Αποκλειστικό: Καταγγελία για τη Δ’ Μαρίνα Γλυφάδας — Έκλεισαν τη γλίστρα με αλυσίδα και άφησαν ζευγάρι 1,5 ώρα στο νερό

Σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο λειτουργίας της Δ’ Μαρίνας Γλυφάδας, αλλά και για τα όρια αρμοδιότητας της δημοτικής αρχής στη διαχείριση δημόσιων λιμενικών υποδομών, εγείρει περιστατικό που σημειώθηκε το βράδυ της Τετάρτης.

Ρεπορτάζ: Κίμων Λογοθέτης

Σύμφωνα με την καταγγελία, η δημοτική αρχή της Γλυφάδας, η οποία διαχειρίζεται τη Δ’ Μαρίνα, απαγόρευσε τη χρήση της γλίστρας σε ταχύπλοο σκάφος/jet ski, με αποτέλεσμα το ζευγάρι που επέβαινε σε αυτό να παραμείνει περίπου μία ώρα και τριάντα λεπτά μέσα στο νερό. Η είσοδος της γλίστρας είχε φραχθεί με αλυσίδα και λουκέτο, καθιστώντας αδύνατη την ανέλκυση του σκάφους.

Όπως υποστήριξε η κυρία Χρύσα, η οποία φέρεται να είναι υπεύθυνη για το συγκεκριμένο σημείο εκ μέρους της δημοτικής αρχής, έχει δοθεί προφορική εντολή ώστε η γλίστρα να κλείνει με τη δύση του ηλίου.

Ο χειριστής του ταχυπλόου εξήγησε ότι το σκάφος δεν μπορούσε να παραμείνει στο σημείο και έπρεπε να ανελκυστεί άμεσα, καθώς δεν ήταν δυνατή η πρόσδεσή του στη μαρίνα. Αξίζει να σημειωθεί ότι τόσο η χρήση της γλίστρας όσο και η παραμονή/πρόσδεση στη μαρίνα γίνονται με χρέωση.

Στο σημείο κλήθηκε το Λιμενικό Σώμα. Ωστόσο, σύμφωνα με την καταγγελία, δεν δόθηκε άμεση λύση, παρά το γεγονός ότι το Λιμενικό είναι αρμόδιο για την ασφάλεια στους λιμένες και στις μαρίνες. Έπειτα από επικοινωνία με το Λιμεναρχείο Γλυφάδας, φέρεται να ειπώθηκε ότι για να δοθεί εντολή να ανοίξει η γλίστρα θα έπρεπε να υποβληθεί έγγραφη καταγγελία.

Τελικά, τη λύση έδωσε ο ίδιος ο δήμαρχος Γλυφάδας, κ. Παπανικολάου, όταν ο χειριστής του ταχυπλόου κατάφερε να επικοινωνήσει μαζί του. Σε μεταγενέστερη επικοινωνία στο πλαίσιο της δημοσιογραφικής έρευνας, ο δήμαρχος εξήγησε ότι η γλίστρα κλείνει με τη δύση του ηλίου για λόγους ασφαλείας.

Το περιστατικό, όμως, δεν αφορά μόνο την ταλαιπωρία ενός ζευγαριού. Αγγίζει τον πυρήνα της λειτουργίας των δημοτικών μαρινών και της διαχείρισης δημόσιων υποδομών. Μπορεί μια δημοτική αρχή να δίνει προφορικές εντολές για περιορισμούς που δεν προβλέπονται ρητά στον κανονισμό λειτουργίας της μαρίνας; Μπορεί να απαγορεύεται η πρόσβαση σε μια δημόσια υποδομή, όπως η γλίστρα, χωρίς σαφή, έγγραφη και αναρτημένη απόφαση; Και ποιος έχει τελικά την ευθύνη όταν τίθεται ζήτημα ασφάλειας στη θάλασσα;

Ακόμη σοβαρότερο είναι το ερώτημα για τη στάση του Λιμενικού Σώματος. Λειτούργησε σύμφωνα με τη νομοθεσία και τις αρμοδιότητές του ή περιορίστηκε σε μια τυπική διαδικασία, αφήνοντας πολίτες εκτεθειμένους μέσα στο νερό; Όταν υπάρχει σκάφος που δεν μπορεί να ανελκυστεί και άνθρωποι παραμένουν στη θάλασσα επί μιάμιση ώρα, η ασφάλεια δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως γραφειοκρατική εκκρεμότητα.

Υπάρχει, τέλος, και ένα ακόμη κρίσιμο ζήτημα: ακόμη κι αν η γλίστρα πρέπει πράγματι να κλείνει μετά τη δύση του ηλίου, αυτό οφείλει να γίνεται με ασφαλή και προβλεπόμενο τρόπο. Η τοποθέτηση αλυσίδας και λουκέτου σε χαμηλό ύψος, περίπου 20 εκατοστά από το έδαφος, σε σημείο με χαμηλό φωτισμό, δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο για πεζούς και διερχόμενους, οι οποίοι μπορεί εύκολα να σκοντάψουν και να τραυματιστούν. Μια δημόσια υποδομή δεν μπορεί να αποκλείεται πρόχειρα, με μέσα που ενδεχομένως δημιουργούν μεγαλύτερο κίνδυνο από αυτόν που υποτίθεται ότι αποτρέπουν.

Η υπόθεση της Δ’ Μαρίνας Γλυφάδας απαιτεί απαντήσεις. Υπάρχει έγγραφη απόφαση για το κλείσιμο της γλίστρας με τη δύση του ηλίου; Προβλέπεται κάτι τέτοιο στον κανονισμό λειτουργίας της μαρίνας; Ποιος έδωσε την εντολή τοποθέτησης αλυσίδας και λουκέτου; Και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν πολίτες, σκάφη και δημόσιες υποδομές βρίσκονται σε καθεστώς αυθαιρεσίας, προφορικών εντολών και ασαφών αρμοδιοτήτων;