PLUS
Η επικείμενη Σύνοδος Κορυφής των Βρυξελλών αναμένεται να είναι μία από τις πιο έντονες των τελευταίων ετών, καθώς οι 27 ηγέτες καλούνται να βρουν κοινό έδαφος σε ζητήματα που αφορούν την ασφάλεια, την οικονομία και τη διεύρυνση της Ένωσης. Πέντε είναι τα κεντρικά μέτωπα που θα καθορίσουν την ατζέντα και θα δοκιμάσουν την ευρωπαϊκή ενότητα και σε αυτά ήρθε να προστεθεί τώρα μετά τις τελευταίες εξελίξεις ο πόλεμος στο Ιράν και ο εφιάλτης της ενεργειακής κρίσης.
Του Νίκου Βασιλειάδη
Το Μέλλον της Βοήθειας προς την Ουκρανία
Η στήριξη προς το Κίεβο παραμένει το κορυφαίο ζήτημα, αλλά οι ρωγμές στο εσωτερικό της ΕΕ μεγαλώνουν. Μετά την αποτυχία επίτευξης συμφωνίας για το πακέτο βοήθειας των 90 δισεκατομμυρίων ευρώ στην Ουκρανία, λόγω του βέτο της Ουγγαρίας, οι ηγέτες πρέπει να βρουν μια εναλλακτική λύση. Η πίεση προς τον Βίκτορ Όρμπαν αυξάνεται, ενώ ταυτόχρονα συζητείται η χρήση των παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων για τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας – ένα νομικά και πολιτικά ακανθώδες θέμα.
Διεύρυνση: Το Πράσινο Φως στην Ουκρανία και τη Μολδαβία
Η έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ουκρανία και τη Μολδαβία αποτελεί ένα ισχυρό συμβολικό και πολιτικό μήνυμα προς τη Μόσχα. Ωστόσο, η Ουγγαρία συνεχίζει να προβάλλει σθεναρή αντίσταση, υποστηρίζοντας ότι η Ουκρανία δεν είναι ακόμη έτοιμη. Η μάχη αυτή δεν αφορά μόνο τις συγκεκριμένες χώρες, αλλά και τη συνολική στρατηγική διεύρυνσης προς τα Δυτικά Βαλκάνια.
Η Αναθεώρηση του Πολυετούς Προϋπολογισμού (MFF)
Τα θέματα της χρηματοδότησης είναι πάντα πηγή εντάσεων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητά πρόσθετα κεφάλαια από τα κράτη μέλη για την κάλυψη αναγκών όπως η μετανάστευση και οι νέες τεχνολογίες. Πολλές «φειδωλές» χώρες του Βορρά αντιδρούν, ζητώντας ανακατανομή υφιστάμενων πόρων αντί για νέες συνεισφορές, τη στιγμή που οι προϋπολογισμοί τους πιέζονται ασφυκτικά από τον πληθωρισμό.
Η Σύγκρουση στη Μέση Ανατολή
Παρά την αρχική ομοφωνία μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου, οι αποκλίσεις μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά τον πόλεμο στη Γάζα βαθαίνουν. Υπάρχει έντονη διαφωνία σχετικά με τη διατύπωση για μια «ανθρωπιστική παύση» ή «κατάπαυση του πυρός», με χώρες όπως η Γερμανία και η Αυστρία να διστάζουν να περιορίσουν το δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα, ενώ άλλες, όπως η Ισπανία και η Ιρλανδία, ζητούν πιο αποφασιστική δράση για την προστασία των αμάχων.
Ασφάλεια και Άμυνα
Η ανάγκη για μια πιο αυτόνομη ευρωπαϊκή αμυντική στρατηγική είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Οι ηγέτες θα συζητήσουν πώς θα αυξήσουν την παραγωγή πυρομαχικών και πώς θα ενισχύσουν τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών αμυντικών βιομηχανιών. Το ερώτημα παραμένει: ποιος θα πληρώσει το λογαριασμό για τη θωράκιση της Ευρώπης σε ένα όλο και πιο ασταθές παγκόσμιο περιβάλλον;
Τέλος το μεγάλο αγκάθι του πολέμου στο Ιράν αναδεικνύει το στρατηγικό αδιέξοδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπροστά στις επιθέσεις του Ιράν σε πλοία στα Στενά του Ορμούζ. Καθώς οι επιθέσεις αυτές αυξάνουν τις παγκόσμιες τιμές του πετρελαίου, η Ευρώπη καλείται να αποφασίσει αν θα εμπλακεί ενεργά στην προστασία αυτής της ζωτικής σημασίας διόδου.
Η ύπατη εκπρόσωπος της ΕΕ, Κάγια Κάλας ξεκαθάρισε ότι «κανείς δεν θέλει να εισέλθει ενεργά σε αυτόν τον πόλεμο», αντικατοπτρίζοντας την απροθυμία των Βρυξελλών για μια άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση. Η λύση που θα συζητηθεί πιθανόν να αφορά την ενίσχυση των υφιστάμενων αποστολών («Ασπίδες» και «Αταλάντα») με περισσότερα μέσα (πλοία), διατηρώντας όμως τις επιχειρήσεις αυστηρά εντός των σημερινών γεωγραφικών και νομικών ορίων τους.
Η Σύνοδος αυτή θα αποτελέσει το απόλυτο τεστ για την ικανότητα της ΕΕ να λαμβάνει κρίσιμες αποφάσεις υπό πίεση, με το διακύβευμα να είναι η ίδια η αξιοπιστία της στη διεθνή σκηνή.
