PLUS
Τον Φεβρουάριο του 2026 ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ ανακοίνωσε τη δημιουργία ενός νέου διεθνούς οργάνου με τον φιλόδοξο τίτλο «Board of Peace» (Συμβούλιο Ειρήνης). Η πρωτοβουλία παρουσιάστηκε ως μηχανισμός για τη διαχείριση της επόμενης ημέρας στη Γάζα και — σύμφωνα με τον ίδιο — «το σημαντικότερο διεθνές σώμα στην ιστορία».
Μετά τη συγκρότησή του τον Νοέμβριο, ο Τραμπ κάλεσε περίπου 60 χώρες να συμμετάσχουν στο διοικητικό συμβούλιο. Μέχρι στιγμής μόνο περίπου 20 χώρες έχουν δηλώσει ότι θα συμμετάσχουν: Αλβανία, Αργεντινή, Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Μπαχρέιν, Λευκορωσία, Βουλγαρία, Αίγυπτος, Ουγγαρία, Ινδονησία, Ισραήλ, Ιορδανία, Καζακστάν, Κοσσυφοπέδιο, Μογγολία, Μαρόκο, Πακιστάν, Παραγουάη, Κατάρ, Σαουδική Αραβία, Τουρκία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ουζμπεκιστάν και Βιετνάμ.
«Λίγες από τις χώρες που έχουν υπογράψει για το διοικητικό συμβούλιο είναι δημοκρατίες», σημείωσε το Reuters καθώς πολλοί από τους συμμετέχοντες ηγέτες προέρχονται από κράτη με χαμηλές επιδόσεις σε πολιτικές ελευθερίες και δημοκρατία.
Ακολουθεί μια λίστα με αρκετούς επιβεβαιωμένους συμμετέχοντες και πού κατατάσσονται οι χώρες τους σε μια ετήσια κατάταξη για τα πολιτικά δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες, που καταρτίζεται από τον οργανισμό Freedom House , ο οποίος παρακολουθεί τη δημοκρατία .
Μέση Ανατολή: κυβερνήσεις με περιορισμένα δικαιώματα
Μοστάφα Μαντμπούλι, ο σημερινός πρωθυπουργός της Αιγύπτου. Η Αίγυπτος χαρακτηρίζεται «μη ελεύθερη», με περιορισμένη αντιπολίτευση και διώξεις διαφωνούντων. Οι δυνάμεις ασφαλείας κατηγορούνται για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων χωρίς συνέπειες.
Χακάν Φιντάν (Τουρκία). Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών εκπροσωπεί τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος έχει κατηγορηθεί ότι συγκέντρωσε εξουσίες μέσω συνταγματικών αλλαγών και φυλάκισης αντιπάλων και δημοσιογράφων.
Γκίντεον Σάαρ, Υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ. Εκπροσωπεί την κυβέρνηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου. Παρά τη δημοκρατική λειτουργία στο εσωτερικό του Ισραήλ, οργανώσεις επισημαίνουν σοβαρούς περιορισμούς δικαιωμάτων των Παλαιστινίων σε Δυτική Όχθη και Γάζα.
Ασία: από μονοκομματικά καθεστώτα έως στρατιωτική επιρροή
Χουν Μανέτ πρωθυπουργός της Καμπότζης. Η εξουσία μεταβιβάστηκε από τον πατέρα του μέσω μη δημοκρατικής διαδικασίας και η αντιπολίτευση πιέζεται με διώξεις και εκφοβισμό.
Πραμπόβο Σουμπιάντο, πρόεδρος της Ινδονησίας. Χώρα «μερικώς ελεύθερη» — έχει σημειώσει πρόοδο αλλά αντιμετωπίζει διαφθορά, διακρίσεις και πολιτικοποιημένους νόμους περί βλασφημίας.
Κασίμ‑Τζομάρτ Τοκάγιεφ, Πρόεδρος του Καζακστάν. Οι εκλογές που έγιναν στην χώρα του θεωρούνται ούτε ελεύθερες ούτε δίκαιες, τα ΜΜΕ ελέγχονται και οι ελευθερίες έκφρασης περιορίζονται.
Σεχμπάζ Σαρίφ, πρωθυπουργός του Πακιστάν. Παρά τις εκλογές, ο στρατός ασκεί καθοριστική επιρροή και εκφοβίζει μέσα ενημέρωσης.
Σαβκάτ Μιρζιγιόγιεφ, Πρόεδρος του Ουζμπεκιστάν. Το Ουζμπεκιστάν παραμένει αυταρχικό κράτος χωρίς νόμιμα κόμματα αντιπολίτευσης.
Τό Λαμ, ο Γενικός Γραμματέας του Κομουνιστικού Κόμματος του Βιετνάμ. Μονοκομματικό σύστημα με λογοκρισία και περιορισμό ελευθερίας λόγου και διαδικτύου.
Ευρώπη: «μερικώς ελεύθερες» δημοκρατίες
Έντι Ράμα, Πρωθυπουργός της Αλβανίας. Γίνονται βήματα εκδημοκρατισμού και εκσυγχρονισμού στη χώρα αλλά η διαφθορά παραμένει σοβαρό πρόβλημα.
Βίκτορ Όρμπαν, πρωθυπουργός της Ουγγαρίας. Κατηγορείται για πολιτικές κατά μεταναστών και ΛΟΑΤΚΙ και για περιορισμούς σε πανεπιστήμια και ΜΚΟ.
Βιόσα Οσμάνι, πρόεδρος του Κοσσυφοπεδίου. Η χώρα θεωρείται «μερικώς ελεύθερη» με προβλήματα διαφθοράς, αν και οι εκλογές κρίνονται αξιόπιστες.
Νότια Αμερική
Χαβιέρ Μιλέι, πρόεδρος της Αργεντινής. Η Αργεντινή θεωρείται δημοκρατία, αλλά η νέα κυβέρνηση έχει επιτεθεί σε πανεπιστήμια και θεσμούς, προκαλώντας ανησυχίες για την κατεύθυνση της χώρας.
Τι σημαίνει η σύνθεση του οργάνου
Η σύνθεση του «Συμβουλίου Ειρήνης» δείχνει μια σαφή πολιτική επιλογή:
ένα φόρουμ εκτός των δομών του ΟΗΕ, στο οποίο κυριαρχούν ισχυρές εκτελεστικές ηγεσίες με περιορισμένη λογοδοσία. Οι παγκόσμιες δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων των παραδοσιακών συμμάχων της Ουάσινγκτον, φοβούνται ότι ο οργανισμός υπό την ηγεσία των ΗΠΑ αποτελεί μια προσπάθεια να παρακαμφθούν τα πιο δημοκρατικά Ηνωμένα Έθνη και να αντικατασταθούν από μια λέσχη μελών που πληρώνουν συνδρομή και λειτουργεί σύμφωνα με τις ιδιοτροπίες ενός μόνο άνδρα.
Συμπέρασμα
Το «Board of Peace» εμφανίζεται ως μια νέα μορφή διεθνούς συνεργασίας — αλλά η πραγματική του ταυτότητα μοιάζει περισσότερο με συμμαχία ηγετών που ευνοούν συγκεντρωτική εξουσία.
Η ειρωνεία είναι προφανής: ένα συμβούλιο ειρήνης στο οποίο η πλειονότητα των μελών κατηγορείται διεθνώς για περιορισμό ελευθεριών και δημοκρατικών θεσμών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πρεμιέρα του Συμβουλίου Ειρήνης, ενώ πολλά ζητήματα της Γάζας παραμένουν άλυτα
