Αναζητώντας… άκρες με το σύστημα Τραμπ!

Τους διπλωμάτες που κανόνισαν τη συνάντηση Τραμπ – Τσίπρα έχει ενεργοποιήσει η κυβέρνηση.

Όλα τα σενάρια στο τραπέζι ενόψει των κινήσεων του απρόβλεπτου πλέον πλανητάρχη

Του ΠΑΝΤΕΛΗ ΠΕΡΙΒΟΛΑΡΗ

Πολύ μεγάλη είναι η ανησυχία στο Μέγαρο Μαξίμου σχετικά με την τροπή που μπορούν να πάρουν τα πράγματα στα Ελληνοτουρκικά, εάν ο απρόβλεπτος Ντόναλντ Τραμπ ενεργήσει με γνώμονα τις σχέσεις του με τον Ταγίπ Ερντογάν, τη δική του αντίληψη για την κατάσταση στο Αιγαίο και κάποια ίσως συμφέροντα από τις ΗΠΑ που δεν τα γνωρίζουμε, και εξηγούμαστε:

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ πέτυχε μια συμφωνία στην Ουκρανία έτσι όπως την ήθελε ο ίδιος και αφορά τις σπάνιες γαίες. Μάλιστα θεωρεί ότι είναι αντάλλαγμα για τη βοήθεια που προσφέρουν οι ΗΠΑ στην Ουκρανία, στον πόλεμο με τη Ρωσία, δηλαδή για τα έξοδα που έχουν κάνει.

Στο υπουργείο Εξωτερικών έχουν βάλει κάτω όλα τα δεδομένα, όλες τις ενδεχόμενες κρίσεις που θα μπορούσαν να προκύψουν από απρόβλεπτες κινήσεις του Τραμπ. Ποιες θα μπορούσε να είναι αυτές:

  1. Η απόσυρση των αμερικανικών βάσεων από την Ελλάδα, ειδικά της Αλεξανδρούπολης που θεωρείται και ως αμυντικό κάστρο απέναντι στην Τουρκία, στο σημείο όπου βρίσκεται.

2. Η διατήρηση των βάσεων, αλλά με αντάλλαγμα να παραχωρήσει η Ελλάδα την εκμετάλλευση του Αιγαίου σε αμερικανικές εταιρείες, κατά το πρότυπο της Ουκρανίας. Δηλαδή, η παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων. Με απλά ελληνικά, να πει ο Τραμπ ότι οι ΗΠΑ έχουν ξοδέψει πολλά χρήματα για τις βάσεις στην Ελλάδα και ως αντάλλαγμα θέλουμε αυτό. Θα πει κανείς ότι η Ελλάδα έχει ξοδέψει καραβιές χρημάτων σε αμερικανικές εταιρείες στα εξοπλιστικά. Όμως, για τον Τραμπ τίποτα δεν είναι δεδομένο.

3. Πάμε στα χειρότερα σενάρια. Να πει ο Τραμπ ότι πρέπει, ας πούμε, να υπάρξει ειρήνη μεταξύ Τουρκίας – Ελλάδας, να μην ταλαιπωρούν την Αμερική με τις διενέξεις και ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί αυτή είναι η συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, που είναι πάγια διεκδίκηση της Τουρκίας. Αυτή είναι κόκκινη γραμμή για την Ελλάδα και δεν υπάρχει άλλη απάντηση από το «όχι».

4. Ακόμα χειρότερα, να πει ο Τραμπ ότι το Αιγαίο θα το εκμεταλλευτεί ο ίδιος με βάση τις εξαγγελίες που έκανε ότι θα εκμεταλλευτεί ο ίδιος τη Γάζα για να τη μετατρέψει σε Ριβιέρα. Εκεί βέβαια έχει πει ότι θα πρέπει να φύγουν οι Παλαιστίνιοι, αλλά συνειρμούς δεν κάνουμε ούτε γι’ αστείο.

Αντίδραση

Για να μη συμβεί τίποτε απ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση ψάχνει άκρες μέσω της ομογένειας, μέσω των αμερικανικών λόμπι, αλλά και μέσω των διπλωματών που είχαν σχεδιάσει τη συνάντηση Τραμπ – Τσίπρα στην πρώτη θητεία του Αμερικανού προέδρου.
Ήταν Τρίτη 17 Οκτωβρίου 2017 όταν στον Λευκό Οίκο ο Τραμπ είχε υποδεχθεί τον τότε πρωθυπουργό της Ελλάδας. Η συνάντηση ήταν μια επιτυχία του υπουργείου Εξωτερικών και του υπουργού Νίκου Κοτζιά. Γι’ αυτό και το Μαξίμου αναζητά μέσω των διπλωματών που τότε είχαν δουλέψει στη βάση της οργάνωσης της τότε συνάντησης, αν υπάρχουν σήμερα τα ίδια δίκτυα προκειμένου να επιτευχθεί μια συνάντηση ή έστω ένας δίαυλος επικοινωνίας του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Τραμπ.

Ο σημερινός πρωθυπουργός είχε εξαιρετική σχέση με τον προηγούμενο πρόεδρο Τζο Μπάιντεν, η Ελλάδα είχε εξαιρετική σχέση με την αμερικανική γραφειοκρατία πριν από την έλευση του Τραμπ και του Μασκ, και θυμόμαστε όλοι πόσο θετικό αντίκτυπο είχε στις ΗΠΑ και στον δυτικό κόσμο η ομιλία Μητσοτάκη στο Κογκρέσο.

Όμως, τα πράγματα έχουν αλλάξει. Ο Τραμπ καθημερινά ξεδοντιάζει τη γραφειοκρατία, αλλάζει το σύστημα και κάνει μια εντελώς προσωπική διπλωματία που βασίζεται στις προσωπικές σχέσεις και όχι στις διεθνείς σχέσεις, όπως τις γνωρίζουμε και πολιτικά και ακαδημαϊκά από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου κι έπειτα.

Ο Τραμπ αυτή τη στιγμή δεν βλέπει όχι απλώς την Ελλάδα και τον Έλληνα πρωθυπουργό, αλλά ούτε καν την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα όργανά της. Αντιθέτως προτιμά να μιλά με λίγες δυνατές χώρες στην Ευρώπη, τη Γαλλία, τη Βρετανία, τη Γερμανία, την Ιταλία, και μερικές φορές και απαξιωτικά, αν δεν του αρέσουν οι ηγέτες τους. Και σε σχέση με την προηγούμενη φορά δεν υπάρχουν δίπλα στον Τραμπ προσωπικότητες όπως ο προηγούμενος υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, που όχι απλώς κρατούσε ισορροπίες μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αλλά ήταν και σκληρός με την Τουρκία, ειδικά στο θέμα των ρωσικών πυραύλων S-400. Δεν υπάρχει απ’ ό,τι φαίνεται Έλληνας για δείγμα. Ακόμα και ο τραγουδιστής Βαλάντης που παλαιότερα, επί Τραμπ, βρισκόταν σε γιορτές στον Λευκό Οίκο, δεν θα μπορούσε να βρεθεί σε αυτόν για τη νίκη του σημερινού προέδρου διότι ο εξάδελφός του, βουλευτής Γκας Μπιλιράκης, δεν ανήκει σε κάποιον κοντινό κύκλο του Τραμπ.

*Όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΜΠΑΜ της Κυριακής 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

 

 



ΣΧΕΤΙΚΑ

eXclusive

eTop

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