PLUS
Κάπου ανάμεσα σε γιγαντοοθόνες LED, αμερικανικές σημαίες μεγέθους αεροδιαδρόμου και ύμνους που έμοιαζαν με μουσική από νέο «Top Gun», χιλιάδες πιστοί συγκεντρώθηκαν στο Εθνικό Πάρκο της Ουάσιγκτον για να «επιστρέψουν ηθικά την Αμερική στον Θεό». Ή τουλάχιστον στον Θεό που ψηφίζει Ρεπουμπλικάνους, έχει αυτόματο όπλο και θεωρεί τον πληθωρισμό βιβλική πληγή των Δημοκρατικών
Του Νίκου Βασιλειάδη
Η εκδήλωση «Επαναφιέρωση στα 250 χρόνια» – « Rededicate 250 », παρουσιάστηκε ως πνευματική αφύπνιση ενόψει των 250 χρόνων των ΗΠΑ. Στην πράξη έμοιαζε περισσότερο με φεστιβάλ χριστιανικού εθνικισμού: πάστορες με τηλεοπτικό αέρα, πολιτικοί που μιλούσαν για τον Χριστό σαν να είναι υπεύθυνος προεκλογικής καμπάνιας και πιστοί που προσεύχονταν ώστε η χώρα να γυρίσει στις «χριστιανικές της ρίζες». Δηλαδή σε μια εποχή που, σύμφωνα με τη φαντασία τους, ο Ιησούς υπέγραψε το Σύνταγμα δίπλα στον Τζορτζ Ουάσιγκτον και μετά πήγε για μπάρμπεκιου με τον Αβραάμ Λίνκολν.
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο δεν ήταν καν οι προσευχές. Ήταν η απόλυτη συγχώνευση πολιτικής και θρησκείας σε σημείο που δύσκολα ξεχώριζες αν βρίσκεσαι σε θρησκευτική τελετή ή σε προεκλογική συγκέντρωση. Βίντεο μηνύματα από τον Ντόναλντ Τραμπ, τον Τζέι Ντι Βανς και άλλους αξιωματούχους εμφανίζονταν σαν διαφημιστικά για συνέχεια της Παλαιάς Διαθήκης: «Έξοδος 2: Αυτή τη φορά με drones».
Ορισμένοι ομιλητές μάλιστα υποστήριξαν ότι ο Θεός «ανέδειξε» τον Τραμπ για να σώσει την Αμερική. Πράγμα λογικό, αν σκεφτεί κανείς ότι μετά τον Μωυσή, τον Νώε και τον Δαβίδ, το επόμενο βήμα της θείας στρατηγικής ήταν προφανώς ένας δισεκατομμυριούχος με υπερβολικό μαύρισμα (spray tan) και ακαταλαβίστικα ξεσπάσματα στα κοινωνικά δίκτυα στις 3 τα ξημερώματα.
Οι διοργανωτές επέμεναν ότι πρόκειται για «εορτασμό της πίστης». Οι επικριτές, από την άλλη, μιλούν για κανονικοποίηση του χριστιανικού εθνικισμού και για μια Αμερική που μετατρέπεται σιγά σιγά σε θεοκρατία με εταιρικούς χορηγούς και κάντρι μουσική.
Και κάπου εκεί βρίσκεται η πραγματική ειρωνεία: οι ίδιοι άνθρωποι που ουρλιάζουν κάθε Χριστούγεννα ότι «ο πολιτισμός καταρρέει επειδή τα Starbucks δεν γράφουν “Καλά Χριστούγεννα” στα ποτήρια», τώρα θέλουν ένα κράτος όπου η πολιτική εξουσία θα συνοδεύεται από “βιβλικό” πιστοποιητικό νομιμότητας.
Αξίζει βέβαια να σημειωθεί ότι η πραγματική Αμερική δεν ήταν ποτέ το μεταπολεμικό οικογενειακό χριστιανικό σίριαλ που φαντάζονται. Η ίδια η Συνθήκη της Τρίπολης του 1796 ( ιστορικά διάσημη για το Άρθρο 11, το οποίο συχνά αναφέρεται για τον ξεκάθαρο διαχωρισμό κράτους και θρησκείας) ξεκαθάριζε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες «δεν θεμελιώθηκαν με οποιαδήποτε έννοια πάνω στη χριστιανική θρησκεία». Αλλά τέτοιες λεπτομέρειες χαλάνε το αφήγημα.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι κάποιοι άνθρωποι προσεύχονται δημόσια. Το πρόβλημα ξεκινά όταν η πίστη μετατρέπεται σε πολιτικό προϊόν και ο Θεός σε λογότυπο προεκλογικής καμπάνιας. Όταν η «επιστροφή στις ρίζες» σημαίνει ότι όποιος δεν ανήκει στη σωστή θρησκεία θεωρείται λιγότερο Αμερικανός.
Στο τέλος της ημέρας, η εικόνα ήταν σχεδόν ποιητική: χιλιάδες άνθρωποι με σηκωμένα χέρια να ζητούν σωτηρία για μια χώρα που διαθέτει πυρηνικά, Γουόλ Στριτ, Χόλιγουντ, «ινφλουένσερ» του TikTok και έξι διαφορετικές γεύσεις μπισκότων με γεύση… τούρτας γενεθλίων.
Και κάπως έτσι, η πίστη έγινε τηλεοπτικό σόου, η πολιτική κυριακάτικο κήρυγμα και ο Θεός ένας ακόμα ψηφοφόρος που υποτίθεται ότι εγκρίνει τα πάντα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο Τραμπ προειδοποιεί το Ιράν ότι «ο χρόνος τρέχει» μέχρι οι ΗΠΑ να ξεκινήσουν σκληρότερα πλήγματα
