PLUS
Στις υποθέσεις ανεξιχνίαστων θανάτων, καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει η ιατροδικαστική επιστήμη. Στην υπόθεση του Δημήτρη Σαράντη, οι νέες ιατροδικαστικές εκθέσεις που συντάχθηκαν μετά την εκταφή της σορού έθεσαν νέα ερωτήματα, τα οποία, σύμφωνα με την οικογένεια, δεν είχαν απαντηθεί κατά την αρχική έρευνα των αυστριακών Αρχών.
Η εκταφή και η πρώτη νεκροτομή στην Ελλάδα
Λίγους μήνες μετά τον θάνατο του 31χρονου και αφού η υπόθεση είχε κλείσει ως αυτοκτονία από τις αυστριακές Αρχές, η οικογένειά του ζήτησε την εκταφή της σορού.
Στις αρχές Νοεμβρίου του 2016 πραγματοποιήθηκε η πρώτη νεκροψία-νεκροτομή στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία Λάρισας από τους ιατροδικαστές Ρουμπίνη Λεονταρή και Χρήστο Κραβαρίτη.
Στο πόρισμά τους αναφέρουν:
«Ο θάνατος του Σαράντη Δημητρίου επήλθε συνέπεια απαγχονισμού δια βρόγχου. Οι συνθήκες όμως στις οποίες ετελέσθη το συμβάν δεν είναι δυνατόν να στοιχειοθετηθούν επιστημονικά, λόγω των αλλοιώσεων της προόδου της σήψεως».
Με άλλα λόγια, οι δύο ιατροδικαστές διαπίστωσαν ότι ο θάνατος προήλθε από απαγχονισμό, χωρίς όμως να μπορούν να επιβεβαιώσουν επιστημονικά υπό ποιες συνθήκες συνέβη.
Η πραγματογνωμοσύνη Φλώρου – Χατζούλη
Στα τέλη Νοεμβρίου του 2016, οι ιατροδικαστές Χαρούλα Φλώρου και Κατερίνα Χατζούλη διορίστηκαν ως πραγματογνώμονες προκειμένου να εξετάσουν τη δικογραφία.
Το βασικό συμπέρασμα της έκθεσής τους αναφέρει:
«Δεν διακρίνονται χαρακτηριστικά σημεία που να επιβεβαιώνουν με ασφαλή τρόπο την εκδοχή της αυτοκτονίας και να αποκλείουν εκείνη της ανθρωποκτονίας».
Το πρώτο κρίσιμο ερώτημα
Οι πραγματογνώμονες κλήθηκαν να απαντήσουν εάν ο θάνατος επήλθε από απαγχονισμό ή εάν ο Δημήτρης Σαράντης αναρτήθηκε με θηλιά αφού είχε ήδη καταλήξει.
Η ιατροδικαστής Χαρούλα Φλώρου επισημαίνει ότι προκαλεί προβληματισμό η απουσία εκχυμώσεων κάτω από την αύλακα του βρόχου, καθώς και η απουσία αιμορραγικής διήθησης στους μαλακούς ιστούς του τραχήλου.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Το γεγονός ότι δεν διαπιστώνεται με σαφήνεια αιμορραγική διήθηση των μαλακών μορίων του λαιμού κάτωθεν της περιγραφόμενης στη νεκροψία αύλακος δείχνει απουσία ζωικής αντίδρασης. Η εκχύμωση παράγεται μόνο στους ζωντανούς ιστούς».
Σύμφωνα με την έκθεση, η συγκεκριμένη παρατήρηση δημιουργεί προβληματισμό ως προς το αν το σημάδι από τον βρόχο δημιουργήθηκε όσο ο Δημήτρης ήταν εν ζωή.
Παράλληλα, η ίδια επισημαίνει ότι σε έναν απαγχονισμό θα αναμένονταν τραυματισμοί από τους σπασμούς του σώματος μέσα στο αυτοκίνητο, κάτι που δεν καταγράφηκε.
Αντίθετα, κατά τη νεκροτομή στην Ελλάδα εντοπίστηκαν ένας βελονυγμός στον δεξιό αγκώνα και δύο θλαστικά τραύματα στο τριχωτό της κεφαλής.
Καταλήγει μάλιστα ότι:
«Δεν συνάδουν τα ευρήματα της νεκροτομής με τα ευρήματα απαγχονισμού εν ζωή».
Στο ίδιο συμπέρασμα καταλήγει και η ιατροδικαστής Κατερίνα Χατζούλη, η οποία αναφέρει:
«Κατά τη νεκροτομή δεν υπήρχε ζωική αντίδραση αλλά ούτε και κατά την ιστολογική. Το εύρημα αυτό ενισχύεται και από την ιστολογική εξέταση στην οποία δεν διαπιστώθηκαν κακώσεις στην περιοχή του τραχήλου».
