PLUS
Οι «Αποκαλύψεις» φέρνουν στο φως το περιεχόμενο της απολογίας της συζύγου του 54χρονου κατηγορούμενου για την εν ψυχρώ εκτέλεση του Νικήτα.
Η ίδια που είναι επίσης μια χαροκαμένη μάνα, που έχασε πριν από τρία χρόνια το 17χρονο παιδί της, μιλά για τον άντρα της, την δράστη της στυγερης δολοφονίας, περιγράφοντας έναν άνθρωπο ψυχικά διαλυμένο μετά την οικογενειακή τραγωδία και αποτυπώνει με δραματικό τρόπο τα δευτερόλεπτα πριν και μετά το φονικό.
Η ίδια περιγράφει πως όλα συνέβησαν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, όταν – επιστρέφοντας από μνημόσυνο – συνάντησαν τυχαία τον 21χρονο Νικήτα.
«Επιστρέφοντας με τον σύζυγό μου από το νεκροταφείο που είχαμε πάει για το μνημόσυνο του Χαρίλαου και οδηγώντας αυτός το αυτοκίνητό μας με κατεύθυνση προς το Ηράκλειο, μέσα σε κλίμα βαθιάς θλίψης και οδύνης, που επιβάρυνε ακόμα περισσότερο την ήδη επιβαρυμένη ψυχική μας κατάσταση, ξαφνικά συναντήσαμε τυχαία τον συγχωρεμένο, ο οποίος μόλις μάς αντιλήφθηκε από μακριά, έκανε μία άσεμνη χειρονομία προς τον Κώστα.
Ξαφνικά και χωρίς να καταλάβω πώς και γιατί τρακάραμε με τον συγχωρεμένο, χωρίς ειλικρινά να αντιληφθώ τι ακριβώς συνέβη είδα τον συγχωρεμένο να επιτίθεται στον σύζυγό μου και να τον κλωτσάει. Άρχισα να φωνάζω βοήθεια και τότε μόλις που πρόλαβα και είδα τον σύζυγό μου να βγάζει από την μέση του ένα περίστροφο, του οποίου την ύπαρξη ειλικρινά αγνοούσα. Το μόνο πράγμα που θυμάμαι ότι κατόρθωσα να ουρλιάξω «ΚΩΣΤΑ ΜΗ ΜΗ ΜΗ», αλλά ήταν πλέον αργά».
«ΔΕΝ ΗΤΑΝ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΥ… ΉΤΑΝ ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ».
Η 56χρονη περιγράφει εικόνες που – όπως λέει – δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ και επιμένει πως ο άνθρωπος που πάτησε τη σκανδάλη δεν θύμιζε τον σύζυγο που γνώριζε.
«Οι εικόνες που αντίκρισα θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στην μνήμη μου. Το μόνο που έχω να σας πω είναι ότι αυτός που σκότωσε τον συγχωρεμένο δεν ήταν ο Κώστας μου. Ήταν ένας άλλος άνθρωπος. Δεν είχε καν την όψη του Κωστή μου. Ήταν ένας τρελός, ένα ακάθαρτο πνεύμα, χωρίς επαφή με το περιβάλλον».
«ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ ΝΑ ΤΟΝ ΑΠΟΤΡΕΨΩ»
«Ειλικρινά έπραξα ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατό προκειμένου τον αποτρέψω, πλην όμως δυστυχώς δεν τα κατάφερα. Στην συνέχεια σε όλο τον δρόμο προς τον σπίτι μας πλέον έκλαιγα και μοιρολογούσα και του έλεγα «τί έκανες, τι έκανες..; Καταστράφηκε δυστυχώς – εκτός από την δική μου – και άλλη μια οικογένεια, πράγμα που δεν έπρεπε να συμβεί. Συμπάσχω με τον πόνο της μάνας του Νικήστρατου και συμμερίζομαι το πένθος της. Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια και εύχομαι να είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
