Πέθανε η Κλαούντια Καρντινάλε. Η μεσογειακή μούσα που μάγεψε τον παγκόσμιο κινηματογράφο

Η Κλαούντια Καρντινάλε, ένα λαμπερό σύμβολο του μεταπολεμικού ιταλικού κινηματογράφου, με μια μακρά και ποικίλη καριέρα ως ηθοποιός στον κινηματογράφο και στο θέατρο, πέθανε σε ηλικία 87 ετών, σύμφωνα με το AFP και άλλα γαλλικά μέσα ενημέρωσης.

Μεγαλωμένη στην Τυνησία σε οικογένεια σικελικής καταγωγής, η Καρντινάλε ήρθε σε επαφή με τον κόσμο του κινηματογράφου το 1957, αφού κέρδισε έναν διαγωνισμό ομορφιάς στην Τύνιδα και ανταμείφθηκε με ένα ταξίδι στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας.

Η φωνή της έπρεπε να μεταγλωττιστεί για τους πρώτους της ρόλους στην ιταλική οθόνη, επειδή μεγάλωσε σε μια οικογένεια όπου μιλιόταν η σικελική διάλεκτος και είχε εκπαιδευτεί σε γαλλόφωνο σχολείο.

Μετά από μια σειρά μικρότερων ρόλων, απέκτησε διεθνή φήμη το 1963 όταν πρωταγωνίστησε στην ταινία «8 1/2» του Φεντερίκο Φελίνι, ενώ την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε μαζί με τον Μπερτ Λάνκαστερ στην ταινία «Η Λεοπάρδαλη».

Η πετυχημένη παρουσία της στην μεγάλη οθόνη της άνοιξε την πόρτα σε χολιγουντιανές παραγωγές και εμφανίστηκε στην κωμική σειρά The Pink Panther, σε σκηνοθεσία Blake Edwards, και στην ταινία Once Upon A Time In the West του Sergio Leone το 1968.

Η Καρντινάλε, με τη βραχνή φωνή, είχε τη φήμη μιας έντονα ανεξάρτητης και ελεύθερου πνεύματος γυναίκας, η οποία κάποτε αψήφησε το πρωτόκολλο του Βατικανού εμφανιζόμενη σε μια συνάντηση με τον Πάπα Παύλο ΣΤ΄ φορώντας μίνι φούστα.

Έχοντας εγκατασταθεί για μεγάλο μέρος του χρόνου της στη Γαλλία και φίλη με τους προέδρους Φρανσουά Μιτεράν και Ζακ Σιράκ, η Καρντινάλε στράφηκε στο θέατρο γύρω στις αρχές του αιώνα, κερδίζοντας επαίνους για τις εμφανίσεις της στη σκηνή.

Συνέχισε να γυρίζει ταινίες σε διάφορες ευρωπαϊκές γλώσσες μέχρι αργά στη ζωή της, εμφανιζόμενη στην ελβετική τηλεοπτική σειρά Bulle το 2020.

Το 2000, η ​​Καρντινάλε ονομάστηκε Πρέσβειρα Καλής Θέλησης της UNESCO σε αναγνώριση της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των γυναικών.

Έχοντας βραβευτεί με το βραβείο για το σύνολο του έργου της στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου το 2002, είπε ότι η υποκριτική ήταν μια σπουδαία καριέρα. «Έχω ζήσει περισσότερες από 150 ζωές – πόρνη, αγία, ρομαντική, κάθε είδους γυναίκα – και είναι υπέροχο να έχω αυτή την ευκαιρία να αλλάξω τον εαυτό μου», είπε. «Έχω συνεργαστεί με τους πιο σημαντικούς σκηνοθέτες. Μου έδωσαν τα πάντα».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ 

Γαλλία: Ο καλλιτεχνικός κόσμος αποχαιρετά τον Αλέν Ντελόν

Ο πολυτάραχος βίος του Αλέν Ντελόν – Οι μεγάλοι έρωτες και η διαμάχη με την οικογενειά του (Βίντεο)