PLUS
Λύση – μονόδρομος για γυναίκες σε προχωρημένη ηλικία ή με χαμηλή ποιότητα παραγωγής ωοθηκών!
Της ΣΟΦΙΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΟΥ
Όλο και πιο πολλά ζευγάρια καταφεύγουν στη λύση της δωρεάς ωαρίων προκειμένου να καταφέρουν να γίνουν γονείς. Είναι μια επιλογή η οποία συνοδεύεται από αρκετό σκεπτικισμό και ηθικά διλήμματα, εντούτοις για ορισμένες περιπτώσεις θα μπορούσε να αποτελεί το «gold standard».
Ως δωρεά ωαρίων ορίζεται η δωρεά γενετικού υλικού σε ένα ζευγάρι από μια άλλη γυναίκα με σκοπό την τεκνοποίηση, αποτελώντας λύση του προβλήματος της υπογονιμότητας για γυναίκες σε προχωρημένη ηλικία ή με χαμηλή ποιότητα ωαρίων. Το παιδί που θα γεννηθεί θα έχει το γενετικό υλικό του ενός γονέα, όμως θα έχει κυοφορηθεί και γεννηθεί από τη φυσική μητέρα του, γεγονός που αυξάνει την αξία της μητρότητας.
Ποιες αφορά
Οι λήπτριες ωαρίων είναι γυναίκες που:
– Βρίσκονται σε προχωρημένη αναπαραγωγική ηλικία (συνήθως άνω των 44 ετών).
– Πάσχουν από πρόωρη εμμηνόπαυση ή πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια.
– Έχουν κακή ποιότητα ωαρίων ή δεν είναι σε θέση να παράγουν ωάρια.
– Φέρουν μια γενετική διαταραχή που δεν πρέπει να μεταφερθεί στο παιδί τους.
Οι δότριες
Σύμφωνα με τον νόμο υπάρχουν δύο είδη δοτριών που περιλαμβάνουν:
α) Τις περιστασιακές δότριες που είναι πρόθυμες να δώσουν τα ωάριά τους για αλτρουιστικούς λόγους.
β) Γυναίκες που υποβάλλονται σε θεραπεία εξωσωματικής γονιμοποίησης και συμφωνούν να δώσουν κάποια ωάριά τους προκειμένου να μειώσουν το κόστος της θεραπείας τους (egg sharing).
Σημειώνεται πως οι δότριες που δίνουν τα ωάρια αλτρουιστικά δεν πρέπει να έχουν σχέση με το ζευγάρι και το παιδί. Επίσης δεν μπορούν να γνωρίζουν εάν προέκυψε τελικά μια εγκυμοσύνη από τα ωάριά τους.
Τονίζεται πως οι γυναίκες αυτές υποβάλλονται σε εκτεταμένες εξετάσεις (χρωμοσώματα, ιολογικές, ορμονικές, κυστική ίνωση και για άλλες γονιδιακές νόσους), για να διαπιστωθεί εάν είναι καλή η κατάσταση της υγείας τους και αν θα ανταποκριθούν σωστά στη θεραπεία.
Η διαδικασία
Η λήπτρια και ο σύζυγός της πρέπει να υποβληθούν σε εξετάσεις αίματος για να εξεταστεί η πιθανή ύπαρξη ασθενειών και καταστάσεων που μπορούν να επηρεάσουν την εγκυμοσύνη, όπως ο ιός ανθρώπινης ανοσολογικής ανεπάρκειας (HIV), η ηπατίτιδα B και C, η ομάδα αίματος ρέζους κ.ά. Από την πλευρά ο σύζυγος πρέπει, επιπλέον, να δώσει ένα δείγμα σπέρματος πριν από τον κύκλο εξωσωματικής γονιμοποίησης.
Στη συνέχεια η δότρια υποβάλλεται σε ελεγχόμενη διέγερση των ωοθηκών της, όπως και σε έναν κανονικό κύκλο εξωσωματικής γονιμοποίησης.
Σύμφωνα με τον νόμο, οι ιατρικές πληροφορίες που αφορούν το πρόσωπο της δότριας είναι καταχωρισμένες, χωρίς να αποδεικνύουν την ταυτότητά της, και η πρόσβαση σε αυτά τα αρχεία επιτρέπεται μόνο μελλοντικά στο παιδί για λόγους που αφορούν την υγεία του.
*Όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΜΠΑΜ της Κυριακής
