PLUS
Προλογίζοντας τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, ο Ντόναλντ Τραμπ επέλεξε να στείλει ένα μήνυμα αισιοδοξίας για τον πόλεμο στην Ουκρανία, δηλώνοντας ότι η ειρήνη είναι «πολύ πιο κοντά απ’ όσο πιστεύει ο κόσμος». Η δήλωσή του ήρθε μετά από διαδοχικές συνομιλίες με τον Βλαντίμιρ Πούτιν και τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ενισχύοντας την εντύπωση ότι η Ουάσιγκτον επιχειρεί να επαναφέρει τη διπλωματία στο προσκήνιο.
Ωστόσο, πίσω από τις αισιόδοξες διατυπώσεις, η πραγματικότητα παραμένει ιδιαίτερα σκληρή. Την ίδια ώρα που ο Αμερικανός πρόεδρος μιλούσε για πιθανή προσέγγιση των δύο πλευρών, η Ρωσία συνέχιζε τις επιθέσεις με πυραύλους και drones εναντίον ουκρανικών πόλεων, υπενθυμίζοντας ότι το πεδίο της μάχης εξακολουθεί να καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τους όρους κάθε διαπραγμάτευσης.
Η χρονική συγκυρία δεν είναι τυχαία. Στη σύνοδο του ΝΑΤΟ η Ουκρανία θα αποτελέσει ένα από τα κεντρικά θέματα της ατζέντας, ενώ ο Τραμπ αναμένεται να συναντηθεί εκ νέου με τον Ζελένσκι. Παράλληλα, το Κρεμλίνο επιβεβαίωσε ότι οι επαφές μεταξύ Τραμπ και Πούτιν θα συνεχιστούν, γεγονός που δείχνει ότι, παρά τις στρατιωτικές συγκρούσεις, οι δίαυλοι επικοινωνίας παραμένουν ανοικτοί.
Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, δεν είναι αν υπάρχει διάλογος. Είναι αν υπάρχει πραγματική πολιτική βούληση για συμβιβασμό. Μέχρι στιγμής ούτε η Μόσχα δείχνει διατεθειμένη να εγκαταλείψει τις βασικές της επιδιώξεις ούτε το Κίεβο εμφανίζεται έτοιμο να αποδεχθεί μια λύση που θα νομιμοποιούσε τις ρωσικές εδαφικές κατακτήσεις.
Ίσως, λοιπόν, ο πόλεμος να βρίσκεται πράγματι πιο κοντά σε μια διπλωματική καμπή. Ίσως όμως η αισιοδοξία να αποτελεί και μέρος της ίδιας της διαπραγμάτευσης. Στις διεθνείς σχέσεις, άλλωστε, οι δηλώσεις περί ειρήνης συχνά προηγούνται των δύσκολων αποφάσεων – όχι απαραίτητα της ίδιας της ειρήνης.
