PLUS
Δεν πρόκειται για σκηνή από ταινία τρόμου. Ούτε για ηχητικό από απόπειρα ληστείας. Είναι οι κραυγές που, σύμφωνα με καταγγελίες, αντηχούσαν καθημερινά στο φαρμακείο δημόσιου νοσοκομείου στα βόρεια προάστια. Φωνές που, όπως καταγγέλλουν εργαζόμενες, συνθέτουν το σκηνικό της δικής τους εργασιακής κόλασης.
Προσβολές, ουρλιαχτά και χτυπήματα σε γραφεία, από την ίδια τους την προϊσταμένη. Ένα περιβάλλον απόλυτου φόβου, όπου –όπως λένε– η ιεραρχία επιβαλλόταν με τη βία των λέξεων και την ταπείνωση.
ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ
Ηχητικά ντοκουμέντα που έρχονται στο φως αποτυπώνουν ωμές φράσεις και ξεσπάσματα:
«Σκασμός, σκασμός, σκασμός πια!» ακούγεται σε ένα από αυτά, συνοδευόμενο από χτυπήματα.
Τρεις γυναίκες σπάνε τη σιωπή τους και μιλούν για πρώτη φορά δημόσια, περιγράφοντας έναν καθημερινό εξευτελισμό που, όπως υποστηρίζουν, τις διέλυσε ως προσωπικότητες. Βάρδιες που ξεκινούσαν με απειλές και εντολές που –όπως λένε– θύμιζαν άλλες εποχές.
«Σκασμός!», «Όρθιοι και θα κουνιέστε!», «Θα σε στείλω στα παλούκια!» είναι μερικές μόνο από τις φράσεις που ακούγονται στα ηχητικά.
ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΡΟΜΟΥ
«Πρόσεξε καλά, θα σε στείλω στα παλούκια, θα σε στείλω μα τω Θεώ», ακούγεται σε άλλο απόσπασμα.
Ένας λόγος που, σύμφωνα με τις καταγγελίες, δεν σήκωνε αντίρρηση. Ένας τόνος που «πάγωνε» το προσωπικό. Στο συγκεκριμένο φαρμακείο, όπως περιγράφουν οι εργαζόμενες, τίποτα δεν ήταν επιτρεπτό πέρα από την απόλυτη υποταγή.
Οι ίδιες καταγγέλλουν πως η διευθύντριά τους χλεύαζε ακόμη και κινητικό πρόβλημα υπαλλήλου, μιμούμενη τον τρόπο που περπατούσε. Μιλούν για σπρωξίματα, τραβήγματα και μια συστηματική, καθημερινή επιχείρηση ταπείνωσης.
ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ
«Δεν δικαιούσαι να μιλάς αν δεν πω εγώ “μίλα”. Πόσες φορές πρέπει να το πούμε;» ακούγεται σε ακόμη ένα ηχητικό.
Η εργασία, όπως καταγγέλλεται, μετατράπηκε σε εφιάλτη. Ο φόβος του «τιμήματος» έκλεινε στόματα. Οι παραιτήσεις ήταν δεκάδες: εργαζόμενοι που άντεχαν λίγους μήνες και αποχωρούσαν για να σωθούν.
Για μία γυναίκα, ωστόσο, η απόγνωση φέρεται να ξεπέρασε κάθε όριο. Όπως αποκαλύπτεται, έφτασε στο σημείο να γράψει σημείωμα αυτοκτονίας. Εκεί όπου η δουλειά έπαψε να είναι μέσο βιοπορισμού και μετατράπηκε σε ψυχική εξόντωση.
ΕΦΙΑΛΤΗΣ
«Θα γίνεται αυτό που λέω, όταν το λέω. ΕΣΥ είσαι ανίκανη», ακούγεται σε άλλο απόσπασμα.
Για τις εργαζόμενες που μιλούν σήμερα, ο εφιάλτης δεν τελείωνε με το σχόλασμα. Ο φόβος τις ακολουθούσε στο σπίτι, με αϋπνίες, κρίσεις πανικού και ήχους που, όπως λένε, αρνούνται να σβήσουν από το μυαλό τους.
Αυτές οι φωνές, αυτά τα λόγια και αυτές οι σκηνές συνθέτουν, σύμφωνα με τις ίδιες, τη δική τους αλήθεια για τον χώρο εργασίας τους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
