PLUS
Η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στη Χάγη ήταν μια ενορχηστρωμένη παράσταση που προσφέρθηκε χάριν του Ντόναλντ Τραμπ. Η αρχικά προγραμματισμένη διήμερη συνάντηση περιορίστηκε σε μια πρωινή επίσημη ημερήσια διάταξη που κράτησε μόλις 2,5 ώρες για να κολακεύσει το εγώ του Αμερικανού προέδρου και να εξυπηρετήσει το σύντομο χρονικό διάστημα που θα μπορούσε να κρατήσει την προσοχή του υπό τον φόβο πως ο Αμερικανός πρόεδρος θα βαριόταν και θα αποχωρούσε όπως έκανε και στους G7 στον Καναδά.
Η ατζέντα περιορίστηκε τρομακτικά για να επικεντρωθεί στις αυξήσεις των αμυντικών δαπανών που απαιτεί ο Τραμπ από τους συμμάχους των ΗΠΑ. Ζητήματα που μπορεί να τον προκαλούσαν ή να τον έφερναν σε δύσκολη θέση τ- η σύγκρουση στην Ουκρανία ή το αν η πυρηνική απειλή του Ιράν έχει πράγματι εξαλειφθεί από τους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ – παραγκωνίστηκαν στο περιθώριο.
Αντ’ αυτού, η κολακεία χτύπησε ταβάνι, με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, να ηγείται των κολακευτικών σχολίων που ειπώθηκαν. Την Τρίτη, ο Ρούτε ύμνησε την ευφυΐα του Τραμπ σε σχέση με το Ιράν. Χθες, τον τίμησε με την παράσταση ως τον δικαιωμένο οραματιστή της προσπάθειας του ΝΑΤΟ προς τον στόχο δαπανών του 5% του ΑΕΠ . Κανείς δεν χάλασε το πάρτι. Όπως το έθεσε χθες η πρώην σύμβουλος του προέδρου, Φιόνα Χιλ, το ΝΑΤΟ φάνηκε για λίγο να έχει μετατραπεί στον Βορειοατλαντικό Οργανισμό Τραμπ.
Για τον Ρούτε και τους περισσότερους ηγέτες της συμμαχίας, ωστόσο, αυτό ήταν 24 ώρες αυτοταπείνωσης με έναν συγκεκριμένο στόχο. Ο σκοπός αυτής της πρώτης συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ της δεύτερης προεδρίας Τραμπ ήταν να διατηρηθούν οι ΗΠΑ όσο το δυνατόν πιο πλήρως συνδεδεμένες με τη διατλαντική συμμαχία. Τίποτα άλλο δεν είχε σημασία. Οποιαδήποτε επανάληψη των σοκ που προκάλεσαν στην Ευρώπη οι Τζ. Ντ. Βανς και Πιτ Χέγσεθ στη διάσκεψη ασφαλείας του Μονάχου τον Φεβρουάριο έπρεπε να αποφευχθεί πάση θυσία. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, κάθε ταπείνωση ή υποκρισία ήταν απαραίτητη.
Λοιπόν, εξετελέσθη η αποστολή για το ΝΑΤΟ; Ίσως ναι, κρίνοντας από τη γενικά καλή συμπεριφορά του Τραμπ στη Χάγη. Η δέσμευση για 5% ήταν « πολύ μεγάλη είδηση », ανακοίνωσε. Οι ΗΠΑ εξακολουθούν να είναι προσηλωμένες στο δόγμα συλλογικής άμυνας του άρθρου 5 του ΝΑΤΟ, φάνηκε να λέει στη συνέντευξη Τύπου μετά τη σύνοδο κορυφής, αν και ήταν περίεργη η επιλογή των λέξεων – «Είμαστε εδώ για να τους βοηθήσουμε να προστατεύσουν τη χώρα τους» – δεν θα καθησυχάσει τους πάντες. Οι ηγέτες, ωστόσο, ανάσαναν με ανακούφιση με αυτό που ο Χένρι Τζέιμς αποκάλεσε «την ηρεμία ενός αποτελέσματος». Η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ πέτυχε αυτό που είχε σχεδιαστεί να πετύχει.
Όλα ήταν καλά χορογραφημένα στη Χάγη, αλλά για πόσο καιρό θα διαρκέσει αυτό; Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά. Ο κόσμος εξακολουθεί να απορροφά τις συνέπειες του παρορμητικού χειρισμού του Τραμπ στο Ιράν , κατά τον οποίο η στρατιωτική δράση απορρίφθηκε υπέρ της διπλωματίας τη μία μέρα, πριν ξεκινήσει ο πόλεμος την επόμενη, ακολουθούμενη από την ανακήρυξη της ειρήνης την μεθεπόμενη. Ο βομβαρδισμός του Ιράν υπενθύμισε στους συμμάχους των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ πόσο μικρή επιρροή έχουν στην πραγματικότητα πάνω στον πρόεδρο και υπογράμμισε τη δυσκολία του να αμφισβητεί κανείς τις ενέργειες του Τραμπ.
Οι σύμμαχοι τώρα βρίσκονται αντιμέτωποι με το τεράστιο έργο της σταδιακής μείωσης της μακροχρόνιας εξάρτησής τους από την τεχνολογία και τους εξοπλισμούς των ΗΠΑ χωρίς να προκαλέσουν πλήρη ρήξη με τις ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, πρέπει να αυξήσουν τη δική τους αμυντική ικανότητα και την αμυντική ικανότητα της Ευρώπης. Πρόκειται για μια εξαιρετικά δύσκολη πορεία, με την οποία πολύ κόσμος νοιώθει άβολα. Κι όμως, αυτή είναι η πορεία στην οποία έχουμε ξεκινήσει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο Τραμπ κέρδισε μια νίκη στη Μέση Ανατολή, αλλά οι παγίδες παραμένουν
