PLUS
Η εικόνα στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» έλεγε πολλά περισσότερα από μια απλή υποδοχή προπονητή. Ο Βασίλης Σπανούλης έφτασε στη Θεσσαλονίκη και βρέθηκε στο επίκεντρο μιας εκδήλωσης ενθουσιασμού που δύσκολα συναντά κανείς τα τελευταία χρόνια γύρω από τον μπασκετικό Άρη.
Χιλιάδες φίλοι των «κιτρίνων» έσπευσαν να τον υποδεχθούν, μετατρέποντας την άφιξή του σε μια επίδειξη προσδοκιών για όσα ακολουθούν.
Δεν πρόκειται μόνο για το…βαρύ όνομα του νέου προπονητή. Ούτε αποκλειστικά για τη λάμψη που συνοδεύει έναν άνθρωπο με τη διαδρομή του Σπανούλη.
Στον πλανήτη – Άρη βλέπουν κάτι περισσότερο: την αίσθηση ότι ύστερα από πολλά χρόνια στασιμότητας, η ομάδα αποκτά ξανά προοπτική και κατεύθυνση.
Σημαντικό ρόλο σε αυτό παίζει και η παρουσία του Ρίτσαρντ Σιάο. Ο νέος ιδιοκτήτης έχει φροντίσει από τις πρώτες κινήσεις του να δείξει πως δεν αντιμετωπίζει την επένδυσή του ως μια απλή επιχειρηματική τοποθέτηση. Το σχέδιο προβλέπει ενίσχυση, φιλοδοξία και επιστροφή του Άρη σε επίπεδο που να αντιστοιχεί στο μέγεθος και την ιστορία του συλλόγου.
Κάπως έτσι, το κλίμα που διαμορφώνεται γύρω από το μπάσκετ θυμίζει περισσότερο αφετηρία παρά συνέχεια. Και ακριβώς εδώ αρχίζουν οι συγκρίσεις.
Την ώρα που το «Αλεξάνδρειο» ξαναβρίσκει δυνατό παλμό και δείχνει πλέον πολύ μικρό για να χωρέσει τη δίψα των φίλων της ομάδας, το ποδοσφαιρικό τμήμα κουβαλά ακόμη το βάρος μιας απογοητευτικής χρονιάς που άφησε τον Άρη εκτός Ευρώπης.
Η επόμενη μέρα στην ΠΑΕ, παραμένει θολή, οι απαντήσεις είναι λιγοστές και το στοιχείο που θα μπορούσε να αλλάξει το κλίμα δεν έχει εμφανιστεί ακόμη. Κανένας «Σπανούλης». Κανείς «Σιάο».
Στο μπάσκετ ο κόσμος βλέπει ένα σχέδιο, πρόσωπα που εμπνέουν και έναν προορισμό που μοιάζει ξεκάθαρος. Στο ποδόσφαιρο, προς το παρόν, κυριαρχεί η στασιμότητα.
Κι όσο άδικες κι αν είναι συχνά οι συγκρίσεις, δύσκολα αποφεύγονται, πόσω μάλλον όταν δύο τμήματα του ίδιου συλλόγου εκπέμπουν τόσο διαφορετικά μηνύματα προς τον κόσμο τους.
