PLUS
Η κατάρρευση της πολυκατοικίας στα Πετράλωνα δεν είναι μόνο μια υπόθεση που θα κρίνουν οι πραγματογνώμονες. Είναι μια μεταφορά για μια χώρα που εδώ και χρόνια ζει με την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να χτίζει χωρίς να εξετάζει τα θεμέλιά της!
Οι πρώτες εκτιμήσεις συγκλίνουν στο ότι το πρόβλημα δεν ήταν το έδαφος αυτό καθαυτό, αλλά οι εργασίες αντιστήριξης, οι μελέτες και οι πρακτικές που όφειλαν να προστατεύσουν ένα υφιστάμενο κτίριο.
Ο Δημήτρης Λιαντίνης έλεγε ότι οι πολιτισμοί δεν πεθαίνουν όταν λείπουν τα υλικά, αλλά όταν διαβρώνονται οι αξίες που τους συγκρατούν. Το ίδιο ισχύει και για μια κοινωνία. Οι πολυκατοικίες δεν καταρρέουν επειδή ξαφνικά αποφάσισε η βαρύτητα να γίνει πιο ισχυρή. Καταρρέουν όταν η γνώση υποχωρεί μπροστά στη βιασύνη, όταν η ευθύνη παραχωρεί τη θέση της στην ευκολία και όταν ο έλεγχος μετατρέπεται σε τυπική διαδικασία.
Η Ελλάδα μοιάζει συχνά να επισκευάζει τις ρωγμές αντί να ενισχύει τα θεμέλια! Στις υποδομές, στους θεσμούς, στην Παιδεία, ακόμη και στη δημόσια διοίκηση προτιμούμε την πρόχειρη λύση από τη δύσκολη πρόληψη. Κάθε τραγωδία αντιμετωπίζεται ως μεμονωμένο περιστατικό, μέχρι να εμφανιστεί η επόμενη.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο γιατί έπεσε μια πολυκατοικία. Είναι γιατί εξακολουθούμε να ανεχόμαστε μια κουλτούρα που θεωρεί την ασφάλεια κόστος, την ευθύνη εμπόδιο και τον επαγγελματισμό πολυτέλεια. Τα θεμέλια ενός κτιρίου μπορεί να είναι από σκυρόδεμα. Τα θεμέλια όμως μιας κοινωνίας είναι η αλήθεια, η γνώση και η ευθύνη. Και όταν αυτά γίνουνσαθρά, αργά ή γρήγορα κάποια κατάρρευση θα μας θυμίσει ότι η φυσική δεν συγχωρεί όσα η ηθική έχει ήδη εγκαταλείψει!
