Με αφορμή το νέο της θεατρικό «στοίχημα» στη σκηνή του Μεγάρου Μουσικής με το «Cabaret» του Κωνσταντίνου Ρήγου, η Νάντινα Μπουλέ μίλησε στο περιοδικό People και στον Άρη Καβατζίκη σε μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης…
Τηλεόραση, μιούζικαλ, τραγούδι: «Έχω απενοχοποιήσει τελείως το συναίσθημα του να απολογείσαι για το τι θέλεις να κάνεις ή να βάζεις μια σφραγίδα, την οποία δεν μπορείς να αλλάξεις. Δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιος πρέπει να αποφεύγει να κάνει κάτι, μην τυχόν και του προσάψουν ότι δοκιμάζει διαφορετικά πεδία και άρα αυτό είναι κακό. Καταρχήν, δεν παίζω σε διαφορετικά πεδία. Είναι κοντινά όλα όσα κάνω. Ξεκίνησα 11 χρονών σε παιδική χορωδία, στα 18 μπήκα στο Mad, κάνοντας αργά και σταθερά βήματα. Πριν από ένα χρόνο, μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω τον κόσμο του μιούζικαλ. Θα δοκίμαζα οτιδήποτε με έκανε να νιώθω ότι μπορώ να το κάνω. Ή θα μου ξυπνούσε το πάθος, τη δύναμη ή τη διάθεση να το προσπαθήσω. Η εποχή ευνοεί τα πολλά επίπεδα και τους ανθρώπους με ερεθίσματα. Πάντως, επιχειρηματικά, δεν έχω σκεφτεί να κινηθώ».
Σε πέντε χρόνια από τώρα, θα προτιμούσε να είναι σε μία τοπ τηλεοπτική εκπομπή ή πρώτο όνομα σε ένα μιούζικαλ; «Έχω πάθει αλλεργία με τα διλήμματα που μου δημιουργούν οι άλλοι. Ερωτεύτηκα το μιούζικαλ, αλλά την τηλεόραση και τη μουσική τα αγαπάω. Γιατί να θέσω όρια; Και εν πάση περιπτώσει, δεν μπορώ να ζήσω μόνο από την παράσταση, ούτε μόνο από την τηλεόραση. Δεν είμαι από τις ακριβοπληρωμένες τηλεπαρουσιάστριες. Δεν κέρδισα πολλά χρήματα, ούτε έχω την πολυτέλεια να μην δουλεύω. Οτιδήποτε κάνω το προσεγγίζω σοβαρά. Σπούδαζα δημοσιογραφία πριν κάνω τηλεόραση. Επίσης κάνω μαθήματα φωνητικής από 19 ετών».
Ο απαιτητικός της ρόλος στο Cabaret και στο Μέγαρο Μουσικής από τις 4 Οκτωβρίου: «Δεν έχω κανένα κοινό σημείο με την Fraulein Kost. Στο Βερολίνο, λίγο πριν ανέβει ο Χίτλερ στην εξουσία, εκείνη προσπαθεί να επιβιώσει. Θέλει να είναι με την πλευρά των νικητών και αποφασίζει να δουλέψει ως πόρνη. Με πολιτικές πεποιθήσεις φιλοναζιστικές, αλλά με μια αφέλεια, γιατί κανείς δεν γνώριζε ακόμη τι σημαίνει να είσαι φίλος με τους ναζιστές. Δεν μπορώ να πιαστώ από τίποτε δικό μου κι αυτό είναι πρόκληση. Ενθουσιάστηκα όταν έμαθα για την Μαρία Ναυπλιώτου, την Τάνια Τσανακλίδου και τον Δημήτρη Λιγνάδη. Από τέτοιους ανθρώπους μαθαίνεις. Τους παρακολουθώ, ρωτάω, είναι δώρο για μένα. Η Τάνια είναι υπέροχη. Είναι τόσα πολλά χρόνια καταξιωμένη στο χώρο. Ακόμη και τώρα, παρά την καριέρα της, είναι σαν μαθήτρια. Έχει ανοιχτό μυαλό κι αυτό την κάνει νέα στην ψυχή. Έχουμε πολλές σκηνές μαζί, καθώς είναι η σπιτονοικοκυρά μου, η οποία δεν θέλει μια πόρνη στο σπίτι της. Η Τάνια μου έδωσε να φορέσω για μια σκηνή ένα μαύρο μεταξωτό κομπινεζόν που φορούσε η ίδια σε παράσταση της πριν από 30 χρόνια».
