PLUS
Η αντιπολίτευση πιέζει να καταβληθεί εδώ και τώρα, με την κυβέρνηση να το προγραμματίζει για τη ΔΕΘ του 2026
Του ΠΑΝΤΕΛΗ ΠΕΡΙΒΟΛΑΡΗ
Αμέσως μετά την αποκάλυψη της «ΜΠΑΜ στο Ρεπορτάζ» ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει να επαναφέρει τον 13ο και τον 14 μισθό με εξαγγελία στη ΔΕΘ του 2026, που θα είναι και το μεγάλο «όπλο» της Νέας Δημοκρατίας ενόψει των εκλογών του 2027, τα κόμματα της αντιπολίτευσης… ξύπνησαν και ζητούν την εδώ και τώρα επιστροφή των δώρων στους μισθούς του Δημοσίου και στις συντάξεις. Αυτό το υπογραμμίζουμε, καθώς ο 13ος και ο 14ος μισθός στον ιδιωτικό τομέα δεν καταργήθηκε ποτέ.
Το ΠΑΣΟΚ κατηγορεί την κυβέρνηση για επικοινωνιακά παιχνίδια. Σε ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου του Κινήματος αναφέρει: «Σε αντίθεση και με τον υπουργό Οικονομικών που τόνιζε ότι ακόμη και να υπήρχαν τα λεφτά για τον 13ο και τον 14ο μισθό, δεν θα τα έδιναν, αλλά και με όσα ο ίδιος ανέφερε λίγες μέρες πριν, όταν επίσης το απέρριπτε μετά βδελυγμίας, σήμερα ο κ. Μαρινάκης δήλωσε ότι η κυβέρνηση δεν είναι αντίθετη επί της αρχής. Μάλιστα, διόρθωσε τον εαυτό του για το κόστος της επαναφοράς του 13ου μισθού στο Δημόσιο.
Θα του επαναλάβουμε ότι μαθήματα δημοσιονομικής σοβαρότητας δεν νομιμοποιείται να κάνει στο ΠΑΣΟΚ, γιατί οι πολίτες δεν έχουν μνήμη χρυσόψαρου. Ας σταματήσει και την κοπτοραπτική και την προπαγάνδα, γιατί επίσης θα πέσουν στο κενό. Η κυβέρνηση αγωνιά να σώσει επικοινωνιακά στη ΔΕΘ ό,τι δεν σώζεται. Οι πολίτες, όμως, δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από μια κυβέρνηση που απέτυχε και παραδίδει μια Ελλάδα στις τελευταίες θέσεις στην αγοραστική δύναμη. Μια κυβέρνηση που χρησιμοποιεί τον πληθωρισμό ως εργαλείο άσκησης οικονομικής πολιτικής ‘‘φουσκώνοντας’’ τα φορολογικά έσοδα».
Τροπολογία
Ο ΣΥΡΙΖΑ από την πλευρά του κατέθεσε εκ νέου τροπολογία στη Βουλή για την επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού και υποστηρίζει ότι «σύμφωνα με τη σχετική έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, ο δημοσιονομικός χώρος υπάρχει για όλα τα έτη μέχρι και το 2028, συνεπώς δεν χρειάζεται να ληφθούν επιπλέον οικονομικά μέτρα». Επίσης τονίζει ότι «η τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ απαντά σε μια δεδομένη κοινωνική ανάγκη, καθώς τα δώρα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι των συνολικών αποδοχών των εργαζομένων και των συνταξιούχων και δεν συνιστούν δωρεά ή φιλοδώρημα, αλλά δικαίωμα που απορρέει από την εργασία τους. Η καταβολή των δώρων θα έχει σημαντική επίδραση στην ενίσχυση των τοπικών οικονομιών αλλά και της εθνικής οικονομίας στο σύνολό της».
