PLUS
Ο αξιωματικός του Σώματος που σεβάστηκε τον ρόλο του και αγωνίστηκε για να αποδοθεί δικαιοσύνη
Του ΣΤΑΥΡΟΥ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Όταν ακούει κάποιος τη χαροκαμένη μάνα Βαρβάρα Βουκάκη να λέει βουρκωμένη ότι υπάρχει ελπίδα, ασφαλώς και μετριάζεται η πικρία όσων γλίτωσαν από τη φονική πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου 2018 στην Ανατολική Αττική, αλλά είδαν τους ανθρώπους τους να καίγονται ζωντανοί. Η απώλεια 104 συνανθρώπων μας εκείνη την αποφράδα ημέρα προφανώς και δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται «πλημμέλημα» για όσους είχαν την ευθύνη να σώσουν τον κόσμο από τις φλόγες. Αλλά ακόμη κι έτσι, η απόφαση του Εφετείου που επέβαλε συνολική ποινή 240 χρόνων σε τέσσερις από τους κατηγορουμένους δημιούργησε για πρώτη φορά το αίσθημα της δικαίωσης στους συγγενείς των 104 θυμάτων.
«Υπάρχει πραγματικά ελπίδα για το μέλλον, υπάρχει ελπίδα ότι τα πράγματα μπορεί να γίνουν καλύτερα. Ένιωθα τα παιδιά μου και όλοι όσοι δεν βρίσκονταν στην αίθουσα επειδή χάθηκαν να χειροκροτούν μαζί μας», δήλωσε η Βαρβάρα Βουκάκη, που έχασε στο Μάτι τα δύο παιδιά της και τον σύζυγό της.
Ο τότε αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος Σωτήρης Τερζούδης, ο υπαρχηγός του Βασίλης Ματθαιόπουλος, ο γ.γ. Πολιτικής Προστασίας Ιωάννης Καπάκης και ο διοικητής του ΕΣΚΕ Ιωάννης Φωστιέρης, βέβαια, θα εκτίσουν μόνο πέντε χρόνια φυλάκισης ο καθένας. Αλλά η απόφαση της έδρας ότι η ποινή δεν μετατρέπεται και δεν αναστέλλεται, σε συνδυασμό με την εικόνα των τριών εξ αυτών με χειροπέδες, αύξησε τα χαμόγελα. Αποτέλεσε, όμως, και δικαίωση για τον Δημήτρη Λιότσιο, τον τότε επιπυραγό, που είχε οριστεί από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών ως «Δικαστικός Πραγματογνώμονας». Το σύνθημα «Λιότσιος, Λιότσιος» που δόνησε αρχικά την αίθουσα του Εφετείου και έπειτα απογειώθηκε στον ουρανό, μαζί με τα μπαλόνια για τα θύματα της φονικής πυρκαγιάς, ήταν το ελάχιστο δείγμα ευγνωμοσύνης που εξέφρασαν οι συγγενείς για τον αξιωματικό του Πυροσβεστικού Σώματος που σεβάστηκε τον ρόλο του και αγωνίστηκε για να αποδοθεί δικαιοσύνη.
Ο Λιότσιος πέρασε δύσκολες ώρες από την ημέρα που έλαβε εντολή να συντάξει πόρισμα για τη μεγαλύτερη τραγωδία της χώρας εν καιρώ ειρήνης. Εκβιάστηκε, αλλά δεν ενέδωσε. Απειλήθηκε, αλλά δεν φοβήθηκε. Τραμπουκίστηκε, αλλά δεν λύγισε. Πιέστηκε, αλλά δεν παραδόθηκε. Ο 50χρονος, σήμερα, αξιωματικός του Πυροσβεστικού Σώματος από τη Λάρισα έπραξε το αυτονόητο, για τον ίδιο. Έκανε το καθήκον του. Με αυτή την αίσθηση της υποχρέωσης, που τον συντροφεύει από την πρώτη ημέρα που φόρεσε τη στολή με το εθνόσημο.
Στη δήλωσή του, μετά την απόφαση του Εφετείου, ο Λιότσιος ευχαρίστησε τον εισαγγελέα Ηλία Ζαγοραίο και τον ανακριτή Αθανάσιο Μαρνέρη για την εμπιστοσύνη τους και τη στήριξή τους. Προφανώς τον βοήθησαν στις δύσκολες συνθήκες που δημιούργησαν όσοι ήθελαν να κρυφτούν από τις ευθύνες τους και μέσω του Βασίλη Ματθαιόπουλου θέλησαν να κάμψουν το φρόνημα του εμπειρογνώμονα. Όπως, όμως, έλεγαν συγγενείς των 104 θυμάτων, και οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης οφείλουν ένα «ευχαριστώ» στον Λιότσιο, διότι μέσα από τη δική του παλικαρίσια στάση δικαιώθηκε και η δική τους προσπάθεια.
