PLUS
Για σχεδόν μια δεκαετία η βρετανική πολιτική έμοιαζε να περιστρέφεται γύρω από το Λονδίνο, το Γουέστμινστερ και τους διαδρόμους της εξουσίας. Σήμερα, όμως, η εξουσία αλλάζει γεωγραφία. Ο Άντι Μπέρναμ, ο άνθρωπος που έγινε γνωστός ως ο «Βασιλιάς του Βορρά» χάρη στη θητεία του ως δήμαρχος του Μεγάλου Μάντσεστερ, αναλαμβάνει την ηγεσία των Εργατικών και ετοιμάζεται να γίνει ο έβδομος πρωθυπουργός της Βρετανίας μέσα σε μόλις δέκα χρόνια.
Η άνοδός του δεν είναι απλώς μια αλλαγή προσώπου. Είναι μια έμμεση παραδοχή ότι το πολιτικό μοντέλο που εκπροσωπούσε ο Κιρ Στάρμερ εξάντλησε τα όριά του. Οι Εργατικοί, παρότι βρίσκονται στην κυβέρνηση, είδαν τη δημοτικότητά τους να υποχωρεί, ενώ η λαϊκιστική δεξιά του Reform UK άρχισε να διεισδύει σε περιοχές που άλλοτε αποτελούσαν αδιαπέραστα προπύργια του κόμματος.
Ο Μπέρναμ πιστεύει ότι γνωρίζει την απάντηση. Δεν μιλά για ιδεολογικές επαναστάσεις αλλά για μια «επανάσταση της περιφέρειας». Το κεντρικό του αφήγημα είναι ότι η Βρετανία δεν μπορεί πλέον να κυβερνάται αποκλειστικά από το Γουέστμινστερ. Υπόσχεται τη μεγαλύτερη αποκέντρωση εξουσιών στη σύγχρονη ιστορία της χώρας, με περισσότερες αρμοδιότητες και πόρους στις τοπικές αρχές, φιλοδοξώντας να μεταφέρει το κέντρο βάρους από το Λονδίνο προς τις πόλεις του Βορρά.
Δεν είναι τυχαίο ότι το πολιτικό του κεφάλαιο χτίστηκε στο Μάντσεστερ. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας συγκρούστηκε ανοιχτά με την κυβέρνηση του Μπόρις Τζόνσον διεκδικώντας μεγαλύτερη οικονομική στήριξη για την περιοχή του. Για πολλούς Βρετανούς έγινε τότε η φωνή των πολιτών που ένιωθαν πως η πρωτεύουσα αποφάσιζε χωρίς να κατανοεί την πραγματικότητα της επαρχίας. Αυτή η εικόνα του «ανθρώπου που δεν φοβάται να τα βάλει με το Λονδίνο» παραμένει το ισχυρότερο πολιτικό του όπλο.
Ωστόσο, η μετάβαση από έναν επιτυχημένο δήμαρχο σε πρωθυπουργό είναι ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι. Η οικονομία αναπτύσσεται υποτονικά, το δημόσιο χρέος παραμένει υψηλό και οι αγορές παρακολουθούν με καχυποψία κάθε εξαγγελία για αυξημένες δημόσιες δαπάνες. Ήδη οι πρώτες του δηλώσεις υπέρ μεγαλύτερου δημόσιου ελέγχου σε βασικούς τομείς της οικονομίας προκάλεσαν έντονη συζήτηση για το κατά πόσο μπορεί να συνδυαστεί ένα πιο παρεμβατικό κράτος με τη δημοσιονομική σταθερότητα.
Παράλληλα, ο Μπέρναμ καλείται να αποδείξει ότι διαθέτει την εμπειρία που απαιτεί η διεθνής σκηνή. Η εξωτερική πολιτική δεν υπήρξε ποτέ το ισχυρό του πεδίο, ενώ η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να διαχειριστεί τον πόλεμο στην Ουκρανία, τις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες, την επαναπροσέγγιση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και μια διεθνή οικονομία που εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα.
Η πραγματική του πρόκληση, όμως, ίσως βρίσκεται αλλού. Οι Βρετανοί δεν αναζητούν απλώς έναν ακόμη πρωθυπουργό· αναζητούν σταθερότητα ύστερα από μια δεκαετία αλλεπάλληλων πολιτικών ανατροπών. Αν ο Μπέρναμ καταφέρει να μετατρέψει την επιτυχία του Μάντσεστερ σε εθνικό μοντέλο διακυβέρνησης, ίσως ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο για τους Εργατικούς. Αν αποτύχει, η Βρετανία κινδυνεύει να εισέλθει σε έναν ακόμη κύκλο πολιτικής αστάθειας, δίνοντας ακόμη μεγαλύτερο χώρο στις δυνάμεις του λαϊκισμού.
Η ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον «Βασιλιά του Βορρά» δεν είναι απλώς μια αλλαγή ηγεσίας. Είναι ένα δημοψήφισμα για το αν η Βρετανία μπορεί ακόμη να επανεφεύρει τον εαυτό της ή αν η κρίση εμπιστοσύνης προς το πολιτικό της σύστημα έχει πλέον παγιωθεί.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η Βρετανία γυρίζει σελίδα – Ο Άντι Μπέρναμ ένα βήμα πριν από την Ντάουνινγκ Στριτ
Άντι Μπέρναμ: Ο «βασιλιάς του Βορρά» που ετοιμάζεται να κατακτήσει τη Ντάουνινγκ Στριτ