Η σκληρή αντιμετώπιση από τους δημοσιογράφους: «Πράγματι, οι δημοσιογράφοι υπήρξαν σκληροί μαζί μου. Ίσως να φταίει το γεγονός ότι για μεγάλο διάστημα η προσωπική μου ζωή ήταν συνυφασμένη με την τηλεοπτική μου παρουσία. Επειδή όμως δεν θέλω να βαραίνω την προσωπική μου ζωή, όταν μου προέκυψε μια σχέση μέσα στη δουλειά, ακολούθησα το συναίσθημα μου. Κι αν αυτό σήμαινε όσα επακολούθησαν, ας τα σήμαινε. Το τράβηξα το κουπί, κολύμπησα σε πολύ βαθιά νερά και τώρα που πήρα απόσταση από τα πράγματα, το συναισθηματικό βάρος έχει φύγει, αφού τότε άκουγα συνέχεια ότι είμαι «το κορίτσι του Γρηγόρη». Δεν είναι ωραίο να νιώθεις ότι θέλεις να κάνεις πράγματα, να δουλεύεις από τα 18 σου και ξαφνικά να σου φοριέται μια ταμπέλα».
Στην ζωή λειτουργεί με τη λογική, ενώ στον έρωτα υπερισχύει το συναίσθημα; «Δεν το λέω για καλό, θα ήθελα να μη συμβαίνει, για να πω την αλήθεια. Από την άλλη, μια ζωή έχουμε και τα συναισθήματα είναι ωραίο να τα ζούμε στο μάξιμουμ. Εγώ τσουρουφλίστηκα από το σκληρό λόγο κάποιων ανθρώπων, οπότε όλα τα υπόλοιπα μου φαίνονται πταίσματα. Στην αρχή ήμουν ευαίσθητη, αλλά απέκτησα αντοχές. Σφίγγω το στομάχι και κρατάω την ψυχραιμία μου».
Γιατί έχει περάσει προς τα έξω και σε κάποιους η εικόνα της ψυχρής, παγωμένης, μαγκωμένης; «Το έλεγαν για την περίοδο που «έβγαιναν» μπροστά τα προσωπικά μου και όλο αυτό με έκανε εσωστρεφή και αμυντική. Δεν τσακώνομαι. Δεν θέλω διενέξεις. Όταν έβλεπα ότι όλα κουκουλώνονταν από τα προσωπικά μου – παρόλο που έκανα προσπάθεια -, μου προέκυπτε η άμυνα και η παγωμάρα. Κι όμως, στο Mad ή στο Alter έλεγαν ότι είμαι cool και άνετη. Και μετά όλο αυτό τούμπαρε».
Δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας όλες οι σχέσεις της, ενώ υπήρξαν και άντρες στη ζωή της στους οποίους δεν άρεσε η δουλειά της: «Τους τρόμαζε ο χώρος, το ότι δεν έχω ωράριο ή ακόμη το ότι μπορεί να έβλεπαν τον εαυτό τους σε ένα περιοδικό και η σχέση μας θα έπαιρνε διαστάσεις. Υπήρξε άντρας που μου εξέφρασε την ανασφάλεια του σε σχέση με τη δουλειά μου και τελικά απομακρύνθηκε. Έχω χωρίσει εξαιτίας της δουλειάς μου. Δεν ένιωθε άνετα που μου προέκυπταν υποχρεώσεις την τελευταία στιγμή, ενώ πίστευε πως όσοι κινούνται σε αυτόν τον χώρο είναι ρηχοί».
Είναι εδώ και αρκετό καιρό μόνη, αισθάνεται έτοιμη για μια νέα σχέση; «Νιώθω πολύ πιο έτοιμη πλέον για μια σχέση, αλλά δεν σημαίνει ότι την αναζητάω στην καθημερινότητα μου. Για γάμο δεν είμαι καθόλου έτοιμη. Τον τρέμω τον γάμο, δεν τον φοβάμαι απλά. Πολύ μεγάλο ρόλο σε αυτό έπαιξε το διαζύγιο των γονιών μου. Δεν ήταν ωραία εμπειρία και ίσως γι’ αυτό να έχω γίνει ελαφρώς κυνική με τις σχέσεις τα τελευταία χρόνια. Ακόμη περισσότερο με τρομοκρατούν οι γάμοι και οι σχέσεις που, ενώ έχουν λήξει, συνεχίζουν να υφίστανται. Άνθρωποι που κρύβονται πίσω από την εικόνα ενός υποτιθέμενου υγιούς γάμου».
PLUS