Οι κακώσεις στο κεφάλι
Οι δύο πραγματογνώμονες κλήθηκαν επίσης να απαντήσουν εάν οι κακώσεις στο κεφάλι προκλήθηκαν όσο ο Δημήτρης ήταν εν ζωή και πότε συνέβησαν.
Στην έκθεσή τους αναφέρουν:
«Οι εκχυμώσεις αποτελούν ένδειξη ζωής (ζωϊκή αντίδραση), δηλαδή ότι οι κακώσεις αυτές προκλήθηκαν εν ζωή… περίπου 24 ώρες προ θανάτου, άρα εγγύς πριν του θανάτου».
Θα μπορούσαν να είχαν εντοπιστεί οι κακώσεις;
Ένα ακόμη ερώτημα αφορούσε το κατά πόσο οι κακώσεις ήταν δυνατό να διαπιστωθούν κατά την αυτοψία.
Οι δύο ιατροδικαστές σημειώνουν ότι στην αυτοψία δεν παρευρέθηκε ιατροδικαστής, ενώ οι αλλοιώσεις στο τριχωτό της κεφαλής δύσκολα γίνονται αντιληπτές από μη ειδικούς.
Οι παραλείψεις που επισημαίνουν οι πραγματογνώμονες
Στην έκθεσή της, η Χαρούλα Φλώρου αναφέρει ότι κατά την αυτοψία των αυστριακών Αρχών:
- δεν ελήφθησαν αποτυπώματα από το σχοινί και το εσωτερικό του αυτοκινήτου,
- δεν συλλέχθηκαν τρίχες,
- δεν πραγματοποιήθηκε μοριακή ταυτοποίηση (DNA),
- δεν αναφέρεται λήψη δειγμάτων για τοξικολογικές εξετάσεις.
Παράλληλα, σημειώνει ότι στην Ελλάδα ανιχνεύθηκε στο αίμα του Δημήτρη η ουσία αμιτριπτυλίνη, φαρμακευτική ουσία που χορηγείται σε περιπτώσεις κατάθλιψης, χαρακτηρίζοντας την αυτοψία των αυστριακών Αρχών ως «πλημμελή» και κάνοντας λόγο για «μεγάλη παράλειψη».
Από την πλευρά της, η Κατερίνα Χατζούλη επισημαίνει ότι θα πρέπει να διευκρινιστεί με ποια στοιχεία οι αυστριακές Αρχές κατέληξαν στο συμπέρασμα της αυτοκτονίας.
Όπως αναφέρει, σε κάθε βίαιο θάνατο θα πρέπει να πραγματοποιούνται μοριακή ταυτοποίηση (DNA), απομόνωση αποτυπωμάτων από τον χώρο και πλήρης αξιολόγηση των δεδομένων που οδήγησαν στην πιστοποίηση του θανάτου.
Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι θα έπρεπε να είχε διερευνηθεί πλήρως η παρουσία της αμιτριπτυλίνης, καθώς και εάν ο Δημήτρης Σαράντης λάμβανε τη συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή ή με ποιον τρόπο η ουσία βρέθηκε στον οργανισμό του.
Η έκθεση του Ματθαίου Τσούγκα
Το 2017 τεχνική έκθεση για λογαριασμό της οικογένειας συνέταξε και ο ιατροδικαστής Ματθαίος Τσούγκας.
Στο συμπέρασμά του αναφέρει:
«Το συμπέρασμα τόσο των αυστριακών όσο και των ελληνικών ειδικών περί απαγχονισμού δεν τεκμηριώνεται από τα αντικειμενικά επιστημονικά και εργαστηριακά δεδομένα της εκταφής».
Παράλληλα, εισηγείται να ζητηθεί περαιτέρω ανακριτική διερεύνηση, με εξέταση προσώπων του περιβάλλοντος του Δημήτρη, έλεγχο των τηλεφωνικών επικοινωνιών του, καθώς και εξειδικευμένη πραγματογνωμοσύνη από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος στα δεδομένα του ηλεκτρονικού του υπολογιστή.
Οι συγκεκριμένες εκθέσεις αποτελούν μέρος της δικογραφίας και αποτυπώνουν τις επιστημονικές εκτιμήσεις των πραγματογνωμόνων που ορίστηκαν ή προσλήφθηκαν από την οικογένεια. Η τελική αξιολόγηση των στοιχείων ανήκει στις αρμόδιες δικαστικές Αρχές, οι οποίες καλούνται να αποφασίσουν εάν προκύπτουν επαρκείς λόγοι για την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Πατέρας Δημήτρη Σαράντη: «Η νύφη μου δεν με πήρε να με ενημερώσει ότι πέθανε ο γιος μου»
Δέκα χρόνια μυστήριο: Τα αναπάντητα ερωτήματα γύρω από τον θάνατο του Δημήτρη Σαράντη στην Αυστρία
