PLUS
Νεαρός που έπεσε θύμα ενέδρας στην Εύβοια αναγνώρισε με σαφήνεια το αυτοκίνητο των δραστών
Της Τζένης Μάρκου
Το βράδυ της περασμένης Δευτέρας στη Χαλκίδα, σε χώρο στάθμευσης στην οδό Ορέστη Μακρή, η οπαδική βία έδειξε ξανά το σκληρό πρόσωπό της. Ένας 20χρονος, ο Μάριος Ρουμπής, κατέληξε από πολλαπλές μαχαιριές. Aκόμη τρεις νεαροί τραυματίστηκαν. Οι Αρχές που έφτασαν στην περιοχή αντίκρισαν ένα σκηνικό που θύμιζε ένοπλη ενέδρα παρά «συμπλοκή οπαδών». Το νέο αιματηρό επεισόδιο δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Ήταν η συνέχεια ενός μοτίβου που επανέρχεται με ανησυχητική συχνότητα.
Η Αστυνομία προχώρησε σε επτά συλλήψεις. Ανάμεσά τους και ένας νεαρός που φαίνεται να έχει απασχολήσει τις Αρχές σε παλαιότερη υπόθεση οπαδικής βίας, και συγκεκριμένα στην υπόθεση Λυγγερίδη. Το θύμα, σύμφωνα με τις ιατροδικαστικές πηγές, δέχθηκε χτυπήματα στον θώρακα και στην κοιλιακή χώρα. Το πλήγμα ήταν θανατηφόρο. Το ασθενοφόρο έφτασε μέσα σε λίγα λεπτά, αλλά ήταν ήδη αργά.
Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν ενώπιον ανακριτή. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν είναι για ανθρωποκτονία με δόλο, επικίνδυνη σωματική βλάβη, υπόθαλψη και παραβάσεις της νομοθεσίας περί αθλητισμού, ενώ δύο εξ αυτών κατηγορούνται και για υπόθαλψη εγκληματία, καθώς φέρονται να απέκρυψαν τα φονικά όπλα. Ένας εκ των κατηγορουμένων νοσηλεύεται φρουρούμενος με τραύματα από νύσσον όργανο.
Κομβικό στοιχείο
Σύμφωνα με ασφαλείς πηγές και με στοιχεία της δικογραφίας, τρεις ημέρες πριν από τη δολοφονική επίθεση στον 20χρονο Μάριο είχε προηγηθεί καταγγελία από πατέρα νεαρού, ο οποίος ανέφερε ότι το παιδί του δέχθηκε επίθεση από ομάδα ατόμων σε περιοχή της Εύβοιας. Το περιστατικό θεωρείται πλέον κομβικό, διότι το παιδί αναγνώρισε το αυτοκίνητο των δραστών. Και αυτό το αυτοκίνητο ταυτοποιείται ως όχημα που συμμετείχε και στη φονική επίθεση της Χαλκίδας.
Το στοιχείο αυτό έχει προκαλέσει προβληματισμό, αφού η αρχική καταγγελία έγινε λίγες ημέρες πριν από το φονικό. Το γεγονός ότι δεν υπήρξε άμεση παρέμβαση ή διερεύνηση, τη στιγμή που το όχημα της πρώτης καταγγελίας εμφανίζεται και στο δεύτερο περιστατικό, εγείρει ερωτήματα για το κατά πόσο θα μπορούσε να έχει προληφθεί η τραγωδία.
Σαράντα χρόνια μετά, ο φαύλος κύκλος του αίματος συνεχίζεται…
Η χώρα μετρά τα πρώτα της θύματα ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’80, με υπόθεση-ορόσημο τον θάνατο του Άρη Δημητριάδη το 1983.
Η δολοφονία του 31χρονου αστυνομικού Γιώργου Λυγγερίδη στου Ρέντη τον Δεκέμβριο του 2023 παραμένει μία από τις πλέον σοβαρές υποθέσεις οπαδικής βίας των τελευταίων ετών. Μετά από μήνες προανακριτικού υλικού και εξέτασης δεκάδων μαρτύρων, η διαδικασία έχει εισέλθει στο στάδιο εξέτασης των βασικών κατηγορουμένων. Η δίκη αναμένεται να είναι μεγάλης διάρκειας, με 250 μάρτυρες.
Για τη θανατηφόρα ρίψη της φωτοβολίδας σε ευθεία βολή κατά του αστυνομικού έχει καταδικαστεί σε ισόβια και επιπλέον κάθειρξη ένας 20χρονος. Κάποιοι κατηγορούμενοι παραμένουν προσωρινά κρατούμενοι, ενώ άλλοι έχουν αφεθεί ελεύθεροι με όρους.
Στο εδώλιο έχουν παραπεμφθεί 147 άτομα, οι περισσότεροι για συμμετοχή και δράση σε εγκληματική ομάδα, στην οποία αποδίδονται εκρήξεις και εκβιασμοί. Κατηγορούμενοι για πλημμελήματα είναι μέλη της Διοίκησης της ΠΑΕ Ολυμπιακού για υποστήριξη-χρηματοδότηση εγκληματικής οργάνωσης και υποκίνηση αθλητικής βίας.
