Κάποτε οι συγκρούσεις λύνονταν κατ’ ιδίαν ή, στη χειρότερη περίπτωση, στις αίθουσες των δικαστηρίων. Σήμερα, αρκεί ένα tag σε story με μια φράση-υπονοούμενο για να ξεκινήσει δημόσια διαπόμπευση. Στην εποχή των social media, η «απειλή» δεν είναι πια η μήνυση ή η προσωπική αντιπαράθεση, αλλά η έκθεση σε κοινή θέα.
Αφορμή για τη συζήτηση στάθηκαν αναρτήσεις της Μαρίας Χολίδου στο Instagram, στις οποίες άφηνε να εννοηθεί ότι της οφείλονται χρήματα και προειδοποιούσε πως, αν δεν καταβληθούν έως συγκεκριμένη ώρα, θα δημοσιοποιήσει βίντεο για να «ξεφτιλίσει» τον οφειλέτη. Η πρακτική αυτή εγείρει ερωτήματα: Είναι τα social media εργαλείο διεκδίκησης ή μέσο πίεσης μέσω δημόσιας έκθεσης;
Η δημόσια καταγγελία χωρίς σαφή στοιχεία μετατρέπει το κοινό σε «ενόρκους» ενός άτυπου ψηφιακού δικαστηρίου. Ένα screenshot, μια δραματική λεζάντα και το engagement εκτοξεύεται. Το δράμα φέρνει προβολές, κοινοποιήσεις και σχόλια. Η «δίκη» διαρκεί όσο ένα story – 24 ώρες – πριν αντικατασταθεί από το επόμενο σκάνδαλο.
Το ουσιαστικό ζήτημα δεν είναι μόνο η συγκεκριμένη περίπτωση, αλλά η ευκολία με την οποία η δημόσια έκθεση χρησιμοποιείται ως μοχλός πίεσης. Σε μια εποχή όπου το «θα σε ανεβάσω» ακούγεται συχνότερα από το «θα σε μηνύσω», η γραμμή ανάμεσα στη διεκδίκηση δικαιωμάτων και στη διαδικτυακή διαπόμπευση γίνεται όλο και πιο λεπτή.
*Με πληροφορίες από Newsbomb
PLUS


