PLUS
Σημαντικές φθορές στον μεταλλικό σκελετό της οροφής στον σταθμό του ηλεκτρικού – Σοβαρό πρόβλημα στατικότητας που προκαλεί μεγάλο κίνδυνο για εργαζομένους και επιβάτες!
Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΚΑΡΑΛΗ
Σημαντικές φθορές στον μεταλλικό σκελετό της οροφής στον σταθμό του ηλεκτρικού «Μοναστηράκι» έφεραν στην επιφάνεια οι πρόσφατες επιθεωρήσεις ειδικών. Από τον έλεγχο που έγινε διαπιστώθηκε σοβαρό πρόβλημα στατικότητας που προκαλεί μεγάλο κίνδυνο για εργαζομένους και επιβάτες, όπως αποκαλύπτουν και τα φωτογραφικά ντοκουμέντα της «ΜΠΑΜ στο Ρεπορτάζ».
Οξείδωση
Οι ειδικοί εντόπισαν οξείδωση στις σιδηροδοκούς του σταθμού του ηλεκτρικού «Μοναστηράκι» αλλά και διόγκωση των διατομών τους στα τμήματα μεταξύ των εισόδων και των εξόδων που συνδέουν τη γραμμή 1 του ηλεκτρικού με τη γραμμή 3 του μετρό.
Τα προβλήματα φαίνεται πως ξεκινούν από την υγρασία στους τοίχους, καθώς δίπλα από τον σταθμό ρέει υπογείως ο Ηριδανός ποταμός. Οι φθορές ωστόσο φαίνεται πως οφείλονται είτε στην αστοχία υγρομόνωσης της πλατείας Μοναστηρακίου είτε σε λανθασμένο σχεδιασμό της οροφής που κατασκευάστηκε για τη γραμμή 3 του μετρό.
Ο πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων ΣΤΑΣΥ, μιλώντας στην «Μ», Σταμάτης Γιαννόπουλος δηλώνει: «Σημαντικές παρεμβάσεις συντήρησης και αποκατάστασης βρίσκονται σε εξέλιξη στον σταθμό ‘‘Μοναστηράκι’’, έναν από τους ιστορικότερους σταθμούς του αστικού σιδηροδρόμου, με λειτουργία που χρονολογείται από το 1895. Τα προηγούμενα χρόνια είχαν πραγματοποιηθεί εργασίες επιχρωματισμού, τοποθέτησης υδρορροών, καθώς και εγκατάστασης προσωρινών πάνελ, με στόχο την αντιμετώπιση προβλημάτων εισροής υδάτων κατά τη διάρκεια έντονων καιρικών φαινομένων. Παράλληλα, σε εξέλιξη βρίσκεται η συντήρηση των 15 θυρών της πρόσοψης, βάσει εγκεκριμένης μελέτης από την αρμόδια Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων, στο πλαίσιο διατήρησης του αρχιτεκτονικού χαρακτήρα του σταθμού. Την ίδια στιγμή, η ΣΤΑΣΥ, ανταποκρινόμενη σε επανειλημμένα αιτήματα των εργαζομένων, έχει προχωρήσει στην εκπόνηση μελέτης για τη στατικότητα του στεγάστρου. Οι αρχικοί εργαστηριακοί έλεγχοι έχουν ήδη ολοκληρωθεί, ενώ το επόμενο διάστημα αναμένεται η εκπόνηση εξειδικευμένης μελέτης που θα καθορίσει τις απαραίτητες επεμβάσεις. Στη συνέχεια θα ακολουθήσει η διαδικασία δημοπράτησης του έργου, ώστε να ξεκινήσουν οι εργασίες αποκατάστασης και να απομακρυνθούν τα προσωρινά προστατευτικά πάνελ», αναφέρει.
Επιβάτες
Μιλώντας με επιβάτες του ηλεκτρικού, πολλοί αναφέρουν ότι υπάρχουν διαχρονικά προβλήματα, όπως η παλαιότητα των συρμών αλλά και η κακή κατάσταση εντός των βαγονιών, καθώς είναι βρώμικα, θέτοντας το αίσθημα μη ασφάλειας των επιβατών.
Ο κ. Γιαννόπουλος αναφέρει: «Οι χρωματιστές, αυτοκόλλητες μεμβράνες έχουν τοποθετηθεί όχι μόνο για να βελτιώσουν την εσωτερική και την εξωτερική εικόνα των συρμών, αλλά και ως μέθοδος αποτροπής των συχνών περιστατικών βανδαλισμών των συρμών μέσω graffiti. Από τις μεμβράνες αυτές μπορούν να αφαιρεθούν αρκετά πιο εύκολα τα graffiti και ευελπιστούμε να λειτουργήσει το όλο εγχείρημα ως ανασταλτικός παράγοντας».
