PLUS
Νέα τροπή λαμβάνει η υπόθεση του θανάτου του μικρού Παναγιωτάκη, όπως αποκαλύπτει αποκλειστικά το eReportaz. Στο απολογητικό της υπόμνημα η Ειρήνη Μουρτζούκου, το οποίο μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω, αρνείται κατηγορηματικά κάθε εμπλοκή και κάνει λόγο για οργανωμένο σχέδιο χειραγώγησής της, με στόχο να εμφανιστεί ως υπεύθυνη.
Η ίδια στρέφεται ευθέως κατά της μητέρας του παιδιού, υποστηρίζοντας ότι όχι μόνο δεν είχε καμία συμμετοχή, αλλά και ότι παραπλανήθηκε ώστε να καταθέσει ψευδώς στοιχεία μετά τον θάνατο του παιδιού.
Αναλυτικά τα όσα εξιστόρησε η Ειρήνη Μουρτζούκου:
Το βράδυ της 4ης Αυγούστου 2024, στο σπίτι βρίσκονταν: εγώ, η Φωτεινή Καρακατσάνη (φίλη της Καλλιόπης Παυλή), ο Νίκος Γιαννόπουλος (σύντροφός της), η Καλλιόπη Παυλή, ο Σπυρίδων Αποστολίδης και ο Παναγιώτης Αβράμης. Νωρίτερα το απόγευμα είχε περάσει από το σπίτι και η Παναγιώτα Κωστοπούλου.
Περί τις 21:00, η Καλλιόπη μάς ενημέρωσε ότι θα βγει για να συναντήσει την Παναγιώτα Κωστοπούλου και θα επιστρέψει αργότερα. Οι υπόλοιποι παραμείναμε στην οικία, χωρίς να δημιουργηθεί οποιαδήποτε ένταση — πολλώ δε μάλλον καυγάς μεταξύ εμού και της Καλλιόπης, όπως αναληθώς έχει κατατεθεί.
Κατά την απουσία της, έκανα μπάνιο τον Παναγιώτη, ήπιε το γάλα του και η Φωτεινή έπαιζε μαζί του. Κάποια στιγμή, ο Παναγιώτης έκανε εμετό και ήταν γενικά κακοδιάθετος. Τον ξανακάναμε μπάνιο, καθώς είχε λερωθεί, και ο Νίκος κάλεσε την Καλλιόπη να επιστρέψει. Μίλησα κι εγώ μαζί της, ζητώντας της να φέρει πάνες για το παιδί.
Όλες οι συνομιλίες μας ήταν σε ήρεμο κλίμα. Τα περί εντάσεων δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και προφανώς αποσκοπούν στη δημιουργία εντυπώσεων σε βάρος μου.
Με την επιστροφή της Καλλιόπης, βγήκαμε για λίγο βόλτα με τον Παναγιώτη, προκειμένου να ηρεμήσει — γεγονός που αποδεικνύει ότι δεν είχε προηγηθεί καμία ένταση. Ακολούθως επιστρέψαμε στο σπίτι, οι επισκέπτες αποχώρησαν (πλην της Φωτεινής) και πήγαμε για ύπνο. Η Καλλιόπη κοιμήθηκε μόνη της στο ένα δωμάτιο, ενώ στο άλλο κοιμηθήκαμε εγώ, η Φωτεινή και ο Παναγιώτης στο παρκοκρέβατό του.
Γεγονότα της 5ης Αυγούστου 2024
Το επόμενο πρωί ξύπνησε πρώτη η Φωτεινή, η οποία —όπως αναφέρω— είχε κάνει έντονη χρήση ναρκωτικών ουσιών το προηγούμενο βράδυ. Για ανεξήγητο λόγο βιαζόταν να φύγει, ζητώντας επίμονα να τη μεταφέρω στον σταθμό ΚΤΕΛ ήδη από τις 9:30, παρότι το δρομολόγιο ήταν στις 11:00. Την πήγα και επέστρεψα στο σπίτι.
Στο μεταξύ, ο Παναγιώτης είχε ξυπνήσει και βρισκόταν με την Καλλιόπη. Εκείνη προσπάθησε να τον ταΐσει, αλλά το παιδί δεν είχε όρεξη. Προσπάθησε εκ νέου, χωρίς αποτέλεσμα, γεγονός που την εκνεύρισε και απευθύνθηκε προς το παιδί με έντονο ύφος.
Σημειώνω ότι τις τελευταίες ημέρες πριν τον θάνατό του, η Καλλιόπη έδειχνε κουρασμένη από τη φροντίδα του παιδιού και είχε εκφράσει την επιθυμία να «απαλλαγεί» από αυτήν. Μάλιστα, της είχα προτείνει να αναλάβω εγώ πλήρως τη φροντίδα του.
Λίγο αργότερα, η Καλλιόπη απομακρύνθηκε και συνομίλησε για αρκετή ώρα τηλεφωνικά με τη μητέρα της, Φωτεινή Λιακοπούλου — γεγονός στο οποίο τότε δεν έδωσα σημασία.
Περί τις 12:00–12:30, εγώ πήγα στο μπάνιο για καθαριότητα και η Καλλιόπη έμεινε με το παιδί. Λίγα λεπτά μετά, με φώναξε έντονα λέγοντας ότι «το παιδί δεν είναι καλά». Βγαίνοντας, την είδα πάνω από το καρότσι. Πήρα τον Παναγιώτη και προσπάθησα να τον συνεφέρω, κάνοντάς του μαλάξεις και προσπάθειες αναπνοής. Το παιδί ήταν ζεστό και έκανε εμετό με κοκκινωπό χρώμα.
Καθ’ όλη τη διάρκεια, η Καλλιόπη δεν επιχείρησε να προσφέρει βοήθεια, ενώ εγώ προσπαθούσα να τον επαναφέρω.
Επισημαίνω ότι η απουσία μου στο μπάνιο διήρκεσε περίπου 5–10 λεπτά — διάστημα κατά το οποίο δεν είχα οπτική επαφή με το παιδί. Κατά συνέπεια, δεν γνωρίζω τι συνέβη σε αυτό το κρίσιμο χρονικό σημείο. Ωστόσο, είναι βέβαιο ότι οι καταθέσεις της Καλλιόπης για τη θέση μας εκείνη τη στιγμή είναι αναληθείς.
Κατά τη μεταφορά στο νοσοκομείο, εγώ πίστευα ότι το παιδί ήταν ζωντανό, ενώ η Καλλιόπη υποστήριζε ότι είχε ήδη πεθάνει. Μετά την ανακοίνωση του θανάτου, η ίδια δήλωσε άγνοια για το τι συνέβη.
Πριν καταθέσω στην Αστυνομία, η Καλλιόπη —σε συνεννόηση με τη μητέρα της— μου ζήτησε να μην πω την αλήθεια και να την καλύψω, αλλιώς θα κινδύνευε να χάσει την επιμέλεια του άλλου παιδιού της.
Υπό την πίεση αυτή, κατέθεσα όσα μου υπεδείχθησαν. Στη συνέχεια, όπως προκύπτει, υπήρξε συντονισμένη προσπάθεια να εμφανιστώ ως υπεύθυνη για τον θάνατο του παιδιού.
