PLUS
Η υπόθεση του δημοτικού κυνοκομείου της Αλεξάνδρειας είχε παρουσιαστεί ως μία από τις σημαντικότερες παρεμβάσεις για την προστασία των ζώων συντροφιάς στη χώρα. Οι εικόνες που αντίκρισε η Ειδική Γραμματεία Προστασίας Ζώων Συντροφιάς, μαζί με φιλοζωικές οργανώσεις και εθελοντές, προκάλεσαν σοκ σε ολόκληρη την Ελλάδα. Εξήντα οκτώ σκύλοι ζούσαν εγκλωβισμένα σε κλουβιά, μέσα στις ακαθαρσίες τους, χωρίς επαρκή τροφή και νερό, δαγκώνοντας τα σίδερα στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν από συνθήκες που, σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, επικρατούσαν επί μήνες, ακόμη και χρόνια. Σύμφωνα με τους εθελοντές, η ιστορία αυτών των ζώων ξεκινά ήδη από το 2016.
Του Δημήτρη Καπετανάκη
Η αυτοψία επιβεβαίωσε την τραγική πραγματικότητα και η παρέμβαση παρουσιάστηκε ως η αρχή της αποκατάστασης της νομιμότητας. Η επιχείρηση ήταν, όμως, μόνο η αρχή. Η πραγματική δοκιμασία για την Ειδική Γραμματεία Προστασίας Ζώων Συντροφιάς ήταν η εφαρμογή του νόμου μετά την απομάκρυνση των ζώων. Και σύμφωνα με τις καταγγελίες φιλοζωικών οργανώσεων και τα στοιχεία που έχουν συγκεντρωθεί έκτοτε, εκεί ακριβώς φαίνεται να απέτυχε το επιχειρησιακό σχέδιο της Ειδικής Γραμματείας, με επικεφαλής τον ειδικό γραμματέα Νικόλαο Χρυσάκη.
Αντί να εφαρμοστεί ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ώστε ο Δήμος, ως αρμόδιος φορέας που είχε την ευθύνη του κυνοκομείου, να αναλάβει το σύνολο των ζώων και να επωμιστεί το κόστος της περίθαλψης, της αποκατάστασης και της φροντίδας τους, το μεγαλύτερο βάρος μεταφέρθηκε για ακόμη μία φορά στους πολίτες.
Από τα συνολικά 68 σκύλοι, τα 58 καταγράφηκαν κατά την αυτοψία, ενώ ακόμη 10 προέκυψαν έμειναν απλοί αριθμοί. Από αυτά, τα 36 φιλοξενούνται μέχρι σήμερα από φιλοζωικά σωματεία και εθελοντές, οι οποίοι καλούνται να καλύψουν από την τσέπη τους όλες τις ανάγκες των ζώων. Σύμφωνα με τους ίδιους, οι δαπάνες φιλοξενίας, περίθαλψης και κτηνιατρικής φροντίδας έχουν ήδη αγγίξει τις 21.000 ευρώ, ποσό που, όπως υποστηρίζουν, θα έπρεπε να βαρύνει τον αρμόδιο φορέα. Την ίδια στιγμή, ο Δήμος έχει αναλάβει μόλις 22 ζώα.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αμείλικτο. Πώς είναι δυνατόν, μετά από μια τόσο μεγάλη κρατική επιχείρηση της αρμόδιας Ειδικής Γραμματείας του Υπουργείου Εσωτερικών, με την παρουσία του επικεφαλής της, ο Δήμος που είχε την ευθύνη του κυνοκομείου να μην επωμίζεται το σύνολο των συνεπειών των πράξεών του, ενώ οι πολίτες και οι φιλοζωικές οργανώσεις καλούνται για ακόμη μία φορά να καλύψουν το κενό της Πολιτείας; Και τι συνέβη με τα υπόλοιπα ζώα;
Παράλληλα, νέα ερωτήματα προκαλούν δημόσιες αναρτήσεις φιλοζωικών οργανώσεων, στις οποίες εκφράζονται ευχαριστίες προς αστυνομικό της Θεσσαλονίκης για την καθοριστική συμβολή του στην εξέλιξη της υπόθεσης. Εφόσον η Ειδική Γραμματεία Προστασίας Ζώων Συντροφιάς βρισκόταν ήδη στο σημείο, σε συνεργασία με τις αρμόδιες δημοτικές και αστυνομικές αρχές, γιατί χρειάστηκε η παρέμβαση αστυνομικού από άλλη περιοχή; Τι δεν λειτούργησε όπως είχε σχεδιαστεί; Υπήρξαν αστοχίες στον συντονισμό ή στην εφαρμογή του επιχειρησιακού σχεδίου; Ή τελικά δεν υπήρξε ποτέ ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την επόμενη ημέρα;
Η εικόνα που διαμορφώνεται σήμερα απέχει αισθητά από εκείνη που παρουσιάστηκε τους πρώτους μήνες της υπόθεσης. Μια επιχείρηση που προβλήθηκε ως επιτυχία και ως παράδειγμα εφαρμογής του νόμου βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με σοβαρή κριτική για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε η επόμενη ημέρα.
Για ακόμη μία φορά, εκείνοι που πλήρωσαν το μεγαλύτερο τίμημα δεν είναι μόνο τα ζώα που υπέστησαν πολυετή κακοποίηση, αλλά και οι εθελοντές και οι φιλοζωικές οργανώσεις που κλήθηκαν να αναλάβουν ευθύνες και οικονομικά βάρη τα οποία, σύμφωνα με τις καταγγελίες τους, θα έπρεπε να είχαν αναληφθεί από τους αρμόδιους φορείς.
Η υπόθεση της Αλεξάνδρειας δεν τελείωσε την ημέρα που άνοιξαν τα κλουβιά. Εκείνη ήταν μόνο η αρχή. Γιατί η πραγματική επιτυχία δεν κρίνεται από τις εικόνες της διάσωσης ούτε από τα πρωτοσέλιδα. Κρίνεται από το αν ο νόμος εφαρμόστηκε μέχρι τέλους, αν οι υπεύθυνοι λογοδότησαν και αν η Πολιτεία προστάτευσε πραγματικά τα ζώα.
Στην Αλεξάνδρεια, σύμφωνα με τις καταγγελίες και τα στοιχεία που επικαλούνται οι εμπλεκόμενοι, η είδηση δεν είναι πλέον μόνο η αποκάλυψη της φρίκης μέσα στο κυνοκομείο. Η είδηση είναι ότι η επόμενη ημέρα άφησε πίσω της περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις και ότι, για ακόμη μία φορά, το βάρος μεταφέρθηκε στους πολίτες αντί σε εκείνους που είχαν τη θεσμική υποχρέωση να διαχειριστούν την υπόθεση μέχρι τέλους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