Αίσθηση καθήκοντος
Όσοι τον έχουν γνωρίσει από κοντά έχουν να λένε για την αίσθηση καθήκοντος που τον χαρακτηρίζει. Για τον αξιακό του κώδικα, στον οποίο προτεραιότητα έχει η δυνατότητα να κοιτάζει τον συνάνθρωπό του στα μάτια. Ο Δημήτρης Λιότσιος μπήκε στην Πυροσβεστική για να βοηθήσει την κοινωνία. Μπορεί να έμοιαζε η απόφασή του ως διέξοδος για την επαγγελματική αποκατάστασή του, αλλά οι πράξεις του έδειξαν σε όλους το πραγματικό κίνητρό του. Εάν αντιμετώπιζε την είσοδό του στο Σώμα ως δουλειά, δεν θα κρεμιόταν με σχοινί, για να απεγκλωβίσει από λεωφορείο τους επιβάτες του, πριν παρασυρθεί το βαρύ όχημα από τα ορμητικά νερά στη φονική πλημμύρα της Μάνδρας. Δεν θα έσπαγε πόρτες και δεν θα ρίσκαρε τη ζωή του για να σώσει έναν ανάπηρο, ούτε θα έδινε μάχη για να σώσει μια κοπέλα από την αυτοκτονία.
Οποιοσδήποτε άλλος στη θέση του Λιότσιου ενδεχομένως να είχε λυγίσει από τον πόλεμο που δέχθηκε στη διάρκεια της έρευνάς του. Εκείνος άντεξε! Και τον αξίωσε ο Θεός να ζήσει μια στιγμή που ζήλεψαν δισεκατομμύρια άνθρωποι σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Ποιος μπορεί να αντιληφθεί την ανατριχίλα που προκάλεσε το σύνθημα που φώναξαν οι συγγενείς των θυμάτων στο άκουσμα της καταδικαστικής απόφασης; Άλλος στη θέση του θα αισθανόταν υπερήφανος. Ο Δημήτρης Λιότσιος, όμως, απλώς ένιωσε ότι επιτέλεσε το καθήκον του και πλημμύρισε από αίσθημα δικαίωσης. Όχι για τον ίδιο, αλλά για τους 104 νεκρούς, τους δεκάδες εγκαυματίες και όσους έμειναν πίσω να κλαίνε για τις απώλειες των ανθρώπων τους.
Τον ρόλο του σημερινού αντιπύραρχου και τη στάση της πολιτείας απέναντί του απέδωσε με τον καλύτερο τρόπο ο Νίκος Παπαδόπουλος. Μπορεί να διαφωνεί ο υπογράφων με πολλές από τις ενέργειες του πρώην βουλευτή της Νίκης, αλλά την ανάρτησή του για τον Δημήτρη Λιότσιο την προσυπογράφει.
«Η ΣΙΩΠΗ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ… ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟ ΜΑΤΙ…», έβαλε τίτλο ο Παπαδόπουλος. «Η κυβέρνηση ΤΙΜΩΡΕΙ τους ΓΕΝΝΑΙΟΥΣ και ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΕΙ τους ΕΝΟΧΟΥΣ. Κατέθεσα κοινοβουλευτική Ερώτηση προς τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη για ένα σκάνδαλο ηθικής τάξεως που η κυβέρνηση κάνει τα πάντα για να κουκουλώσει. Έναν ήρωα επιπυραγό που είπε την αλήθεια για την τραγωδία στο Μάτι – και αντί να τιμηθεί, τιμωρήθηκε με σιωπή.
Αυτός ο αξιωματικός δεν υπέκυψε σε πιέσεις, απειλές και εκβιασμούς από ανωτέρους. Αντίθετα έκανε το καθήκον του και παρέδωσε πόρισμα-καταπέλτη που οδήγησε 21 πρόσωπα στο εδώλιο.
Και ποια ήταν η ‘‘ανταμοιβή’’ του; Ούτε μία τιμητική αναφορά. Ούτε μία απλή δημόσια αναγνώριση. Καμία ΕΔΕ για τον ανώτατο αξιωματικό που τον εκφόβιζε και τελικά καταδικάστηκε!
Αντί να είναι παράδειγμα προς μίμηση, έγινε θύμα της ελληνικής αχαριστίας και της θεσμικής υποκρισίας. Η Πολιτεία τον άφησε μόνο. Όπως άφησε μόνους και τους συγγενείς των θυμάτων στα Τέμπη. Η ίδια νοοτροπία που επέτρεψε το έγκλημα στο Μάτι, είναι αυτή που επέβαλε τη σιωπή στα Τέμπη. Όσο αυτή η κυβέρνηση μένει αμετανόητη, όσο οι τίμιοι τιμωρούνται και οι ένοχοι προάγονται, η ατιμωρησία θα συνεχίζει να γεννά τραγωδίες», έγραψε ο ανεξάρτητος βουλευτής, που έδωσε μορφή στην απορία όλων μας, πώς κάποιοι από τους κατηγορουμένους, που είτε καταδικάστηκαν, είτε αθωώθηκαν, πήραν προαγωγές ενώ εκκρεμούσε η παραπομπή τους σε δίκη.
Η στάση που κράτησαν το ΚΥΣΕΑ, τα συναρμόδια υπουργεία, αλλά και η ηγεσία του Πυροσβεστικού Σώματος την ημέρα της φονικής πυρκαγιάς, αλλά και έπειτα, έπληξε καίρια το προφίλ της Υπηρεσίας. Πάλι καλά για την Πυροσβεστική που εμφανίστηκε ο Δημήτρης Λιότσιος και έσωσε το γόητρό της.
*Όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΜΠΑΜ της Κυριακής
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Η Κ. Νοτοπούλου είδε πολιτική δίωξη κατά της Δούρου για το Μάτι
