Επέτειος Πολυτεχνείου 2025: Η συγκινητική ομιλία του Πάνου Ρούτσι στη φοιτητική εκδήλωση

Στην εκδήλωση που διοργάνωσαν σήμερα, 15 Νοεμβρίου 2025, οι Φοιτητικοί Σύλλογοι της Αθήνας στο κτίριο Αβέρωφ του ΕΜΠ, στο πλαίσιο του τριήμερου εορτασμού για την 52η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, παρευρέθηκαν συγγενείς θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών. Ανάμεσά τους ήταν ο Πάνος Ρούτσι και ο Ηλίας Παπαγγελής, ενώ δίπλα τους βρέθηκαν αγωνιστές της εξέγερσης του ’73 και μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας, δημιουργώντας μια ιδιαίτερα φορτισμένη ατμόσφαιρα.

Το αίθριο του κτιρίου Αβέρωφ γέμισε από νωρίς με κόσμο κάθε ηλικίας. Μικροί, μεγάλοι και ολόκληρες οικογένειες συμμετείχαν με συγκίνηση στον εορτασμό, τιμώντας την ιστορική μνήμη της εξέγερσης. Ένας από τους κεντρικούς ομιλητές ήταν ο Πάνος Ρούτσι, πατέρας του 22χρονου Ντένις, που έχασε τη ζωή του στην τραγωδία των Τεμπών. Ο χαροκαμένος πατέρας μίλησε στους φοιτητές για τον προσωπικό του αγώνα, συνδέοντας τη μεγάλη απώλεια με την ανάγκη για δικαιοσύνη και κοινωνική ευθύνη.

Κατά την έναρξη της ομιλίας του, οι φοιτητές φώναζαν συνθήματα, ενώ στο τέλος της τοποθέτησής του ο Πάνος Ρούτσι καταχειροκροτήθηκε θερμά. Ο ίδιος περιέγραψε τη δραματική στιγμή της απώλειας του γιου του και τον πόνο που συνεχίζει να νιώθει, εξηγώντας πως αυτή η τραγωδία έγινε η αφετηρία για τον προσωπικό του αγώνα. «Έκανα απεργία πείνας, όχι από μίσος, αλλά από ανάγκη», είπε, εξηγώντας ότι η πρωτοβουλία του στόχευε στο να ακουστεί η φωνή των παιδιών που χάθηκαν και να θυμίσει σε όλους ότι η δικαιοσύνη δεν είναι διαπραγματεύσιμη.

Ο Πάνος Ρούτσι τόνισε πως ο αγώνας του δεν αφορά την εκδίκηση, αλλά την αλήθεια, την ευθύνη και τον σεβασμό στη ζωή, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να μην υπάρξει ξανά άλλη τραγωδία σαν αυτή των Τεμπών. Παράλληλα, επεσήμανε τον σημαντικό ρόλο της νέας γενιάς, η οποία μέσα από τη φωνή και τη δράση της μπορεί να φέρει αλλαγή. «Εσείς δώσατε φωνή σε εκείνους που δεν έχουν πια φωνή», είπε, υπογραμμίζοντας πως η συνέχεια αυτού του αγώνα βρίσκεται στα χέρια των νέων ανθρώπων.

Στο κλείσιμο της ομιλίας του, ο Πάνος Ρούτσι απηύθυνε μήνυμα ελπίδας και δράσης: η μνήμη των χαμένων παιδιών, όπως ο Ντένις και τα υπόλοιπα 57 θύματα, πρέπει να μετατραπεί σε συλλογική προσπάθεια για ασφάλεια, διαφάνεια και δικαιοσύνη. «Όσο ανασαίνω, θα συνεχίσω να αγωνίζομαι, όχι μόνο για τον Ντένις, αλλά για όλα τα παιδιά», κατέληξε, προκαλώντας έντονη συγκίνηση σε όλους τους παρευρισκόμενους.