Η δίκη για τη δολοφονία του Λυγγερίδη ξεκίνησε στις 5 Νοεμβρίου 2025 στην ειδική αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού. Μετά την ανάγνωση των πρώτων εγγράφων, η διαδικασία διακόπηκε για τις 25 Νοεμβρίου, οπότε θα συνεχιστεί με εξέταση μαρτύρων.
Η οπαδική βία στην Ελλάδα δεν ξεκίνησε χθες. Πίσω της υπάρχει ιστορία σαράντα και πλέον ετών, γεμάτη επεισόδια που σημάδεψαν όχι μόνο το ποδόσφαιρο αλλά και την κοινωνία. Η χώρα μετρά τα πρώτα της θύματα ήδη από τη δεκαετία του ’80, με υπόθεση-ορόσημο τον θάνατο του Άρη Δημητριάδη το 1983. Έκτοτε, η βία γύρω από τα γήπεδα εξελίχθηκε από «μεμονωμένα επεισόδια» σε οργανωμένο φαινόμενο.
Η «ΜΠΑΜ στο Ρεπορτάζ» είχε αποκαλύψει σημαντικές λεπτομέρειες για το πώς λειτουργεί το ανεπίσημο «σύστημα βίας». Στο ρεπορτάζ του Σταύρου Γεωργακόπουλου περιγραφόταν πως η οπαδική βία στην Ελλάδα «έχει πολλά επεισόδια και ακόμη περισσότερα κρυμμένα μυστικά».
Μέσα σε αυτά βρίσκονται όχι μόνο οι γνωστές δολοφονίες –Φιλόπουλος στην Παιανία, Κατσούλης στη Νέα Φιλαδέλφεια, Καμπανός στη Θεσσαλονίκη– αλλά και δεκάδες επιθέσεις που είτε δεν χαρακτηρίστηκαν ποτέ «οπαδικές», είτε καταγράφηκαν απλώς ως «συμπλοκές».
Το χρονολόγιο του τρόμου
1983, Θεσσαλονίκη: ο 18χρονος Άρης Δημητριάδης, ποδηλάτης και όχι ενεργός οπαδός, έγινε το πρώτο θύμα της τυφλής οπαδικής βίας.
1986, Λάρισα: ο 29χρονος καθηγητής Χαράλαμπος Μπλιώνας χτυπήθηκε θανάσιμα από φωτοβολίδα που εκτοξεύτηκε στην εξέδρα του γηπέδου «Αλκαζάρ».
1991, Πειραιάς: ο 17χρονος Γιώργος Παναγιώτου τραυματίστηκε θανάσιμα από φωτοβολίδα καθ’ οδόν για αγώνα ΑΕΚ–Ολυμπιακού.
1991, εθνική οδός: οι φίλοι του ΠΑΟΚ Ευθύμιος Λιάκας και Κώστας Ντόλιας κάηκαν ζωντανοί μετά από ρίψη μολότοφ στο αυτοκίνητό τους.
1995, Γλυφάδα: ο 25χρονος Γιώργος Καρνέζης, φίλος του Παναθηναϊκού, μαχαιρώθηκε ύστερα από τελικό Ολυμπιακός–Παναθηναϊκός.
2007, Παιανία: ο 22χρονος Μιχάλης Φιλόπουλος δολοφονήθηκε σε «ραντεβού θανάτου» μεταξύ οπαδών.
2011, Ηράκλειο: ο 21χρονος Γιάννης Ρουσάκης σκοτώθηκε σε συμπλοκή οπαδών Παναθηναϊκού και ΟΦΗ.
2014, Νέα Αλικαρνασσός: ο 46χρονος Κώστας Κατσούλης, φίλος του Εθνικού, πέθανε μετά από άγριο ξυλοδαρμό.
2017, Θεσσαλονίκη: ο 24χρονος Κύπριος Νάσος Κωνσταντίνου πέθανε ύστερα από επίθεση και τροχαίο ενώ προσπαθούσε να διαφύγει.
2020, Θεσσαλονίκη: ο 28χρονος Βούλγαρος οπαδός του Άρη, Τόσκο Μποζατζίσκι, σκοτώθηκε αφού παρασύρθηκε από αυτοκίνητο μετά από επίθεση.
2022, Χαριλάου: ο 19χρονος Άλκης Καμπανός δέχθηκε επίθεση με δρεπάνι και πέθανε από αιμορραγία.
2025, Χαλκίδα: ο 20χρονος Μάριος Ρουμπής δολοφονήθηκε από μαχαιριές.
Ο φαύλος κύκλος της οπαδικής βίας δεν θα σπάσει από μόνος του. Χρειάζεται πολιτική βούληση, ξεκάθαρη στάση από τις ομάδες και πραγματική αστυνόμευση. Κάθε νέο περιστατικό, όπως αυτό στη Χαλκίδα, είναι τραγωδία. Η Ελλάδα δεν μπορεί να επιτρέπει να χάνονται άλλες ζωές στο όνομα ενός σήματος, μιας φανέλας ή μιας επίπλαστης ταυτότητας. Το ποδόσφαιρο είναι γιορτή. Η βία είναι ντροπή. Το ζητούμενο: να μη θρηνήσουμε άλλο παιδί.
*Όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΜΠΑΜ στο Ρεπορτάζ της Κυριακής
