“Η Μυρτώ που είναι…;”

Η μητέρα της, καθημερινά, νιώθει την οργή να την πλημμυρίζει. 

Πέρασαν δύο μήνες από τον άδικο χαμό της 19χρονης Μυρτούς. Η  Κεφαλονιά παραμένει θλιμμένη, προβληματισμένη και ανήσυχη, με τον κόσμο να μην μπορεί να δώσει απαντήσεις. Μια μάνα, συντετριμμένη από την απώλεια της μονάκριβης κόρης της, ξεσπά με λόγια που ραγίζουν καρδιές, λέγοντας, πως δεν αντέχει άλλο το βάρος αυτού του αβάσταχτου πόνου.

Μέσα στην απόγνωσή της ζητά δικαίωση για το παιδί της, κρατώντας ζωντανή τη μνήμη του κοριτσιού της που έφυγε πολύ νωρίς, αφήνοντας πίσω της όνειρα, δίχως να γίνουν πραγματικότητα. Ένα κορίτσι στο πεζούλι μιας πλατείας και μια κοινωνία “ανθρώπων” που κρατούν τα στόματα ερμητικά κλειστά.

Ο πατέρας της Μυρτούς ζει κάθε μέρα τον δικό του Γολγοθά, νιώθοντας ανήμπορος να αντέξει την απώλεια. Η μόνη του ελπίδα, η απονομή δικαιοσύνης.   Όσο η ποινική υπόθεση εξακολουθεί να βρίσκεται στο στάδιο της κύριας ανάκρισης, οι πληροφορίες από την πλευρά αυτή τρέχουν με το “σταγονόμετρο”, για ευνόητους λόγους.

Το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, από την πλευρά του, δίνει την δική του απάντηση στην πάταξη της εγκληματικότητας και των ναρκωτικών στο νησί της Κεφαλονιάς, στέλνοντας ειδικές ομάδες εκπαιδευμένων αστυνομικών, που σκοπό έχουν, μέσα από στοχευμένες δράσεις, καθ’ όλη την τουριστική περίοδο, σε συνεργασία και με τις τοπικές αστυνομικές υπηρεσίες, αξιοποιώντας παράλληλα και το πληροφοριακό δίκτυο, να επαναφέρουν το αίσθημα ασφάλειας στους κατοίκους του νησιού, που είχε διαταραχθεί ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα και βγήκε στην επιφάνεια με αφορμή τον άδικο χαμό της Μυρτούς.

Ας μην ξεχνάμε… Η Μυρτώ είναι το θύμα. Η Μυρτώ δολοφονήθηκε ερήμην της. Αν πρέπει να μιλάμε καθημερινά γι’ αυτήν, θα το κάνουμε. Γιατί αν ξεχαστεί το πλάσμα αυτό, θα έχουμε τελειώσει ως κοινωνία.

Εύα Αλιβιζάτου

Αρθρογράφος-Συγγραφέας