Σκληρή παρέμβαση για τη δολοφονία του 15χρονου Πάρη στην Καλλιθέα έκανε ο ποινικολόγος Θέμης Σοφός, σχολιάζοντας τόσο την έξαρση της νεανικής βίας όσο και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται από την κοινή γνώμη τα θύματα τέτοιων εγκλημάτων.
Σε δήλωσή του, υποστηρίζει ότι η άγρια δολοφονία του 15χρονου αποτελεί ακόμη μία απόδειξη ότι η ελληνική κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν «ακήρυχτο πόλεμο» αστικής βίας, τονίζοντας πως απαιτείται συνολική αναθεώρηση της αντιμετώπισης της εγκληματικότητας.
Παράλληλα, εκφράζει την έντονη αντίθεσή του στην προσπάθεια αναζήτησης στοιχείων για τον χαρακτήρα ή τη συμπεριφορά του θύματος, θεωρώντας ότι πρόκειται για μια επικίνδυνη τάση που οδηγεί, έμμεσα, στη μετατόπιση της ευθύνης από τον δράστη.
«Εξίσου προβληματικό και νοσηρό είναι όταν αναζητεί κανείς στοιχεία του χαρακτήρα του δολοφονηθέντος παράλληλα με αυτά του δολοφόνου, μια εξίσωση που χαρακτηρίζει τα νοσηρά ανακλαστικά μιας κοινωνίας, η οποία μοιάζει να αναζητά απεγνωσμένα “αίτια” στο θύμα για να αποδώσει ελαφρυντικά στον δράστη», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Μάλιστα, συνδέει το φαινόμενο αυτό με αντίστοιχες αντιδράσεις που έχουν καταγραφεί σε υποθέσεις γυναικοκτονιών, όπου –όπως σημειώνει– συχνά η δημόσια συζήτηση στρέφεται στον πρότερο βίο του θύματος αντί να επικεντρώνεται αποκλειστικά στις πράξεις του δράστη.
Κλείνοντας την παρέμβασή του, απευθύνει ένα αιχμηρό μήνυμα προς όσους επιχειρούν να ερμηνεύσουν τη δολοφονία μέσα από τη συμπεριφορά του 15χρονου.
«Μαχαιρώθηκε ένα 15χρονο παιδί, το καταλαβαίνετε; Και ψάχνετε να δείτε αν ήταν ζωηρός; Μήπως στην πρόσφατη γυναικοκτονία ψάχνατε αν η δολοφονηθείσα ήταν προκλητική; Καταλαβαίνετε πόσο άρρωστη είναι αυτή η ροπή;», καταλήγει στην ανάρτησή του.
Η δήλωσή του Θέμη Σοφού:

«Η άγρια δολοφονία του 15χρονου Πάρη οδηγεί για άλλη μια φορά στο συμπέρασμα ότι η κοινωνία μας είναι σε εμπόλεμη ζώνη ακήρυχτου πολέμου μιας ζώσας αστικής βίας. Όταν ένα νέο παιδί μαχαιρώνεται από έναν σχεδόν ενήλικα, που αποφάσισε να γίνει δολοφόνος ενορχηστρώνοντας μια τρομακτική συμπλοκή 34 ατόμων σε πλατεία της Καλλιθέας, πρέπει να προβληματισθούμε όλοι ως προς την καθολική αναμόρφωση της αντιμετώπισης της εγκληματικότητας. Εξίσου προβληματικό και νοσηρό είναι όταν αναζητεί κανείς στοιχεία του χαρακτήρα του δολοφονηθέντος παράλληλα με αυτά του δολοφόνου, μια εξίσωση που χαρακτηρίζει τα νοσηρά ανακλαστικά μιας κοινωνίας, η οποία μοιάζει να αναζητά απεγνωσμένα “αίτια” στο θύμα για να αποδώσει ελαφρυντικά στον δράστη. Πόσες φορές το έχουμε δει στις γυναικοκτονίες, όταν διερωτάται η κοινωνία αντικανονικά για τον πρότερο βίο του θύματος με αποτέλεσμα ο δράστης να επωφελείται με κάθε τρόπο. Ας μην γελιόμαστε, η κοινωνία μας έχει παγώσει από την εικόνα κι έχει χάσει το νόημα. Μαχαιρώθηκε ένα 15χρονο παιδί, το καταλαβαίνετε; και ψάχνετε να δείτε αν ήταν ζωηρός; μήπως στην πρόσφατη γυναικοκτονία ψάχνατε αν η δολοφονηθείσα ήταν προκλητική; Καταλαβαίνετε πόσο άρρωστη είναι αυτή η ροπή; Καταλαβαίνετε την απώλεια του νοήματος στην νοσηρή συνείδηση όσων σκέπτονται έτσι;»
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
«Τον κυνηγάτε είκοσι για την ΑΕΚ;» – Μαρτυρία σοκ για την δολοφονία του 15χρονου στην Καλλιθέα
PLUS