«Βρείτε έως 3 δισ. ευρώ»
Η εντολή του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο οικονομικό επιτελείο είναι να βρεθούν έως 3 δισ. ευρώ μέσα στο 2026, έτσι ώστε να μπορεί να δώσει πίσω τα δώρα στη ΔΕΘ του 2026. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, έκανε τη σχετική ανάλυση για τα χρήματα που απαιτούνται. Συγκεκριμένα είπε: «Κατ’ αρχάς να πούμε ότι όλοι μας συμφωνούμε ότι καλό θα ήταν να μπορούσε να δοθεί και ο 13ος μισθός και η 13η σύνταξη, δεν υπάρχει κανένας, κανένας πολιτικός, κανένας πολίτης, κανένας δημοσιογράφος, οποιοσδήποτε που να διαφωνεί ότι μετά από τόσες θυσίες και τόσα που στερήθηκαν και οι δημόσιοι υπάλληλοι και όλοι οι εργαζόμενοι και στον ιδιωτικό τομέα και οι συνταξιούχοι, το κράτος όσα παραπάνω μπορεί να δώσει να τα δώσει.
Επικοινωνήσαμε λοιπόν και με το Γενικό Λογιστήριο, τα στοιχεία τα οποία έχει, και με το υπουργείο Οικονομικών. Να πούμε κατ’ αρχάς ότι το δημοσιονομικό κόστος και για τους δύο μισθούς είναι 2,7 δισ. ευρώ με βάση τα στοιχεία του 2024 που υπολογίζονται. Η μεθοδολογία η οποία υποχρεώνει τις κυβερνήσεις να υπολογίζουν το μεικτό μισθολογικό κόστος και όχι το καθαρό, όπως ισχυρίζεται ο κ. Ανδρουλάκης, δεν έχει βγει από κάποια απόφαση της κυβέρνησης ή της Νέας Δημοκρατίας. Αλλά από πού έχει βγει;
Πάμε λοιπόν. Ισχύει από το 2016 και συνεχίζει να ισχύει και με το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο, όπως έχει επιβεβαιωθεί και στις συνεδριάσεις της Economic and Financial Committee της Κομισιόν.
Σημειώνεται ότι ο στόχος πρωτογενών δαπανών λαμβάνει υπόψη τη συνολική δαπάνη της Γενικής Κυβέρνησης. Σας παραθέτω και το απόσπασμα -για να είμαι ακριβής- από τη μεθοδολογία για την αποτίμηση των δημοσιονομικών μέτρων είναι συγκεκριμένα European Commission Report on Public Finances in the EMU, σελίδα 47 -για να μπορεί κάποιος να το βρει- και το διαβάζω κιόλας: ‘‘Το δημοσιονομικό κόστος μιας γενικής αύξησης των μισθών του δημοσίου τομέα είναι πιθανό να αντισταθμιστεί εν μέρει από υψηλότερα έσοδα από φόρους εισοδήματος φυσικών προσώπων ή και κοινωνικές εισφορές. Αλλά αυτές οι αντισταθμίσεις πρέπει να θεωρηθούν ως έμμεσες επιπτώσεις, καθώς δεν υπήρχε μέτρο που να επηρέαζε άμεσα τον ορισμό της φορολογικής βάσης ή του φορολογικού συντελεστή. Κατά την παρουσίαση ενός μέτρου, δεν είναι ασυνήθιστο για τις κυβερνήσεις να αναφέρουν τον καθαρό αντίκτυπό του, είτε αφαιρώντας το δευτερογενές αποτέλεσμα είτε αφαιρώντας ορισμένες έμμεσες επιπτώσεις που μπορεί να έχει το μέτρο σε άλλες κατηγορίες εσόδων και δαπανών, επειδή θεωρούν ότι μέρος του κόστους του μέτρου ανακτάται έτσι. Αυτή η πρακτική διαφέρει από τη μεθοδολογία που έχει υιοθετήσει η Επιτροπή για την ποσοτικοποίηση του δημοσιονομικού αντικτύπου των μέτρων πολιτικής’’».
*Όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΜΠΑΜ στο Ρεπορτάζ της Κυριακής
