Μετά τη δολοφονία του πατέρα του στη Γλυφάδα, υπήρξαν πολλές ανακρίβειες σχετικά με τους ψυχικά ασθενείς, με κάποιους να τους εμφανίζουν ως εν δυνάμει εγκληματίες. Η ΠΟΕΔΗΝ ξεκαθαρίζει ότι «οι απόψεις που εμφανίζουν τους ψυχικά ασθενείς ως εν δυνάμει εγκληματίες είναι απαράδεκτες, αντιεπιστημονικές και μας γυρίζουν στο μεσαίωνα του ζουρλομανδύα». Στατιστικά δεν προκύπτει ότι διαπράττουν περισσότερα εγκλήματα από τους υπόλοιπους πολίτες.
Όπως διευκρινίζεται, υπάρχουν δύο κατηγορίες ακούσιας νοσηλείας:
-
Άρθρο 69 Ποινικού Κώδικα: Όταν δικαστήριο κρίνει ακαταλόγιστο δράστη ανθρωποκτονίας, παραμένει εφ’ όρου ζωής σε ψυχιατρικές κλινικές. «Κανείς γιατρός δεν μπορεί να αποφασίσει έξοδο χωρίς νέα δικαστική απόφαση», αναφέρει η ΠΟΕΔΗΝ.
-
Νόμος 2071/92: Ακούσια νοσηλεία με εντολή εισαγγελέα και γνωμάτευση δύο γιατρών δημοσίου νοσοκομείου, η οποία δεν μπορεί να υπερβεί τους 6 μήνες.
Στην περίπτωση του 46χρονου, μετά τη δολοφονία της μητέρας του το 2014, δεν εντάχθηκε στο άρθρο 69, αλλά εισήχθη στο Δρομοκαΐτειο για ακούσια νοσηλεία με βάση τον Ν. 2071/92. Η πρώτη εισαγωγή έγινε στις 3 Μαΐου 2018 για 11 ημέρες, και η δεύτερη από 3 Δεκεμβρίου 2018 έως 21 Ιανουαρίου 2019, κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας και γνωμάτευσης δύο γιατρών.
Η ΠΟΕΔΗΝ θέτει ερωτήματα για τη διαδικασία, αναφέροντας: «Εάν κάτι δεν είχαν πράξει σωστά στο Δρομοκαΐτειο κατά την πρώτη εισαγωγή, γιατί δεν επισημάνθηκε από τους εισαγγελείς επτά μήνες μετά στη διαδικασία της δεύτερης νοσηλείας;». Τονίζεται ότι η δεύτερη δολοφονία διαπράχθηκε το 2026, οκτώ χρόνια μετά την πρώτη.
Τέλος, η ανακοίνωση υπογραμμίζει ότι ο πατέρας του 46χρονου, με τη βοήθεια δικηγόρου, διεκδικούσε τα νόμιμα δικαιώματα του ασθενούς, και κοινοποιούνται σχετικά έγγραφα εγκλεισμού με το άρθρο 69 και ακούσιας νοσηλείας με το Ν. 2071/92.
PLUS


