PLUS
Ξαφνικά εμφανίστηκε το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και ζήτησε την άρση της μονιμότητας στο Δημόσιο
Την προηγούμενη εβδομάδα ο Νίκος Ανδρουλάκης μάς ενέπνευσε να ασχοληθούμε μαζί του με την επίκληση μπασκετικών όρων. Τώρα έρχεται ο Κώστας Σκανδαλίδης για να μας πείσει ότι στο ΠΑΣΟΚ έχουν χάσει την… μπάλα! Φταίνε οι δημοσκοπήσεις που φέρνουν το άλλοτε καμάρι του Ανδρέα Παπανδρέου πίσω ακόμα και από το μονοπρόσωπο κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου; Φταίει η έλλειψη κοινής γραμμής επειδή ο πρόεδρος δεν μπορεί να χωρίσει δύο γαϊδάρων άχυρο; Ανεξάρτητα από την αιτία, η ουσία δεν αλλάζει. Στη Χαριλάου Τρικούπη όχι μόνο χάνονται στη μετάφραση, αλλά πνίγονται και σε μια κουταλιά νερό.
«Εγώ είμαι υπέρ του να περάσει από το Σύνταγμα η κατάργηση της μονιμότητας, αλλά δεν υπάρχουν διοικητικές μονάδες που να κρίνονται με βάση το έργο τους σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, ώστε να μπορεί μετά ο υπάλληλος να αξιολογηθεί», είπε ο Σκανδαλίδης κατά την τηλεοπτική εμφάνισή του στον ΣΚΑΪ.
Ξαφνικά εμφανίστηκε στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και ζήτησε την άρση της μονιμότητας στο Δημόσιο. Λες και δεν κυβέρνησε το συγκεκριμένο κόμμα από το 1981 έως το 1989 και από το 1993 έως το 2004 και από το 2009 μέχρι το 2012. Ακόμα και ο ίδιος ο Σκανδαλίδης διετέλεσε σε δύο θητείες υπουργός Εσωτερικών. Την πρώτη από το 1994 έως το 1995 και έπειτα την τριετία 2001-2004! Γιατί δεν προχώρησε τότε στην άρση της μονιμότητας; Εντάξει, έχει να υπερηφανεύεται ότι εκείνος πέρασε το 2003 νόμο για την αξιολόγηση της διοίκησης βάσει στόχων, αποτελεσμάτων και δεικτών αποδοτικότητας. Αλλά παραδέχθηκε ότι δεν εφαρμόστηκε και ότι επαναψηφίστηκε το ίδιο πόνημα από την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, αλλά ούτε τότε είδαμε την εφαρμογή του στην πράξη.
Ποιος φταίει; Ο στρατηγός άνεμος; Άντε, αυτή να είναι μια δικαιολογία για τη Νέα Δημοκρατία. Το ΠΑΣΟΚ τι μπορεί να επικαλεστεί; Προφανώς ο Σκανδαλίδης μάς τα λέει όπως θα ήθελε να είναι και όχι όπως τα έκαναν κάποιες κυβερνήσεις σαν κι εκείνες που τον είχαν στα υπουργικά συμβούλια και, μάλιστα, σε θέσεις ευθύνης.
Δημιουργική λογιστική
Κατά τον πολιτικό από τα Δωδεκάνησα, «πρώτα αλλάζεις τις δομές και μετά αρχίζεις να αξιολογείς με βάση συγκεκριμένα κριτήρια». Συμφωνούμε! Ποιος έπρεπε να αλλάξει τις δομές; Τι έκανε εκείνος ως υπουργός Εσωτερικών; Τι έκανε από τα άλλα χαρτοφυλάκια, τα οποία ανέλαβε;
Έρχεται, βέβαια, τώρα ο Σκανδαλίδης και χαρακτηρίζει «για γέλια» την αξιολόγηση του ελληνικού κράτους. Με ένα επιχείρημα που μπορεί και να έχει βάση, αλλά εύλογα στρέφεται και εναντίον του.
«Ερχόμαστε κάθε φορά και λέμε αξιολόγηση. Το κράτος του κ. Μητσοτάκη θα κάνει αξιολόγηση;», έθεσε ο άλλοτε υπουργός το ερώτημά του.
Εδώ θα ταίριαζε γάντι η ταινία με τον Τζον Τραβόλτα: «Για δες ποιος μιλάει…». Στην περίπτωση του Σκανδαλίδη, βέβαια, θα του λέγαμε Τρα(βα)βόλτα! Διότι πάει πολύ να μας κουνάει το δάχτυλο κάποιος που υποτίθεται ότι ήθελε να αλλάξει το κράτος, αλλά δεν το έκανε για μικροκομματικούς λόγους. Μην ξεχνάμε ότι στη δεύτερη θητεία του ως υπουργού Εσωτερικών ο έμπειρος πολιτικός έβλεπε τον Κώστα Σημίτη να κυβερνάει τη χώρα μέσω της περίφημης δημιουργικής λογιστικής, η οποία αργά μα σταθερά μας οδήγησε στα βράχια των μνημονίων. Με την απαραίτητη συμβολή των κυβερνήσεων Καραμανλή. Οι βάσεις της χρεοκοπίας, όμως, είχαν μπει από τη 10ετία του ΠΑΣΟΚ και της πρεμούρας να μαγειρέψουμε τα οικονομικά μας για να μπούμε στο ευρώ. Κάποια στιγμή έσκασε η φούσκα, όπως συνέβη και με το Χρηματιστήριο.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα σε αυτή τη χώρα είναι ότι δεν αξιολογούμε τους πολιτικούς. Δεν κοιτάζουμε τα προγράμματα, όπως κάποιοι πολιτικοί δεν πρόλαβαν να διαβάσουν το μνημόνιο που ψήφισαν το 2010. Αν ψηφίζαμε χωρίς να δίνουμε σημασία σε όσα θέλαμε να ακούσουμε, αλλά με βάση την αποδοτικότητα, τη φερεγγυότητα και την ακεραιότητα κάθε πολιτικού, πολλοί από τους συνδαιτυμόνες του Σκανδαλίδη ίσως να μην είχαν περάσει ούτε έξω από τη Βουλή. Κι εκείνος ενδεχομένως να είχε εφαρμόσει από το 2003 την αξιολόγηση. Αλλά πώς να έκριναν τους περίπου 50 κηπουρούς που διέθετε ο «Ευαγγελισμός» επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ;
*Όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΜΠΑΜ της Κυριακής
