Τρεις ιστορίες αυθαιρεσίας από τα funds

Η ανεξέλεγκτη δράση των funds έχει δημιουργήσει μια νέα πραγματικότητα στην ελληνική κοινωνία, όπου η πίεση προς τους δανειολήπτες είναι καθημερινή.

Με αυτή την πίεση θα ασχοληθούμε από τρία περιστατικά που έχουν τύχει σε δανειολήπτες. Εννοείται ανώνυμες ιστορίες που έχουν εισφερθεί, για να δούμε πως συμπεριφέρονται πολλές φορές τα funds.

1^η ιστορία: Πολλές φορές τα ίδια έγγραφα.

Έχουμε πλειστηριασμό σε πρώτη  κατοικία δανειολήπτη, είναι σε εκκρεμότητα ανακοπή και ο πλειστηριασμός έρχεται σε 4 μήνες, και προσπαθώ να βγάλω άκρη με προσωπική διαπραγμάτευση. Για να μην κουράσω, θα σας πω ότι τους έπαιρνα τηλέφωνο σχεδόν μέρα παρά μέρα και εμαιλ 1-2 φορές την εβδομάδα.

Τους στέλνω εξουσιοδότηση. Μέχρι να εγκριθεί η εξουσιοδότηση μου έχει περάσει ένας μήνας.

Το fund μου ζητάει μετρημένα 50 έγγραφα (25 από πρωτοφειλέτη και εγγυητή). Τα στέλνω. Μου στέλνει ότι δεν έχω στείλει το έγγραφο 23,24 και 25. Τα στέλνω. Περιμένω, τους καλώ μου λένε πως «εξετάζουμε το αίτημα».

Περνάει ένας μήνας.

Μου απαντάει ξανά ότι μου λείπει το 23,25 και 25 έγγραφο. Τα ξαναστέλνω.

Συζητείται η ανακοπή. Παίρνω τηλέφωνο, στέλνω εμαιλ, μου απαντάνε ότι είναι σε σειρά προτεραιότητας. Κάνω καταγγελία/παράπονο στην Ένωση Τραπεζών.

15 εργάσιμες πριν τον πλειστηριασμό.

Βγαίνει η απόφαση, ακυρώνει τον πλειστηριασμό. Μαντέψτε τι έγινε μετά. Μου έστειλαν ότι μου κάνουν ρύθμιση. Ο δανειολήπτης αποδέχθηκε την ρύθμιση.

Έχουμε έναν δανειολήπτη που προσπαθεί να ρυθμίσει, συνεργάζεται, και κάθε βράδυ κοιμάται με το σκεπτικό ότι το σπίτι του θα βγει στον πλειστηριασμό. Τι βλέπουμε εδώ; Κωλυσιεργία. Το fund ξέρει ότι, όσο πιο κοντά συζητάμε στον πλειστηριασμό, τόσο πιο πιθανό είναι να αποδεχθεί μια ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ πρόταση για να σώσει το σπίτι του.

Υ.Γ. Το παράπονο μου ακόμα εξετάζεται.

Διαβάστε τη συνέχεια στο dikastikoreportaz.gr