PLUS
Στη ζωή ποτέ μη λες ποτέ. Έμελλε λοιπόν να το ζήσω κι αυτό. Ποιο είναι το «αυτό»; Η κλήση από το ΕΣΡ για τις αποκαλυπτικές περσινές εκπομπές που κάναμε σε ό,τι αφορά την υπόθεση Μουρτζούκου και τη δολοφονία πέντε βρεφών. Ναι, για τη γνωστή Ειρήνη Μουρτζούκου γράφω, τη γυναίκα που ομολόγησε ότι δολοφόνησε – κάτω από τη μύτη των Αρχών- τέσσερα βρέφη και απολογείται αύριο (σ.σ. Δευτέρα) για τη δολοφονία του Παναγιωτάκη.
Και όμως, έξι… αθώες καταγγελίες, οι οποίες συμπίπτουν χρονικά (καθώς τέσσερις εξ αυτών κατατέθηκαν το διήμερο 7-8 Νοεμβρίου 2024), ανάγκασαν το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης να ανοίξει φάκελο και να ερευνήσει εάν οι εκπομπές μας αντικατέστησαν τις δικαστικές και αστυνομικές έρευνες, οι οποίες εκείνη την περίοδο (των μεγάλων αποκαλύψεων) ήταν ανύπαρκτες!
Σημειώνεται ότι τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο οι «Υποθέσεις» αποκάλυπταν τα λάθη και τις παραλείψεις των ιατροδικαστών που (εντέλει τέθηκαν σε αργία) είχαν βαπτίσει παθολογικούς τους θανάτους των βρεφών, επιτρέποντας στη Μουρτζούκου να κυκλοφορεί ελεύθερη και ωραία.
Είναι ηλίου φαεινότερον ότι οι περισσότερες καταγγελίες κατατέθηκαν συντονισμένα μέσα σε 24 ώρες από κύκλους που θίχτηκαν από την έρευνα.
Η κλήση της εκπομπής «Υποθέσεις» στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης για την υπόθεση Μουρτζούκου δεν αφορά απλώς μια τηλεοπτική εκπομπή. Αγγίζει τον πυρήνα της ερευνητικής δημοσιογραφίας και του δικαιώματος της κοινωνίας να γνωρίζει.
Γιατί ας είμαστε ειλικρινείς: Χάρη στη συγκεκριμένη δημοσιογραφική έρευνα αναδείχθηκαν στοιχεία που οδήγησαν στην αποκάλυψη της αλήθειας γύρω από τις δολοφονίες βρεφών! Χάρη στην ίδια έρευνα αποκαλύφθηκαν σοβαρές παθογένειες και σκιές γύρω από ιατροδικαστικούς χειρισμούς. Και χάρη στην πίεση αυτής της έρευνας ξηλώθηκαν μηχανισμοί που επί χρόνια λειτουργούσαν ανεξέλεγκτα.
Σήμερα, με βάση καταγγελίες που προέρχονται από πρόσωπα και κύκλους που βρέθηκαν στο επίκεντρο ακριβώς αυτών των αποκαλύψεων, επιχειρείται να τεθεί υπό αμφισβήτηση η ίδια η έρευνα. Οι ίδιες καταγγελίες μιλούν για δήθεν υποκατάσταση ανακριτικών αρχών.
Ας το ξεκαθαρίσουμε: Η δημοσιογραφία δεν ανακρίνει. Η δημοσιογραφία δεν δικάζει. Η δημοσιογραφία ερευνά, αποκαλύπτει και ελέγχει. Αν αυτό ενοχλεί όσους θίχτηκαν, τόσο το χειρότερο για εκείνους.
Διότι η εκπομπή δεν έστησε λαϊκό δικαστήριο. Αποκάλυψε στοιχεία, έθεσε ερωτήματα, ανέδειξε αντιφάσεις και λειτούργησε εκεί όπου άλλοι σιωπούσαν.
Είναι μάλιστα τουλάχιστον παράδοξο ότι εγκαλείται η δημοσιογραφική έρευνα που αποκάλυψε μια θεσμική σήψη, ενώ όσοι υπηρετούσαν ή υπερασπίζονταν αυτή τη σήψη εμφανίζονται ως καταγγέλλοντες.
Δεν μπορεί οι θιγόμενοι από μια έρευνα να μετατρέπονται σε τιμητές της δεοντολογίας. Δεν μπορεί η αντίδραση όσων εκτέθηκαν από αποκαλύψεις να βαπτίζεται προστασία θεσμών.
Αυτό δεν είναι έλεγχος περιεχομένου. Αυτό είναι μήνυμα προς όποιον ερευνά. Και γι’ αυτό το ζήτημα ξεπερνά μια εκπομπή. Αφορά κάθε δημοσιογράφο που ερευνά. Κάθε Μέσο που αποκαλύπτει. Κάθε πολίτη που απαιτεί αλήθεια.
Δεν απολογούμαστε επειδή κάναμε δημοσιογραφία. Αντίθετα: Είμαστε περήφανοι που αυτή η έρευνα ενόχλησε εκείνους που έπρεπε να ενοχλήσει.
Αν κάποιοι θεωρούν ότι με καταγγελίες και θεσμικές πιέσεις θα φιμώσουν την έρευνα, κάνουν λάθος. Η αλήθεια δεν κάθεται στο εδώλιο.
Αν νομίζουν ότι θα φοβηθούμε επειδή μας καλούν να απολογηθούμε για αποκαλύψεις που δικαιώθηκαν, δεν μας ξέρουν.
Εμείς δεν υπηρετούμε σκοπιμότητες. Υπηρετούμε την αλήθεια. Και η αλήθεια δεν ανακαλείται.
*Όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΜΠΑΜ στο Ρεπορτάζ της Κυριακής
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
