Νέα αποχώρηση στελέχους της «Ελπίδας» καταγγέλλει στο eReportaz: «Έφυγα από το κόμμα της Καρυστιανού γιατί δεν συμβαδίζει στο δημοκρατικό πνεύμα»

Ρεπορτάζ: Bαγγέλης Καράλης 

Συνεχίζονται οι αποχωρήσεις από το υπό σύσταση πολιτικό κόμμα «Ελπίδα», της Μαρίας Καρυστιανού καθώς ακόμη ένα στέλεχος γνωστοποίησε την αποχώρησή του, εξαπολύοντας αιχμές για τον τρόπο λειτουργίας και οργάνωσης του πολιτικού φορέα. Συγκεκριμένα η δημοσιογράφος Νικολέτα Σπυροπούλου και στέλεχος του κόμματος στην Καβάλα μιλώντας στο eReportaz αναφέρει:

Μαρία Σπυροπούλου δημοσιογράφος, πρώην στέλεχος πολιτικού κόμματος “Ελπίδα”: 

«Ως Ελληνίδα πολίτης και μητέρα, βίωσα κι εγώ το σοκ και την οδύνη που προκάλεσε σε ολόκληρη τη χώρα η τραγωδία των Τεμπών και ο χαμός 57 ανθρώπων. Όταν πληροφορήθηκα ότι η Μαρία Καρυστιανού προχωρούσε στη δημιουργία πολιτικού φορέα, πίστεψα ότι επρόκειτο για μια προσπάθεια που άξιζε τη στήριξη όλων όσοι αναζητούν δικαιοσύνη και λογοδοσία.

Με αυτό το σκεπτικό αποφάσισα να συμμετάσχω ενεργά. Χωρίς προσωπικές φιλοδοξίες ή προσδοκία οποιουδήποτε οφέλους. Ως άνθρωπος του καλλιτεχνικού χώρου και των Μέσων Ενημέρωσης θεώρησα ότι μπορούσα να προσφέρω τις γνώσεις, την εμπειρία και τις επαφές μου, στην υπηρεσία ενός σκοπού που ξεπερνούσε πρόσωπα και κομματικές ταυτότητες.

Στην πορεία, όμως, διαπίστωσα μια εικόνα που δεν ανταποκρινόταν στις προσδοκίες μου. Άνθρωποι από κάθε γωνιά της Ελλάδας συσπειρώθηκαν γύρω από μια κοινή αγωνία και μια κοινή ελπίδα. Ωστόσο, στις τηλεδιασκέψεις και στις οργανωτικές διαδικασίες κυριαρχούσαν η προχειρότητα, η έλλειψη συντονισμού και η απουσία σαφούς σχεδίου.

Προσωπικά ανέλαβα πρωτοβουλίες για την προβολή της προσπάθειας, εξασφαλίζοντας τηλεοπτικές και δημοσιογραφικές παρουσίες με στόχο την ενημέρωση των πολιτών. Δεν υπήρξε όμως η στοιχειώδης ανταπόκριση από την πλευρά του φορέα. Αυτό δεν ήταν απλώς ζήτημα οργάνωσης· ήταν ζήτημα σοβαρότητας απέναντι στους πολίτες που καλούνταν να εμπιστευθούν το εγχείρημα και έπρεπε σαφέστατα να ενημερωθούν.

Παράλληλα, άρχισα να διακρίνω συμπεριφορές που με προβλημάτισαν έντονα. Μια αίσθηση αυθεντίας, υπεροχής και απαίτησης συμμόρφωσης, που δεν συμβαδίζει με το δημοκρατικό πνεύμα το οποίο οφείλει να διέπει κάθε συλλογική πολιτική προσπάθεια.

Η οριστική μου απόφαση να αποχωρήσω ελήφθη όταν ζητήθηκε από τα μέλη να υπογράψουν χωρίς να έχει προηγηθεί ουσιαστική ενημέρωση και μελέτη της διακήρυξης και των πολιτικών θέσεων του κόμματος. Θεωρήθηκε σχεδόν αυτονόητο ότι όλοι έπρεπε να υπογράψουν άμεσα, στο όνομα “της εμπιστοσύνης” προς το πρόσωπο της Μαρίας Καρυστιανού, προκειμένου να ολοκληρωθούν οι απαιτούμενες διαδικασίες για τη κατάθεση στον Άρειο Πάγο.

Αρνήθηκα.

Όχι επειδή διαφωνώ εκ προοιμίου με τις θέσεις που ενδεχομένως περιλαμβάνει η διακήρυξη, αλλά επειδή θεωρώ αδιανόητο σε μια δημοκρατική διαδικασία να ζητείται από πολίτες να συνυπογράψουν ένα πολιτικό κείμενο χωρίς προηγουμένως να το έχουν διαβάσει και αξιολογήσει. Η εμπιστοσύνη σε ένα πρόσωπο δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη δημοκρατική κρίση και την προσωπική ευθύνη.

Η τραγωδία των Τεμπών δημιούργησε ένα τεράστιο ηθικό κεφάλαιο στην κοινωνία. Αυτό το κεφάλαιο δεν μπορεί και δεν πρέπει να μετατρέπεται σε λευκή επιταγή για κανέναν. Η δημοκρατία απαιτεί διαφάνεια, λογοδοσία, διάλογο και συνειδητή συμμετοχή. Όταν αυτά απουσιάζουν, ο σκοπός παύει να δικαιολογεί τα μέσα.

Αποχώρησα λοιπόν, με καθαρή συνείδηση καθώς δεν μπορούσα να στηρίξω πρακτικές που, κατά την κρίση μου, αντιβαίνουν στις δημοκρατικές αρχές που θα πρέπει να υπηρετούν.

Η δημοκρατία δεν απαιτεί πίστη. Απαιτεί ενημερωμένους και ελεύθερα σκεπτόμενους πολίτες.»