PLUS
Καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει αρχίσει να εγκαταλείπει τους παραδοσιακούς συμμάχους επιδιώκοντας να κάνει έναν νέο σύμμαχο στη Ρωσία, η Κίνα φαίνεται να αναδεικνύεται ως ο πραγματικός νικητής.
Ο αμερικανικός απομονωτισμός -όρος μέχρι πρότινος ξεπερασμένος- αποκτά νέο νόημα. Τη στιγμή που οι ΗΠΑ με τον Τραμπ να εφαρμόζει πιστά το μάντρα America First, ο δρόμος για τον «κινεζικό δράκο» ανοίγει, με τη «ρωσική αρκούδα» να ακολουθεί από κοντά…
Δεν είναι μόνο ο απομονωτισμός του Τραμπ και η εγκατάλειψη των συμμάχων που βοηθά την Κίνα στη δημιουργία κενού εξουσίας. Η υποτιθέμενη προσέγγιση που υιοθέτησε ο Τραμπ η οποία περιλαμβάνει την απόσυρση από την Ευρώπη για να επαναπροσανατολιστεί στον Ινδο-Ειρηνικό για να αντιμετωπίσει την Κίνα, είναι επίσης θεμελιωδώς εσφαλμένη για τρεις βασικούς λόγους.
Πρώτον, η Κίνα δεν είναι μόνη στην περιοχή Ινδο-Ειρηνικού, αλλά συνεργάζεται σε ένα μπλοκ με τη Ρωσία, τη Βόρεια Κορέα και το Ιράν, σε όλα τα “θέατρα” του κόσμου, επομένως η απόσυρση από το ένα θέατρο για να το αντιμετωπίσει σε ένα άλλο δεν είναι εφαρμόσιμη προσέγγιση καθώς όλα τα θέατρα συνδέονται μεταξύ τους.
Το μπλοκ Κίνα-Ρωσία-Ιράν-Βόρεια Κορέα ανταγωνίζεται τη Δύση παντού. Σε κάθε θέατρο, ένας από αυτούς τους εταίρους έχει αναλάβει την ηγεσία και άλλοι παίζουν υποστηρικτικό ρόλο, όπως η Ρωσία που πρωτοστατεί στην Ευρώπη με το Ιράν να βοηθά με πυραύλους και drones, την Κίνα με την οικονομία και τη Βόρεια Κορέα με όπλα και στρατιώτες. Ομοίως, το Ιράν έχει πάρει το προβάδισμα στη Δυτική Ασία και η Κίνα στον Ινδο-Ειρηνικό. Επομένως, η απόσυρση των ΗΠΑ από οποιοδήποτε θέατρο για να επικεντρωθούν αλλού δεν είναι μια ρεαλιστική προσέγγιση.
Δεύτερον, ενώ ο Τραμπ κοιτάζει τον κόσμο με όρους συναλλαγής, η πρόκληση από τη Ρωσία και την Κίνα είναι βαθιά ιδεολογική. Τόσο ο Βλαντιμίρ Πούτιν όσο και ο Σι Τζινπίνγκ του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας (CPC) είναι ιδεολογικά αφοσιωμένοι στην αποκατάσταση του χαμένου μεγαλείου των χωρών τους. Η συναλλακτική προσέγγιση του Τραμπ δεν έχει καμία πιθανότητα εναντίον τους.
Τρίτον, καθώς η Κίνα αμφισβητεί την κυριαρχία των ΗΠΑ στον κόσμο με ένα μπλοκ συμμάχων, η απάντηση των ΗΠΑ θα πρέπει επίσης να έρθει με μπλοκ συμμαχιών, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες τελικά θα πολεμήσουν μόνες υπό τον Τραμπ —αν το επιλέξουν— καθώς ο Τραμπ έχει εγκαταλείψει το ΝΑΤΟ και έχει από καιρό περιφρονήσει ανοικτά τις συμμαχίες.
Στην παγκόσμια τάξη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Ηνωμένες Πολιτείες βοήθησαν να καθιερωθεί ένα βασικό δόγμα ότι ένα έθνος δεν μπορεί να εισβάλει σε ένα άλλο, αλλά αυτό ήταν μέχρι τη δεύτερη θητεία του Τραμπ. Από την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Τραμπ όχι μόνο έχει υποστηρίξει τη ρωσική εισβολή και κατοχή στην Ουκρανία, αλλά έχει επίσης περιγράψει τα δικά του σχέδια για προσάρτηση εδαφών και ολόκληρων εθνών σε όλες τις ηπείρους.
Ο Τραμπ έχει πει ότι θα προσαρτήσει τη Διώρυγα του Παναμά, τον Καναδά, τη Γροιλανδία της Δανίας και τη Γάζα. Έχει απειλήσει τον Παναμά και τη Δανία με εισβολές. Έχει επίσης ανακοινώσει την απέλαση όλων των Παλαιστινίων στη Γάζα σε μια πράξη εθνοκάθαρσης που χρηματοδοτείται από το κράτος για να μετατραπεί η περιοχή σε παραθεριστική πόλη.
Τέτοιες ενέργειες έχουν διαβρώσει τον παραδοσιακό έλεγχο που έχουν επιβάλει οι Ηνωμένες Πολιτείες στην Κίνα σχετικά με τις εδαφικές της φιλοδοξίες. Τώρα αυτό τελείωσε.
Η Κίνα έχει χερσαίες και θαλάσσιες εδαφικές διαφορές με σχεδόν όλους τους γείτονες της. Τώρα που ο Τραμπ δημοσιοποίησε την επεκτατική του ατζέντα, η Κίνα θα βρει δικαιολογία για τη δική της επεκτατική ατζέντα σχετικά με την Ταϊβάν, τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας και τα σύνορα των Ιμαλαΐων με την Ινδία και το Μπουτάν.
Καθώς ο Τραμπ έχει ανακοινώσει σχέδιο εθνοκάθαρσης για τη Γάζα, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν καμία βάση να επικρίνουν τις πολιτικές της Κίνας και να εγείρουν ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Θιβέτ ή στο Σιντζιάνγκ.
Κατά την ομιλία του στο 19ο Συνέδριο του Κομουνιστικού Κόμματος στο Πεκίνο, σε μία άλλη στιγμή του χρόνου, ο Κινέζος πρόεδρος Ξι Ζιπίνγκ χαρακτήρισε τη χώρα του ηγέτιδα παγκόσμια δύναμη στα σύγχρονα πολιτικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά ζητήματα, δηλώνοντας ότι «ήρθε η ώρα να αποκτήσουμε κεντρικό ρόλο στην παγκόσμια πολιτική σκηνή και να συμβάλουμε περισσότερο στην ανθρωπότητα». Όπως όλα δείχνουν, ο Τραμπ -πιθανώς, χωρίς να το έχει επιδιώξει- έχει συμβάλει σε αυτό δίνοντας στο Πεκίνο αλλά και τη Μόσχα ακόμη περισσότερες ευκαιρίες επέκτασης της επιρροής τους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Σθεναρή αντίδραση στον πόλεμο δασμών του Τραμπ υπόσχεται η Ευρώπη
