PLUS
Σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση με αφοπλιστική ειλικρίνεια προχώρησε η σπουδαία ερμηνεύτρια Χάρις Αλεξίου, μιλώντας στο περιοδικό «Antivirus». Η κορυφαία καλλιτέχνιδα άνοιξε την καρδιά της για τη ζωή, τη διαχρονική ανάγκη της για τον έρωτα που την κρατά «ζωντανή», τον ρόλο της «μάνας» που της αποδίδουν πολλά νέα παιδιά, αλλά και τον επώδυνο παιδικό «ξεριζωμό» από τη Θήβα που την ανάγκασε να ενηλικιωθεί απότομα.
Έχοντας κατακτήσει την απόλυτη αναγνώριση στο ελληνικό πεντάγραμμο, η Χάρις Αλεξίου βλέπει σήμερα τη νέα γενιά να αναφέρεται στο πρόσωπό της με τη λέξη «μάνα». Η ίδια αποδέχεται με συγκίνηση αυτόν τον ρόλο, αναγνωρίζοντας παράλληλα με χιούμορ και τις δικές της ανθρώπινες αντιφάσεις.
Όταν κλήθηκε να αυτοπροσδιοριστεί, δήλωσε χαρακτηριστικά:
«Θα έλεγα ότι είμαι μάνα. Μου αρέσει να είμαι μάνα για πολλούς. Έχω έναν γιο αλλά αισθάνομαι ότι έχω πολλά παιδιά και υπάρχουν πολλά παιδιά που με λένε μάνα. Το έχω αυτό της μάνας, με τα καλά της και με τα κακά της. Το “ζακέτα να πάρεις” το λέω. Μάνα που θέλει να είναι ερωτευμένη, φίλη, αδερφή. Και είμαι και τσογλάνι μερικές φορές. Γιατί την ώρα που μου τη βαράει, μου αρέσει να σηκώνομαι και να κάνω το δικό μου, αυτό που δεν έκανα στη μάνα μου».
«Στεγνώνει ο άνθρωπος χωρίς τον έρωτα»
Ο έρωτας αποτελεί για εκείνη το απόλυτο και διαχρονικό καύσιμο ζωής, με την ίδια να παραδέχεται πως ανέκαθεν υπήρξε έντονα συναισθηματική. «Ερωτευόμουν πάρα πολύ και πολύ δυνατά. Μπορούσα να σκάσω, να εκραγώ από τον έρωτα. Και πόσο ωραίο είναι που παντρεύτηκα από έρωτα τον άνθρωπο που είχα ερωτευτεί. Γιατί ο έρωτας είναι μία ανάγκη για κάτι που δεν τελειώνει ποτέ. Ακόμη παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή μου», εξομολογήθηκε.
Σχετικά με το αν το συναίσθημα αυτό τροφοδοτεί την τέχνη της, η μεγάλη ερμηνεύτρια επεσήμανε τη βαθιά βιολογική και ψυχική του ανάγκη: «Κρατάει τον άνθρωπο ζωντανό, μαλακό, υγρό. Στεγνώνει ο άνθρωπος χωρίς τον έρωτα. Μπορείς να ερωτεύεσαι τα πάντα. Πράγματα, καταστάσεις. Σημασία έχει να υπάρχει ο έρωτας στη ζωή σου, γιατί είναι ομορφιά, φέρνει τη γέννηση του ωραίου. Κι εγώ θέλω να γεννιούνται ωραία πράγματα για να μπορώ να τα ερωτεύομαι».
Η σκληρή μετάβαση στην Αθήνα και η απώλεια της ασφάλειας
Γυρίζοντας τον χρόνο πίσω, η Χάρις Αλεξίου αναφέρθηκε στις ρίζες της και στο κομβικό σημείο της παιδικής της ηλικίας, όταν στην ηλικία των μόλις 8 ετών αναγκάστηκε να αφήσει τη γενέτειρά της.
«Ήρθα στην Αθήνα 8 ετών. Ξεριζωθήκαμε. Βαριά λέξη, αλλά στην ουσία ναι», θυμάται, περιγράφοντας τις δυσκολίες που βίωσε η οικογένειά της: «Φύγαμε από το πατρικό μου στη Θήβα. Αρρώστησε ο μπαμπάς μου. Η μητέρα μου αναγκάστηκε, από εκεί που ήταν μία νοικοκυρά στο σπίτι της, να βγει να εργαστεί και να μας φέρει στην Αθήνα. Έτσι μπήκαμε πολύ γρήγορα στη ζωή της πόλης και στην αγριάδα της. Μακριά από τις ασφάλειές μας, από τους συγγενείς μας, από το σόι, αλλά και από τον έλεγχό του».
