PLUS
Σημαντικά και άμεσα οφέλη για την ελληνική οικονομία φέρνει η νέα πρόωρη αποπληρωμή δημοσίου χρέους ύψους 5,29 δισ. ευρώ, η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί στις 15 Δεκεμβρίου. Το «πράσινο φως» δόθηκε από τον ESM και το EFSF, που ενέκριναν το αίτημα της κυβέρνησης για εξόφληση μέρους των παλαιών δανείων GLF του πρώτου προγράμματος στήριξης.
Με την κίνηση αυτή, το Δημόσιο μειώνει ταχύτερα τις υποχρεώσεις του, περιορίζει την έκθεσή του σε μελλοντικές αυξήσεις επιτοκίων και απαλλάσσεται από τόκους ύψους 1,6 δισ. ευρώ, που θα επιβαρύνουν τους φορολογούμενους από το 2026 έως και τη δεκαετία του 2040. Όπως υπογραμμίζει ο επικεφαλής του ESM Πιερ Γκραμενιά, η πρόωρη αποπληρωμή στέλνει σαφές μήνυμα αξιοπιστίας στις αγορές και μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για νέες αναβαθμίσεις της ελληνικής οικονομίας το 2026.
Η αποπληρωμή αφορά μέρος των συνολικών 52,9 δισ. ευρώ των διακρατικών δανείων GLF, τα οποία είχαν δοθεί το 2010, πριν από τη δημιουργία EFSF και ESM. Τα 5,29 δισ. θα εξοφλούνταν κανονικά την περίοδο 2033-2041, όμως η εξόφλησή τους νωρίτερα απαλλάσσει άμεσα τη χώρα από βαρύ κόστος τόκων.
Με επιτόκιο που σήμερα κυμαίνεται στο 2,3%-2,4%, η Ελλάδα έχει ήδη καταβάλει πάνω από 1,8 δισ. ευρώ σε τόκους για το συγκεκριμένο δάνειο. Με την πρόωρη εξόφληση, ο προϋπολογισμός γλιτώνει επιπλέον περίπου 140 εκατ. ευρώ ετησίως για τα επόμενα 12 χρόνια, ποσό που συνολικά φτάνει τα 1,6 δισ. ευρώ.
Η κίνηση εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική μείωσης του κόστους δανεισμού. Την τελευταία τετραετία έχουν ήδη αποπληρωθεί πρόωρα ευρωπαϊκά δάνεια ύψους 15,9 δισ. ευρώ, ενώ συνολικά οι πρόωρες αποπληρωμές – μαζί με τα 7,9 δισ. προς το ΔΝΤ – φτάνουν τα 29 δισ. ευρώ, εξοικονομώντας πάνω από 3,5 δισ. σε τόκους.
Η πρόωρη αποπληρωμή δεν επιβαρύνει τον προϋπολογισμό, καθώς τα ποσά προέρχονται από τον ειδικό λογαριασμό ταμειακών διαθεσίμων που δημιουργήθηκε στα μνημονιακά χρόνια αποκλειστικά για πληρωμές χρέους. Τα κονδύλια αυτά δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μισθούς, παροχές ή άλλα δημοσιονομικά μέτρα, καθώς δεν λογίζονται ως κρατική δαπάνη αλλά ως χρηματοοικονομική πράξη.
Όπως επισημαίνουν στελέχη του Γενικού Λογιστηρίου, η στρατηγική αυτή μειώνει το χρέος, περιορίζει μελλοντικές επιβαρύνσεις και ενισχύει τις αντοχές του προϋπολογισμού, δημιουργώντας χώρο για πιο βιώσιμες πολιτικές στο μέλλον.
