Επίκαιρο, καθώς τη Eurovision όλοι τη βρίζουμε -και δικαίως για πολλούς λόγους- για κάποια κακόγουστα τραγούδια και εκκεντρικούς ερμηνευτές, αλλά όλοι την παρακολουθούμε, ίσως περιμένοντας κάτι το διαφορετικό. Όπως για παράδειγμα εκείνο το καταπληκτικό τραγούδι της Ουκρανίας το 2022 από τους KalushOrchestra, που μας ένωσε μουσικά απέναντι στο δράμα της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία με το τραγούδι «Stefania».
Eurovision όμως δεν σημαίνει μόνο τραγούδι και μουσική, σημαίνει και πολιτική και ιδεολογικές ατζέντες που πολλές φορές δυναμιτίζουν την προσπάθεια να προωθηθεί η σύνδεση μεταξύ των λαών και αντί να γίνει ένας «πρόσκαιρος χώρος χαράς και ξεγνοιασιάς», όπως θέλουν οι διοργανωτές, γίνεται χώρος σκληρής αντιπαράθεσης.Ίσως όμως και αυτό να είναι σωστό, γιατί τα πάντα στη ζωή μας είναι πολιτική. Οπότε ας μην πυροβολούμε τους πυροβολούντες. Όλοι έχουν δικαίωμα στο να εκφράσουν τη γνώμη και την άποψή τους.
Παρεμπιπτόντως, φέτος η όμορφη έκπληξη ήταν αυτή της Ελλάδας με την «Αστερομάτα» και τον συμβολισμό της για την προσφυγιά και τον ξεριζωμό. Μάλιστα, ο όρος «Αστερομάτα» είναι ένας παραδοσιακός χαρακτηρισμός που χρησιμοποιείτο στη Σμύρνη για να περιγράψει τις γυναίκες με λαμπερά και εντυπωσιακά μάτια. Θαυμάσιο τραγούδι (επιτέλους), αντάξιο της μουσικής ιστορίας μας. Μας έκανες περήφανους αστέρι μου, τζιβαέρι μου!
*Όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΜΠΑΜ της Κυριακής
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
PLUS


