PLUS
Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στρέφονται σήμερα τα βλέμματα της κοινής γνώμης στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο της Αθήνας, όπου ξεκινά η δίκη σε δεύτερο βαθμό για τον Δημήτρη Λιγνάδη, μία από τις πλέον πολυσυζητημένες και αμφιλεγόμενες δικαστικές υποθέσεις των τελευταίων ετών
Ο πρώην καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου καλείται να δικαστεί εκ νέου για την υπόθεση που σημάδεψε το ελληνικό #MeToo και προκάλεσε έντονες πολιτικές, κοινωνικές και δικαστικές αντιπαραθέσεις.
Η πρωτόδικη καταδίκη
Η πρώτη δίκη ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2022 και ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς. Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο έκρινε τον Δημήτρη Λιγνάδη ένοχο για δύο βιασμούς ανηλίκων που φέρονται να τελέστηκαν το 2015, ενώ τον αθώωσε για άλλες δύο καταγγελλόμενες περιπτώσεις.
Το δικαστήριο του επέβαλε ποινή κάθειρξης 12 ετών. Ωστόσο, η απόφαση να χορηγηθεί ανασταλτικό αποτέλεσμα στην έφεσή του και να αφεθεί ελεύθερος μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις από πολιτικούς φορείς, οργανώσεις και μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης.
Τι θα κριθεί στο Εφετείο
Στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο η διαδικασία ξεκινά ουσιαστικά από την αρχή. Οι δικαστές και οι ένορκοι θα εξετάσουν εκ νέου το σύνολο του αποδεικτικού υλικού, τις μαρτυρίες και τα στοιχεία της δικογραφίας, προκειμένου να αποφανθούν τόσο για την ενοχή όσο και για την ποινική μεταχείριση του κατηγορούμενου.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι ενώπιον του Εφετείου εξετάζονται δύο εφέσεις: εκείνη του Δημήτρη Λιγνάδη κατά της καταδικαστικής απόφασης, αλλά και η έφεση της Εισαγγελίας Εφετών, η οποία είχε κρίνει ότι η επιβληθείσα ποινή δεν ανταποκρινόταν στη βαρύτητα των πράξεων για τις οποίες καταδικάστηκε.
Ντοκουμέντο: Οι ερωτικές επιστολές πάθους του ∆ηµήτρη Λιγνάδη
Οι ισχυρισμοί του κατηγορούμενου
Κατά την απολογία του στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ο Δημήτρης Λιγνάδης αρνήθηκε κατηγορηματικά όλες τις κατηγορίες που του αποδόθηκαν και υποστήριξε ότι υπήρξε θύμα οργανωμένης επίθεσης με πολιτικά και προσωπικά κίνητρα.
Ο ηθοποιός είχε αποδώσει τις καταγγελίες σε προσωπικές αντιπαραθέσεις, ενώ είχε υποστηρίξει ότι η υπόθεσή του χρησιμοποιήθηκε πολιτικά προκειμένου να πληγεί η τότε ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού και ειδικότερα η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη. Οι ισχυρισμοί αυτοί είχαν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις τόσο από την πλευρά των καταγγελλόντων όσο και από οργανώσεις που παρακολουθούσαν τη δίκη.
«Συναντήθηκαν και δημιούργησαν ένα μείγμα, ένα κράμα πάρα πολλές επιθυμίες πολλών ομάδων. Κάποιο άνθρωποι οι … 2,5 αυτοί που υπήρχαν (εκ των καταγγελλόντων) είχαν κάποια πικρία προσωπική από εμένα, γιατί δεν έγιναν αυτό που ήθελαν ή γιατί δεν τους «έκατσα», να το πω έτσι λαϊκά. Υπήρχε αυτό το υλικό. Υπάρχουν τριβές και προστριβές με κάποιους ηθοποιούς ελεύθερους σκοπευτές, θα τους έλεγα, που έχουν και έχθρα απέναντι μου. Υπάρχουν προστριβές με το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ). Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι του δημοσιογραφικού κόσμου οι οποίο είχαν τεράστια διαφωνία με τις ιδεολογικές μου θέσεις. …Κάποιοι ψευδοαριστεροί για να ακριβολογήσω. Αυτούς εγώ τους ονομάζω «λαγούς». Άνοιξαν το χορό των καταγγελιών. Μετά ακολούθησε μια κοινωνία εθισμένη στο αίμα, σε σκάνδαλα και κλειδαρότρυπες. Αυτό όλο αποτέλεσε ένα συγκεκριμένο προϊόν για πολιτική εκμετάλλευση. Και μετά τα κανάλια, τα site που είναι επιχειρήσεις και θέλουν κλικ. Άρχισαν να με διασύρουν στην αρένα του αίματος. Και όλο αυτό με έχει οδήγησε εδώ σήμερα».
Άκουγα ηθοποιούς που δεν τους είχα δει ποτέ, δεν τους ήξερα, να μιλάνε για μένα. Όταν άκουσα για ένταλμα, νόμισα ότι είναι τρολιά. Πήγα στη ΓΑΔΑ ρώτησα αν υπήρχε κάποιο ένταλμα. Μου είπαν όχι και έφυγα. Μετά πήρε ο δικηγόρος και μου είπε, υπάρχει ένταλμα «έλα». Πήγα με τη βεβαιότητα ότι θα φύγω σε πέντε λεπτά. Όταν άκουσα για προφυλάκιση κατάλαβα ότι το πράγμα είναι πολύ πιο σοβαρό, από κάποιες προσωπικές αντεκδικήσεις. Συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι ενώθηκαν και χρησιμοποιώντας ως μοχλό εμένα, θέλησαν να χτυπήσουν τη Μενδώνη. Η πολιτική χρήση του θέματος είναι εξόφθαλμη. Τι καλύτερο να πεις «να τι διάλεξαν για το Εθνικό Θέατρο».
Τα στοιχεία που απασχόλησαν τις Αρχές
Στη δικογραφία που καλείται σήμερα να επανεξετάσει το Μικτό Ορκωτό Εφετείο περιλαμβάνονται και κρίσιμα στοιχεία που ήρθαν στο φως μέσα από τη δημοσιογραφική έρευνα της εφημερίδας «ΜΠΑΜ στο Ρεπορτάζ» και του Στάθη Μπαλτά και στη συνέχεια αξιοποιήθηκαν από τις ανακριτικές Αρχές. Το πρώτο αφορά την αποκάλυψη της «δικογραφίας του 1984», μιας “θαμμένης” δικαστικής υπόθεσης στην οποία ο τότε 20χρονος Δημήτρης Λιγνάδης είχε βρεθεί κατηγορούμενος για αποπλάνηση ανηλίκου. Η υπόθεση έφτασε στο ακροατήριο, ωστόσο η μητέρα του ανήλικου ανακάλεσε ξαφνικά την έγκληση και η δίωξη έπαυσε οριστικά! Ένα ακόμη κρίσιμο εύρημα της δημοσιογραφικής έρευνας ήταν δεκάδες ερωτικές επιστολές και προσωπικά έγγραφα που εντοπίστηκαν σε υπόγειους χώρους και στην ταράτσα της πολυκατοικίας του ηθοποιού. Ο εντοπισμός του συγκεκριμένου υλικού οδήγησε τις Αρχές σε νέες έρευνες και κατασχέσεις, ενώ το κρίσιμο υλικό ενσωματώθηκε στη δικογραφία, εμπλουτίζοντας ουσιαστικά την έρευνα που βρισκόταν τότε σε εξέλιξη.
Δημήτρης Λιγνάδης: Η “θαμμένη” δικογραφία – ντοκουμέντο του 1984
Μια δίκη με ιδιαίτερο συμβολισμό
Η υπόθεση Λιγνάδη αποτέλεσε σημείο αναφοράς για το ελληνικό κίνημα #MeToo, ανοίγοντας ευρύτερη συζήτηση γύρω από την κακοποίηση, την κατάχρηση εξουσίας και τη σιωπή που επί χρόνια επικρατούσε στον χώρο του θεάτρου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Δίκη Λιγνάδη: Διεκόπη για τις 17 Ιουνίου – Απορρίφθηκε η εισαγγελική έφεση κατά της αθωωτικής κρίσης
