PLUS
Υπάρχουν πόλεμοι που γεμίζουν πρωτοσέλιδα και πόλεμοι που συνεχίζονται σχεδόν αθόρυβα. Σήμερα, ο πόλεμος στην Ουκρανία κινδυνεύει να γίνει ο δεύτερος. Όχι γιατί σταμάτησε — αλλά γιατί κάποιος άλλος, πιο «εντυπωσιακός», πήρε τη θέση του στο παγκόσμιο προσκήνιο.
Η σύγκρουση γύρω από το Ιράν δεν είναι απλώς ένα ακόμη μέτωπο. Είναι ένα γεωπολιτικό δώρο για τη Μόσχα. Καθώς η διεθνής προσοχή μετατοπίζεται στη Μέση Ανατολή, η Ρωσία βρίσκει τον χώρο που χρειαζόταν: λιγότερη πίεση, λιγότερη διπλωματική κινητικότητα, περισσότερη ελευθερία κινήσεων. Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν τελείωσε — απλώς έγινε «αόρατος».
Και η συγκυρία δεν είναι τυχαία. Η ένταση στον Περσικό Κόλπο εκτόξευσε τις τιμές της ενέργειας, ενισχύοντας τα ρωσικά έσοδα και, μαζί, τη δυνατότητα του Κρεμλίνου να συνεχίσει τον πόλεμο. Εκεί που οι κυρώσεις είχαν αρχίσει να πιέζουν, η νέα κρίση προσέφερε μια απρόσμενη οικονομική ανάσα.
Την ίδια στιγμή, οι στρατηγικές προτεραιότητες της Δύσης μετατοπίζονται. Πόροι, οπλικά συστήματα και πολιτική προσοχή κατευθύνονται προς το Ιράν. Η Ουκρανία παραμένει στο τραπέζι — αλλά όχι στο κέντρο του. Και σε έναν πόλεμο φθοράς, αυτή η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά.
Η σχέση Μόσχας–Τεχεράνης δεν είναι πλέον απλώς τακτική. Έχει εξελιχθεί σε μια βαθύτερη στρατηγική σύγκλιση: ανταλλαγή τεχνολογίας, πληροφοριών, ακόμη και επιχειρησιακής υποστήριξης. Αυτό που ξεκίνησε με drones στην Ουκρανία, εξελίσσεται τώρα σε αμφίδρομη συνεργασία με γεωπολιτικές προεκτάσεις.
Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, στο ουκρανικό μέτωπο ο πόλεμος συνεχίζεται με αμείωτη ένταση — ακόμη και με νέες επιθέσεις μεγάλης κλίμακας. Απλώς δεν βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της διεθνούς συζήτησης.
Αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο: όχι η αλλαγή των ισορροπιών, αλλά η αλλαγή της προσοχής. Διότι στη διεθνή πολιτική, η λήθη μπορεί να αποδειχθεί εξίσου ισχυρή με την ήττα. Όταν ένας πόλεμος παύει να αποτελεί επείγουσα προτεραιότητα, παύει σταδιακά να είναι και προτεραιότητα.
Ο Βλαντίμιρ Πούτιν δεν χρειάζεται απαραίτητα να κερδίσει στο πεδίο για να βγει κερδισμένος. Αρκεί να κερδίσει χρόνο. Και όσο ο κόσμος κοιτάζει αλλού, αυτό ακριβώς κάνει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τα δύο τρίτα των Αμερικανών επιθυμούν τον γρήγορο τερματισμό του πολέμου στο Ιράν
Η ΕΕ προετοιμάζει την ενεργοποίηση της ρήτρας αμοιβαίας άμυνας
