Ουκρανία: Οι σύμμαχοι του Κιέβου δεν πρέπει να πέσουν στην παγίδα του Πούτιν

17/03/2025 11:12

Μια παύση πυρός στην Ουκρανία είναι ένας ιδιαίτερα επιθυμητός στόχος και ένα μόνιμο τέλος του πολέμου θα ήταν ένα πραγματικά υπέροχο επίτευγμα. Ποιος δεν θα καλωσόριζε μια συμφωνία που θα σταματούσε την καθημερινή σφαγή αμάχων από τη Ρωσία και την καταστροφή των πόλεων της Ουκρανίας, και η οποία θα επέτρεπε σε εκατομμύρια εκτοπισμένους να επιστρέψουν στα σπίτια τους; Αλλά η ειρήνη με οποιοδήποτε τίμημα δεν είναι καθόλου ειρήνη, όπως δείχνει η ιστορία.

Με την απερίσκεπτη βιασύνη του, ο Ντόναλντ Τραμπ κινδυνεύει να βιαστεί να συνάψει μια κακή συμφωνία με τον Βλαντιμίρ Πούτιν , η οποία θα μπορούσε να δημιουργήσει το έδαφος για μια νέα σύγκρουση στην Ουκρανία και σε άλλες ευάλωτες χώρες που συνορεύουν με τη Ρωσία με κίνδυνο μια συνολική αποδυνάμωση της ασφάλειας της Ευρώπης.

Η αρχική εκεχειρία 30 ημερών που συζητήθηκε από Αμερικανούς και Ρώσους αξιωματούχους φέρεται να συνεπάγεται πλήρη παύση των μαχών και προσωρινό πάγωμα των γραμμών του μετώπου στην ανατολική Ουκρανία. Προβλέπει την ανταλλαγή αιχμαλώτων πολέμου, την απελευθέρωση αμάχων κρατουμένων και την επιστροφή από τη Ρωσία των απαχθέντων παιδιών της Ουκρανίας. Η εκεχειρία θα μπορούσε να παραταθεί. Αλλά ο πρόεδρος της Ρωσίας είναι κατηγορηματικός ότι, πριν καν αρχίσει, πρέπει να αντιμετωπιστούν πολλά σύνθετα, πιο μακροπρόθεσμα ζητήματα, συμπεριλαμβανομένου του πιο θεμελιώδους: το μέλλον της Ουκρανίας ως ανεξάρτητου, κυρίαρχου κράτους .

Αυτή η προσπάθεια του Πούτιν να θέσει εξαιρετικά προβληματικούς όρους πρέπει να αντιμετωπισθεί σθεναρά από τον Τραμπ και τους δυτικούς ηγέτες. Όπως λέει ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, είναι μια ξεκάθαρη προσπάθεια να καθυστερήσει και να χειραγωγήσει τις διαπραγματεύσεις και να κερδίσει ευρύτερες παραχωρήσεις, δίνοντας παράλληλα χρόνο στις δυνάμεις της Μόσχας να επιδιώξουν κέρδη στο πεδίο της μάχης, ιδίως στην αμφισβητούμενη περιοχή Kursk της Ρωσίας. Η απαίτηση του Πούτιν να εξεταστούν τα ιστορικά «ριζικά αίτια» της σύγκρουσης είναι μια παγίδα που θα του επιτρέψει να αποκτήσει ευρύτερο πλεονέκτημα.

Οι τακτικές του Πούτιν είναι γνωστές. Δημιουργεί ελπίδες για μια σημαντική πρόοδο και μετά βρίσκει λόγους για τους οποίους αυτή η πρόοδος πρέπει να παραμείνει άπιαστο όνειρο. Λέει ψέματα για την κατάσταση στο μέτωπο, όπως ότι τα ουκρανικά στρατεύματα είναι περικυκλωμένα στο Κουρσκ. Κολακεύει τον Τραμπ συγχαίροντας τον που «κάνει τα πάντα» για την ειρήνη και εκμεταλλεύεται την ανάγκη του Αμερικανού προέδρου να τηρήσει την υπόσχεσή του να τερματίσει τον πόλεμο. Ο Πούτιν είναι βάναυσα ξεκάθαρος για τους πολεμικούς του στόχους: μια ουδέτερη, αφοπλισμένη Ουκρανία υπό την ηγεσία μιας φιλικής προς τη Μόσχα κυβέρνησης. Ο ευρύτερος στόχος του είναι ο τερματισμός του διεθνούς εξοστρακισμού, η άρση των κυρώσεων και η αναμόρφωση της αρχιτεκτονικής ασφάλειας της Ευρώπης ώστε να ταιριάζει στο μετασοβιετικό όραμά του. Όλα αυτά θα επιτευχθούν με μια δραματική επαναφορά στις σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας, όπως του προσφέρει αλόγιστα ο φίλος του στον Λευκό Οίκο.

Προτού κάνει περισσότερες αναγκαστικές παραχωρήσεις, ο Τραμπ θα πρέπει να μελετήσει αυτήν την απειλητική ατζέντα. Θα πρέπει να καταλάβει ότι ο Πούτιν δεν θέλει ειρήνη, θέλει νίκη. Θα πρέπει να αναστείλει τη ρωσική προπαγάνδα. Πάνω απ ‘όλα, θα πρέπει να σταματήσει να εκφοβίζει τον Ζελένσκι και να αρχίσει να ασκεί ουσιαστική, επώδυνη πίεση στη Ρωσία ώστε να σταματήσει και να αναστρέψει την παράνομη, αδικαιολόγητη εισβολή της. Το γεγονός ότι ο Τραμπ είναι απίθανο να κάνει κάτι από αυτά βρίσκεται στην καρδιά των προβλημάτων γύρω από τις συνομιλίες. Παρ’ όλη την αγανάκτησή του και την ανειλικρινή συμπόνια του, ο «κύριος dealmaker» δεν έχει ένα σχέδιο που να εκτείνεται πέρα από την άμεση διακοπή των μαχών. Ο Πούτιν σίγουρα το κάνει.

Τώρα ο Τραμπ λέει ότι οι διαπραγματευτές έχουν ήδη συζητήσει «διαμερισμό ορισμένων περιουσιακών στοιχείων» και ότι θα μιλήσει με τον Πούτιν την Τρίτη. «Θέλουμε να δούμε αν μπορούμε να τερματίσουμε αυτόν τον πόλεμο. Ίσως μπορούμε, ίσως όχι, αλλά νομίζω ότι έχουμε πολύ καλές πιθανότητες», είπε ο Τραμπ. Αλλά αλήθεια, ποιος ξέρει τι θα χαρίσει ο Τραμπ στη συνέχεια, θέλοντας να διεκδικήσει τον μανδύα του ειρηνοποιού με το πολυπόθητο Νόμπελ, πείθοντας τον Ζελένσκι να υποχωρήσει και κατευνάζοντας τον πρώην φίλο του από την KGB;