PLUS
Η θεραπεύτρια και σύμβουλος NLP στον τομέα προσωπικής ανάπτυξης και διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού Μαρία Περάκη μιλάει στην «Μ» για το πρώτο βιβλίο της και μας εξιστορεί τι ήταν εκείνο το οποίο την ώθησε να μπει στον κόσμο της συγγραφής
Της OΛΓΑΣ ΤΣΟΛΑΚΑΚΗ
Πώς γεννιέται μια συγγραφέας; Πώς μια νέα γυναίκα μεταπηδά από την οικογενειακή επιχείρηση και τα Γεωγραφικά Συστήματα που σπούδασε στα σεμινάρια ψυχικής υγείας και στα μαθήματα δημιουργικής γραφής, για να φθάσει σήμερα να εργάζεται ως θεραπεύτρια και σύμβουλος NLP και να παρουσιάζει το πρώτο της μυθιστόρημα; Ο δρόμος, απ’ ό,τι μας εκμυστηρεύεται, δεν ήταν μια ευθεία γραμμή, είχε φως και σκοτάδι μαζί, όμως η Μαρία Περάκη, αεικίνητη, δημιουργική και πεισματάρα, αλλά και ευαίσθητη και έχοντας μια ματιά βαθιά και διεισδυτική, τα κατάφερε, άλλαξε την πορεία της, έβαλε σε νέα ρότα τη ζωή της και έκανε το όνειρό της πραγματικότητα. Το βιβλίο της «Από τα σνίκερ στις γόβες» βρίσκεται εδώ και λίγο καιρό στις προθήκες των βιβλιοπωλείων.
– Μίλησέ μας για το βιβλίο, τους ήρωές σου.
Η βασική ηρωίδα είναι η Μελίνα, ένα κορίτσι τολμηρό, ονειροπόλο, δυναμικό, το οποίο παρακολουθούμε από την εφηβεία μέχρι το σημείο που φθάνει να γίνει μια νέα γυναίκα. Ένα κορίτσι με ένα απίστευτο χάρισμα, να μπορεί να οραματιστεί το μέλλον της. Συνοδοιπόροι της είναι οι δύο κολλητές φίλες της, οι άνθρωποι με τους οποίους μοιράζεται τα πάντα. Στη ζωή της θα μπουν δύο άνδρες, ο Μάριος και ο Φίλιππος, ενώ εκείνη βρισκόταν σε διαφορετική ηλικία, έχοντας ο καθένας διαφορετικό αντίκτυπο στην πορεία της.
– Πώς ξεκίνησες να γράφεις; Τι σε ενέπνευσε;
Από μικρή, από το λύκειο, έγραφα ημερολόγιο -όχι καθημερινά- ανάλογα με το τι με βασάνιζε, το έγραφα σαν ιστορία.
Η έμπνευσή μου ήταν οι φίλες μου, η Αναστασία και η Αρετή. Δεν θα ξεχάσω ότι τον Ιούλιο του 2009, τον επόμενο μήνα μετά τον γάμο μου, είχαμε μαζευτεί και οι τρεις φίλες και τους διάβασα τα ημερολόγια. Είχα γράψει μια ιστορία για τις τρεις μας. Ορμώμενη από αυτά, τα κορίτσια μου είπαν να γράψω μια ιστορία φανταστική. Πραγματικά είχαν ενθουσιαστεί και με παρακίνησαν να συνεχίσω.
– Το θέμα του βιβλίου σου είναι βιωματικό ή φανταστικό;
Οι χαρακτήρες κατά κάποιον τρόπο είναι αληθινοί, αλλά η συγκεκριμένη ιστορία είναι φανταστική, εκτός από το σπίτι στο Κουκάκι (σ.σ.: αποτελεί ένα σημαντικό τοπόσημο του βιβλίου).
– Ποια είναι τα δυνατά σημεία του βιβλίου «Από τα σνίκερ στις γόβες»; Ποιοι είναι οι πόλοι γύρω από τους οποίους περιστρέφεται;
Τα κυρίαρχα θέματα της ζωής όλων των ανθρώπων, η φιλία και ο έρωτας. Οι φίλοι, λέω πάντα, είναι η οικογένεια που εμείς επιλέγουμε. Ο έρωτας, από την άλλη, είναι αυτός που έρχεται και σαρώνει τα πάντα, είναι ένα θαύμα, δεν έχει λογική.
– Με ποιον ήρωα ταυτίστηκες;
Με τη Μελίνα. Στη Μελίνα έδωσα το «κενό» μου. Αν δεν είχα αυτά τα «κενά», τους φόβους μου, δεν θα μπορούσα να γράψω.
– Δηλαδή το γράψιμο λειτουργεί σαν ένα είδος ψυχοθεραπείας;
Για εμένα, ναι.
– Ποια είναι η ιδανική συνθήκη γραψίματος;
Παλιά έγραφα τη νύχτα. Όμως μετά τα μαθήματα δημιουργικής γραφής άρχισα να γράφω την ημέρα. Ήθελα να έχει φως, να μου γίνει το γράψιμο συνήθεια. Γιατί το γράψιμο θέλει πρόγραμμα και πειθαρχία.
– Ποια βιβλία σού αρέσουν; Τι διαβάζεις αυτή την περίοδο;
Πάντα μου άρεσαν τα μυθιστορήματα για τη φιλία και την αγάπη. Η αγαπημένη μου συγγραφέας είναι η Καίτη Οικονόμου. Ακόμη μου αρέσουν και τα αστυνομικά μυθιστορήματα, του Τζο Νέσμπο και του Νταν Μπράουν.
– Αγαπημένη συνθήκη διαβάσματος;
Θέλω να είμαι στο σπίτι μου, με ησυχία, να έχω ανάψει τα κεράκια μου…
– Ποιους ανθρώπους θεωρείς μέντορές σου; Ποιοι σε βοήθησαν σε αυτό το ταξίδι;
Τα ημερολόγια τα οποία είχα γράψει, που ήταν η αρχή για εμένα, μετά μπήκαν στο συρτάρι. Αργότερα συμμετείχα στο πρόγραμμα «Θεραπεύοντας το εσωτερικό μας παιδί και η Ψυχοθεραπεία της αυτοεκτίμησης» της δρος Ψυχολογίας και Ιατρικής Μουσικοθεραπείας, Φιλοσοφίας, Ψυχοσωματικής και Αυτοεκτίμησης, Βίκυς Σίμου. Η κυρία Σίμου με παρότρυνε να εξελιχθώ σε αυτό το κομμάτι. Τότε γράφαμε παραμύθια ως θεραπευτικό μέσο.
Με αυτά ως έναυσμα άρχισα μαθήματα στη Σχολή Δημιουργικής Γραφής Tabula Rasa, με καθηγήτρια την Αντιγόνη Πόμμερ. Με την Αντιγόνη συνεργαστήκαμε και κάναμε μαθήματα coaching, εκείνη έγινε η επιμελήτριά μου. Έτσι απέκτησα τα εργαλεία που με βοήθησαν να δώσω σάρκα και οστά στις ιδέες μου και να τις κάνω βιβλίο. Η Αντιγόνη ήταν κοντά μου σε όλο αυτό το ταξίδι.
– Τώρα που το πρώτο «παιδί» σου έχει πάρει τον δρόμο του, θα συνεχίσεις να πλάθεις ιστορίες;
Ναι, ήδη έχω ξεκινήσει να γράφω το δεύτερο βιβλίο μου. Όπως λέει και το τραγούδι, που ήταν και το μότο της Μελίνας, «θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό»…
