PLUS
Η βία στους δημόσιους χώρους,και ιδιαίτερα στα πανεπιστήμια, δεν είναι σημερινό φαινόμενο. Χρονολογείται από τις αρχές της Μεταπολίτευσης και είναι ο τρόπος με τον οποίο οι διάφορες οργανώσεις, κυρίως από μηδενιστικές ομάδες κουκουλοφόρων που δηλώνουν αναρχικοί, νόμιζαν ότι έλυναν, αλλά στην πραγματικότητα διαιώνιζαν και βάθαιναν τις ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές τους.
Κάθε γενιά στα πανεπιστήμια έχει να αφηγηθεί τις δικές της ιστορίες με συμπλοκές, όπου το πανεπιστημιακό άβατο που εξέφραζε την ανάγκη ελευθερίας μεταφραζόταν σε ελευθερία μόνο για τους δικούς μας και φίμωση των άλλων.
Η δολοφονία τριών ανθρώπων στο υποκατάστημα της τράπεζας Marfin, στην οδό Σταδίου, ακριβώς 15 χρόνια πριν, από τέτοιους κουκουλοφόρους με εμπρηστικές βόμβες, είναι το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα για το έως πού μπορεί να φθάσει η βία.
Αυτή η ίδια κουλτούρα παραμένει ισχυρή και κυρίαρχη σήμερα, περισσότερο επιθετική και περισσότερο βίαιη, 50 χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση. Μια κατάσταση την οποία όμως οι πολίτες αρχίζουν να μην αντέχουν, μη δεχόμενοι η πατρίδα τους να έχει νησίδες ακαταδίωκτης βίας, πολύ περισσότερο μέσα στα πανεπιστήμια, εκεί όπου κάποια στιγμή θα βρεθούν τα παιδιά τους.
Η απαίτηση του κόσμου είναι αυτή η ανοχή επιτέλους να τελειώσει και όλοι γνωρίζουμε πως δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί αν δεν γίνουν ευρύτερες αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας και διοίκησης των ΑΕΙ.
Κοντολογίς: αν η κυβέρνηση επιμένει μεταρρυθμιστικά και θέλει να τολμήσει, έχει τώρα την ευκαιρία και τη συναίνεση του κόσμου.
*Όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΜΠΑΜ της Κυριακής
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Μέτρα κατά της βίας στα Πανεπιστήμια: Υπόλογες θα είναι και οι διοικήσεις των ΑΕΙ
