούς και θεσμούς.
Επικαλέστηκε σχετικές εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα έχει σημειώσει σημαντική βελτίωση και ότι η κυβέρνηση συμμορφώνεται με τις υποδείξεις των ευρωπαϊκών θεσμών, προσπαθώντας να διορθώσει χρόνιες αδυναμίες.
Αναφορά έκανε και στον ΟΟΣΑ, λέγοντας ότι η τελευταία έκθεσή του αναγνωρίζει πως στην Ελλάδα εφαρμόζεται μια πιο ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική κατά της διαφθοράς, ενώ ειδική μνεία έκανε και στην κατάταξη της χώρας στο Democracy Index του Economist ως «πλήρη δημοκρατία».
Όπως είπε, οι διεθνείς οργανισμοί δεν έχουν λόγο να εξυπηρετούν κυβερνητικές σκοπιμότητες, σε αντίθεση -όπως υποστήριξε- με τα κόμματα της αντιπολίτευσης που επιχειρούν να αξιοποιήσουν το θέμα με κομματικά κριτήρια.
Η ένταση για την τοξικότητα στον δημόσιο λόγο
Στο κλείσιμο της ομιλίας του, ο πρωθυπουργός ανέβασε αισθητά τους τόνους, επιστρέφοντας στο ζήτημα του Γιώργου Μυλωνάκη και συνδέοντας την υπόθεσή του με την τοξικότητα που, όπως είπε, έχει παγιωθεί στη δημόσια ζωή.
Μίλησε για ένα κλίμα που, κατά την εκτίμησή του, τροφοδοτείται από συγκεκριμένα κόμματα και πολιτικούς αρχηγούς και έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργείται ένας δημόσιος λόγος που, αντί να υπηρετεί τη δημοκρατική αντιπαράθεση, καταλήγει να πλήττει την προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια των πολιτικών αντιπάλων.
Κρατώντας πρωτοσέλιδο δημοσίευμα εφημερίδας, αναφέρθηκε προσωπικά στον Γιώργο Μυλωνάκη, λέγοντας ότι μετά τη δημοσίευση σχετικού άρθρου τον είδε ιδιαίτερα ταραγμένο, σε μια κατάσταση που δεν τον είχε ξαναδεί ποτέ, παρά το γεγονός ότι τον γνωρίζει χρόνια και τον θεωρεί σκληρό άνθρωπο.
Ο πρωθυπουργός είπε ότι ο συνεργάτης του βρέθηκε στη θέση να πρέπει να αποδείξει πως όσα γράφτηκαν σε βάρος του ήταν ψευδή και συκοφαντικά, ενώ υποστήριξε ότι η πίεση που ασκείται με τέτοιου είδους επιθέσεις στους πολιτικούς αντιπάλους και στις οικογένειές τους είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή που συχνά γίνεται αντιληπτή.
«Οι λέξεις μπορούν να γίνουν σφαίρες»
Σε ιδιαίτερα φορτισμένο τόνο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε ότι οι συμπεριφορές και οι λέξεις ενίοτε μετατρέπονται σε «σφαίρες», δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα ηθικής εξόντωσης και ακραίας απαξίωσης.
Κατηγόρησε συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους ότι μετατρέπουν τους αντιπάλους τους, τις οικογένειες και τους συνεργάτες τους σε στόχους μιας αδιάκοπης πολιτικής επίθεσης, με μοναδικό σκοπό το κομματικό όφελος.
Όπως είπε, δεν μπαίνουν στο στόχαστρο μόνο πολιτικά πρόσωπα αλλά και σύζυγοι, παιδιά, στενοί συνεργάτες, βουλευτές και συνολικά όποιος συνδέεται με την κυβέρνηση και την παράταξη.
Κλείνοντας, επικαλέστηκε τη ρήση της Χάνα Άρεντ ότι η ηθική εξόντωση του άλλου αποτελεί το πρώτο βήμα προς τον φασισμό, λέγοντας ότι αυτή η διαπίστωση δεν πρέπει να ξεχνιέται ποτέ.
