PLUS
Σε μια κρίσιμη στιγμή για την αμερικανική πολιτική, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εκφώνησε στις 24 Φεβρουαρίου 2026 την καθιερωμένη ομιλία για την Κατάσταση του Έθνους (State of the Union) ενώπιον του Κογκρέσου στην Ουάσιγκτον — τη μεγαλύτερη στην αμερικανική ιστορία και τη σημαντικότερη δημόσια εμφάνισή του ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.
Η ομιλία του κράτησε περισσότερο από 1 ώρα και 47 λεπτά, ξεπερνώντας ακόμη κι εκείνη του ιδίου πέρυσι, καθώς ο Τραμπ επιχείρησε να μεταφέρει ένα μήνυμα υπερηφάνειας, δύναμης και προόδου, παρά το πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον που τον φέρνει αντιμέτωπο με δυσκολίες.
Εστίαση στην οικονομία και το «χρυσό μέλλον»
Από την αρχή της ομιλίας του, ο Τραμπ παρουσίασε μια εικόνα «χρυσής εποχής» για την Αμερική. Υποστήριξε ότι:
- έχει μειώσει τον πληθωρισμό,
- έχει οδηγήσει το χρηματιστήριο σε ιστορικά υψηλά,
- έχει υπογράψει εκτεταμένες μειώσεις φόρων, και
- έχει μειώσει τις τιμές των φαρμάκων.
«Our nation is back — bigger, better, richer and stronger than ever before», (Το έθνος μας επέστρεψε — μεγαλύτερο, καλύτερο, πλουσιότερο και ισχυρότερο από ποτέ), δήλωσε αφού ανέβηκε στο βήμα, με τους Ρεπουμπλικανούς στο Κογκρέσο να χειροκροτούν και δεκάδες κενές θέσεις από πλευράς Δημοκρατικών να υπενθυμίζουν ότι πολλοί βουλευτές απείχαν από την αίθουσα ή συμμετείχαν σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας εκτός κτιρίου.
Ωστόσο η εικόνα που παρουσίασε συγκρούεται με πρόσφατα οικονομικά στοιχεία: η οικονομία των ΗΠΑ επέδειξε επιβράδυνση στο τέλος του 2025 και ο πληθωρισμός επιταχύνθηκε, σύμφωνα με επίσημα δεδομένα. Επιπλέον, μια δημοσκόπηση Reuters/Ipsos έδειξε ότι μόνο το 36% των Αμερικανών εγκρίνει την διαχείριση της οικονομίας από τον Τραμπ — ένα δείγμα αποδοκιμασίας στην κοινωνία για το κόστος ζωής και τις οικονομικές συνθήκες πολλών πολιτών.
Αναφερόμενος στην πρόσφατη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου, η οποία έκρινε παράνομο σημαντικό μέρος των δασμών που είχε επιβάλει η κυβέρνησή του, είπε ότι η εξέλιξη είναι «απογοητευτική» και «ατυχή», στρέφοντας το βλέμμα προς τους δικαστές που βρίσκονταν στην αίθουσα.
Παρά την απόφαση, διαβεβαίωσε ότι οι δασμοί θα συνεχίσουν να εφαρμόζονται μέσω «εναλλακτικών, πλήρως δοκιμασμένων νομικών μηχανισμών». Υποστήριξε μάλιστα ότι στο μέλλον θα μπορούσαν ακόμη και να αντικαταστήσουν τον φόρο εισοδήματος.
Ο πρόεδρος επέμεινε ότι οι εισαγωγικοί φόροι «αποδίδουν», προσθέτοντας πως «ακόμη και οι Δημοκρατικοί το γνωρίζουν».
Παρά τον πανηγυρικό χαρακτήρα η ομιλία έγινε σε ένα πολιτικό περιβάλλον όπου οι αποδοκιμασίες και οι αμφιβολίες για τον Τραμπ είναι αυξημένες, πολλές πολιτικές του επιλογές — ειδικά στο μεταναστευτικό — συναντούν αντίδραση από την κοινή γνώμη, το κόμμα του αντιμετωπίζει προκλήσεις ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών, όπου οι Δημοκρατικοί στρέφονται στην πιθανότητα να καταλάβουν και τις δύο Βουλές του Κογκρέσου.
Αν και ο Τραμπ προσπάθησε να προβάλει επιτυχίες, η χαμηλή αποδοχή καταδεικνύει ότι πολλοί Αμερικανοί εξακολουθούν να ανησυχούν για την οικονομία, την ασφάλεια, το κόστος ζωής και άλλες καθημερινές προκλήσεις.
Μετανάστευση, λεκτικές συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις
Όταν η συζήτηση της ομιλίας έφτασε στο μεταναστευτικό, ο Τραμπ επέστρεψε σε έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς και αμφιλεγόμενους άξονες της πολιτικής του ατζέντας. Κατά τη διάρκεια αυτής της ενότητας επανέλαβε ισχυρισμούς ότι η παράνομη μετανάστευση συνδέεται με βία — παρά μελέτες που δεν επιβεβαιώνουν άμεση σχέση, εξαπέλυσε αιχμές κατά των Δημοκρατικών για την άρνησή τους να χρηματοδοτήσουν πλήρως την επιβολή των συνόρων, αντάλλαξε λεκτικές αντιπαραθέσεις με βουλευτές των Δημοκρατικών που τον κατηγόρησαν για υπερβολική καταστολή.
