Η φράση του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ που μετέτρεψε τη Ρώμη σε πολιτικό πεδίο μάχης.

Στην πολιτική υπάρχουν γκάφες που ξεχνιούνται μέσα σε μία ημέρα. Υπάρχουν όμως και εκείνες που μοιάζουν με φωτοβολίδες: φωτίζουν για λίγα δευτερόλεπτα ό,τι κάποιοι θα προτιμούσαν να παραμένει στο σκοτάδι.

Του Νίκου Βασιλειάδη

Μία τέτοια φωτοβολίδα άναψε ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, όταν δήλωσε στο Fox News ότι περίπου 500 αμερικανικά στρατιωτικά αεροσκάφη απογειώθηκαν από αμερικανικές βάσεις στην Ιταλία για να υποστηρίξουν την επιχείρηση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν.

Η δήλωση προκάλεσε πανικό στη Ρώμη.

Όχι επειδή αποκαλύφθηκε κάποια στρατιωτική πληροφορία. Αλλά επειδή ανέτρεπε όσα διαβεβαίωνε επί εβδομάδες η κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η επίσημη γραμμή ήταν απολύτως σαφής. Η Ιταλία, έλεγαν η πρωθυπουργός και ο υπουργός Άμυνας Γκουίντο Κροσέτο, δεν είχε επιτρέψει να χρησιμοποιηθεί το ιταλικό έδαφος για επιθετικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν. Είχε εγκρίνει μόνο τεχνικές και υλικοτεχνικές πτήσεις, όπως προβλέπουν οι συμφωνίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Και τότε εμφανίστηκε ο Ρούτε.

Με μία μόνο πρόταση έδωσε την εντύπωση ότι η Ιταλία είχε συμβάλει πολύ πιο ενεργά στην αμερικανική επιχείρηση απ’ όσο παραδεχόταν δημοσίως η κυβέρνησή της.

Η αντιπολίτευση άρπαξε αμέσως την ευκαιρία.

«Κάποιος λέει ψέματα», ήταν το κοινό μήνυμα των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Αν ο Ρούτε έχει δίκιο, τότε η κυβέρνηση παραπλάνησε το Κοινοβούλιο και τους πολίτες. Αν έχει άδικο, τότε πώς είναι δυνατόν ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ να περιγράφει μια στρατιωτική επιχείρηση με τρόπο που εκθέτει μια σύμμαχο χώρα;

Το υπουργείο Άμυνας αντέδρασε ασυνήθιστα έντονα.

Κατηγόρησε ουσιαστικά τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ ότι δημιούργησε μια παραπλανητική εικόνα, συγχέοντας τις πτήσεις τεχνικής και εφοδιαστικής υποστήριξης με επιχειρήσεις μάχης. Υπογράμμισε ότι η Ιταλία ενεργεί αυστηρά σύμφωνα με το Σύνταγμά της, τις διεθνείς συμφωνίες και τις διμερείς συμβάσεις που διέπουν τη λειτουργία των αμερικανικών βάσεων στη χώρα. Και ξεκαθάρισε ότι, όταν ζητήθηκε άδεια για δραστηριότητες που υπερέβαιναν αυτό το πλαίσιο, η απάντηση ήταν αρνητική.

Λίγο αργότερα, ακόμη και το ΝΑΤΟ αναγκάστηκε να διευκρινίσει ότι ο Ρούτε αναφερόταν σε υποστήριξη εφοδιαστικού χαρακτήρα και όχι σε συμμετοχή της Ιταλίας σε επιθέσεις κατά του Ιράν.

Η ζημιά, όμως, είχε ήδη γίνει.

Γιατί η υπόθεση δεν αφορά μόνο πεντακόσια αεροπλάνα.

Αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα σε δύο αντικρουόμενες πραγματικότητες.

Από τη μία, είναι δεσμευμένες από τις στρατιωτικές συμφωνίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ. Στο ιταλικό έδαφος λειτουργούν δεκάδες αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις, ανάμεσά τους οι στρατηγικής σημασίας βάσεις της Σιγκονέλα και του Αβιάνο.

Από την άλλη, γνωρίζουν ότι η άμεση εμπλοκή σε έναν πόλεμο με το Ιράν είναι εξαιρετικά αντιδημοφιλής στο εσωτερικό τους.

Έτσι γεννιέται η νέα γλώσσα της διπλωματίας.

Δεν υπάρχουν πλέον βομβαρδισμοί. Υπάρχουν «τεχνικές διευκολύνσεις».

Δεν υπάρχουν στρατιωτικές επιχειρήσεις. Υπάρχουν «υλικοτεχνικές δραστηριότητες».

Δεν υπάρχουν απογειώσεις για πόλεμο. Υπάρχουν «πτήσεις που προβλέπονται από τις διμερείς συμφωνίες».

Είναι η εποχή όπου οι λέξεις καλούνται να κάνουν περισσότερη δουλειά από τα αεροπλάνα.

Η κυβέρνηση Μελόνι επιμένει ότι δεν είπε ποτέ ψέματα. Ότι οι συμφωνίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες επιτρέπουν συγκεκριμένες μορφές υποστήριξης χωρίς αυτό να σημαίνει συμμετοχή σε πολεμικές επιχειρήσεις. Νομικά, μπορεί να έχει δίκιο. Πολιτικά, όμως, το πρόβλημα παραμένει.

Γιατί οι πολίτες δύσκολα αντιλαμβάνονται τη διαφορά ανάμεσα σε μια βάση που χρησιμοποιείται για «εφοδιασμό» και σε μια βάση από την οποία απογειώνονται εκατοντάδες στρατιωτικά αεροσκάφη που κατευθύνονται προς μια εμπόλεμη ζώνη.

Η υπόθεση των «500 αεροπλάνων» αποκάλυψε κάτι βαθύτερο από μια κακή διατύπωση του Μαρκ Ρούτε.

Αποκάλυψε ότι στην Ευρώπη του 2026 οι κυβερνήσεις προσπαθούν να συμμετέχουν στις στρατηγικές επιλογές της Ουάσιγκτον χωρίς να δίνουν την εντύπωση ότι συμμετέχουν στους πολέμους της.

Μόνο που οι διάδρομοι απογείωσης έχουν ένα κακό συνήθειο. Δεν κρύβονται πίσω από τις λέξεις.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ 

Πάνω από 10.000 οι αγνοούμενοι στη Βενεζουέλα μετά τους σεισμούς 7,5 και 7,2 Ρίχτερ – Στους 164 οι νεκροί

Ντουμπάι: Influencer δολοφόνησε άνδρα με κουζινόμαχαιρο – Αντιμέτωπη με εκτέλεση



ΣΧΕΤΙΚΑ

eXclusive

eTop

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