Ιστορικά στοιχεία
Ο σταθμός εγκαινιάστηκε τον Μάιο του 1895, αποτελώντας μέρος της πρώτης σιδηροδρομικής γραμμής που συνέδεε τον Πειραιά με την Αθήνα. Ήταν μια περίοδος που η βιομηχανική εξέλιξη άρχιζε να αλλάζει ριζικά την καθημερινότητα των κατοίκων, ενώ λίγα χρόνια αργότερα η γραμμή ηλεκτροδοτήθηκε, προκαλώντας εντύπωση και θαυμασμό στους Αθηναίους της εποχής.
Το νεοκλασικό κτίριο εισόδου, που δεσπόζει μέχρι σήμερα στην πλατεία Μοναστηρακίου, έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο. Η αρχιτεκτονική του φέρει έντονα στοιχεία της εποχής κατασκευής του και αποτελεί ζωντανό τεκμήριο της πρώιμης σιδηροδρομικής ιστορίας της χώρας.
Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, ο σταθμός εξελίχθηκε παράλληλα με την πόλη. Από τερματικός και ενδιάμεσος σταθμός του παλαιού ΗΣΑΠ, μετατράπηκε σε κομβικό σημείο μετακίνησης. Η μεγάλη τομή ήρθε το 2000 όταν, στο πλαίσιο της ανάπτυξης του μετρό της Αθήνας, κατασκευάστηκε ο υπόγειος σταθμός της γραμμής 3. Τότε πραγματοποιήθηκαν και σημαντικές ενισχύσεις στο ιστορικό στέγαστρο του σταθμού, ώστε να συνυπάρξει το παλαιό με το νέο.
Σήμερα, το Μοναστηράκι αποτελεί σημείο συνάντησης διαφορετικών εποχών: κάτω από την επιφάνεια συνυπάρχουν σύγχρονες αποβάθρες, ενώ στην επιφάνεια διατηρείται η ιστορική φυσιογνωμία του χώρου. Η ιδιαίτερη αισθητική του, όπως ο χαρακτηριστικός «ουρανός» στον θόλο της εισόδου, αναδεικνύει τη σύνδεση τέχνης και υποδομών.
Το δίκτυο μετρό της Αθήνας αποτελείται από τρεις γραμμές (1, 2 και 3), εκ των οποίων η παλαιότερη είναι η γραμμή 1, αποκαλούμενη παλαιότερα «ηλεκτρικός». Πρόκειται για τη γραμμή Πειραιάς – Κηφισιά, το μεγαλύτερο τμήμα της οποίας είναι επίγειο και μόνο το τμήμα Μοναστηράκι – Αττική, στο κέντρο της πρωτεύουσας, εκτείνεται σε υπόγεια σήραγγα.
Εγκαινιάστηκε το 1869 και αρχικά ένωνε τον Πειραιά με το Θησείο. Ο σταθμός «Θησείο» είναι, μάλιστα, ο αρχαιότερος (27 Φεβρουαρίου 1869) σταθμός του μετρό της Αθήνας. Οφείλει το όνομά του στη συνοικία του Θησείου, αλλά και στον γειτονικό αρχαίο ναό του Ηφαίστου (ευρύτερα γνωστός ως «Θησείο»), στην κορυφή του λόφου του Αγοραίου Κολωνού.
Ο σταθμός του Θησείου σταμάτησε να είναι τερματικός στις 17 Μαΐου 1895, όταν η γραμμή επεκτάθηκε μέχρι την Ομόνοια.
Αρχαία Αγορά
Το εξαιρετικά ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως οι γραμμές από το Θησείο έως το Μοναστηράκι, παρά το μικρό μήκους τους, περνούν ακριβώς δίπλα από την Αρχαία Αγορά και την παλαιά συνοικία της Αθήνας, το Μοναστηράκι, προσφέροντας έτσι ένα μοναδικό, περιληπτικό ταξίδι στο παρελθόν.
Από το 1957 μέχρι σήμερα, η γραμμή 1 συνδέει το λιμάνι του Πειραιά με την Κηφισιά και αντιστρόφως, εκτελώντας μια διαδρομή συνολικού μήκους 25,7 χιλιομέτρων.
*Όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΜΠΑΜ στο Ρεπορτάζ της Κυριακής