Η ένταση κορυφώθηκε όταν ο Δημοκρατικός βουλευτής Άλ Γκριν αφαιρέθηκε από την αίθουσα για δεύτερη χρονιά, αφού άπλωσε ένα πλακάτ που έγραφε: «Οι μαύροι δεν είναι πίθηκοι». Το μήνυμα αποτέλεσε σαφή αναφορά σε ένα βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που δημοσίευσε ο Τραμπ αυτόν τον μήνα, το οποίο περιελάμβανε ένα κλιπ που απεικόνιζε τον πρώην πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα και την πρώην πρώτη κυρία Μισέλ Ομπάμα ως πιθήκους.με αναφορά που θεωρήθηκε προσβλητική — ένα γεγονός που τραβήξε την προσοχή των μέσων και προκάλεσε αντιδράσεις και στα δύο κόμματα.
Αρκετές γυναίκες των Δημοκρατικών φορούσαν ετικέτες που έγραφαν «δημοσιεύστε τα αρχεία», μια αναφορά στο σκάνδαλο σχετικά με τον καταδικασμένο σεξουαλικό εγκληματία Τζέφρι Έπσταϊν. Περίπου δώδεκα κατήγοροι του Έπσταϊν παρευρέθηκαν ως προσκεκλημένοι των Δημοκρατικών.
Εξωτερική πολιτική και πυρηνικές απειλές
Παρά τις εκτεταμένες αναφορές σε εσωτερικά ζητήματα η εξωτερική πολιτική είχε περιορισμένη παρουσία στην ομιλία — παρόλο που το διεθνές περιβάλλον προσφέρει νομοτελειακά πεδία σύγκρουσης. Ο Τραμπ δήλωσε ότι έχει «τελειώσει» οκτώ πολέμους, μια δηλωμένη αλλά υπερβολική ισχυρισμός που δεν ανταποκρίνεται άμεσα στην πραγματικότητα. Ο πόλεμος στην Ουκρανία που συμπληρώνει τέσσερα χρόνια, φιλοξένησε μόνο σύντομη αναφορά λέγοντας ότι η κυβέρνησή του εργάζεται για τον τερματισμό της σύγκρουσης και επαναλαμβάνοντας ωστόσο ότι «ο πόλεμος δεν θα είχε ξεσπάσει ποτέ αν ήμουν πρόεδρος».
Για το Ιράν, ο Τραμπ είπε ότι προτιμά τη διπλωματία, αλλά επέμεινε ότι οι ΗΠΑ δεν θα επιτρέψουν σε κράτη που θεωρεί «προωθητές τρομοκρατίας» να αποκτήσουν πυρηνικά όπλα — χωρίς να δώσει σαφή στρατηγική διαχείριση ή χρονοδιάγραμμα.
Στο ίδιο πλαίσιο, τόνισε ότι η ενίσχυση της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος αποτελεί κεντρικό άξονα της πολιτικής του, ενώ κάλεσε συμμάχους όπως το ΝΑΤΟ να αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες, ώστε, όπως είπε, να διατηρηθεί η διεθνής σταθερότητα.
Η μικρή έμφαση στο εξωτερικό πεδίο υπογραμμίζει ότι η ομιλία είχε πρωτίστως εσωτερικό πολιτικό στόχο: να προσπαθήσει ο Τραμπ να καθησυχάσει ή να πείσει το εκλογικό σώμα για την πολιτική του πορεία.
Συμβολισμοί, τελετές και τελική εικόνα
Στο τέλος της ομιλίας, αφού αναφέρθηκε εκ νέου στην «τεράστια πρόοδο» της χώρας και στις επιτυχίες σε διάφορους τομείς, ο Τραμπ επεσήμανε και «ευχάριστες» στιγμές, όπως την παρουσίαση της ομάδας ανδρικού χόκεϊ των ΗΠΑ που πρόσφατα κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς — μια κίνηση που είχε συμβολική στόχευση να ενώσει το έθνος γύρω από μια αθλητική νίκη.
Η ίδια η δομή και η διάρκεια της ομιλίας, μαζί με τη διάχυτη πολωτική ατμόσφαιρα στην αίθουσα και έξω από αυτήν, αποτυπώνουν μια χώρα σε αναζήτηση αφηγήματος, με τον πρόεδρο να επιχειρεί επανεκκίνηση του πολιτικού του προφίλ εν μέσω προκλήσεων.
Η ομιλία για την Κατάσταση του Έθνους του 2026 από τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ αποτέλεσε ένα σημαντικό σημείο πολιτικής εκκίνησης — όχι μόνο για να παρουσιάσει επιτεύγματα, αλλά για να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη πολιτική πίεση εντός και εκτός των ΗΠΑ. Μέσα από μια μακριά, συναισθηματική και μερικές φορές αντιπαραθετική ομιλία, ο Τραμπ προσπάθησε να πείσει ότι η χώρα βρίσκεται σε πορεία «ισχύος και προόδου» παρά τις αμφισβητήσεις που αποτυπώνονται σε δημοσκοπήσεις και πολιτική πόλωση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Axios: Ο Τραμπ δίνει στο Ιράν τελευταία ευκαιρία στις συνομιλίες πριν ξεκινήσει την επίθεση
