PLUS
Η Αγγλία φιλοξενεί μερικά από τα πιο αναγνωρισμένα πανεπιστήμια παγκοσμίως, όπως το University of Oxford, το University of Cambridge και το London School of Economics and Political Science το Queen Margaret University. Ιδρύματα με μακρά ιστορία, υψηλό ακαδημαϊκό επίπεδο και διεθνές κύρος, τα οποία προσελκύουν φοιτητές από κάθε γωνιά του κόσμου — ανάμεσά τους και χιλιάδες Έλληνες.
Για δεκαετίες, τα πτυχία από βρετανικά πανεπιστήμια θεωρούνταν αυτονόητα αναγνωρίσιμα και ιδιαίτερα ισχυρά στην αγορά εργασίας. Πολλοί απόφοιτοι αυτών των ιδρυμάτων στελεχώνουν κυβερνήσεις, πανεπιστήμια και μεγάλους οργανισμούς. Η ποιότητα των σπουδών, η αυστηρότητα των προγραμμάτων και η διεθνής εμπειρία αποτελούν βασικά τους χαρακτηριστικά.
Ωστόσο, μετά την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση το 2020, το τοπίο άλλαξε. Με νομοθετική ρύθμιση που ψηφίστηκε στις 16 Απριλίου 2024, η Ελλάδα θέτει περιορισμούς στην αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων για όσους ξεκίνησαν σπουδές στο Ηνωμένο Βασίλειο μετά την 31η Ιανουαρίου 2020. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι απόφοιτοι βρετανικών πανεπιστημίων, παρά την επιστημονική τους κατάρτιση, ενδέχεται να μην μπορούν να ασκήσουν το επάγγελμά τους στη χώρα.
Ας δούμε το σχετικό απόσπασμα του νόμου:
16 Απριλίου 2024, ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ, Αρ. Φύλλου 56. Τροποποιείται το άρθρο 60, με τίτλο «Μεταβατικές Διατάξεις», του π.δ. 38/2010 (Α’ 78) και προστίθεται παρ. 5 ως εξής: «5. Ειδικά για τους κατόχους τίτλων τυπικής ανώτατης εκπαίδευσης που επιτρέπουν την πρόσβαση σε επάγγελμα του Κεφαλαίου ΙΙΙ του Τίτλου ΙΙΙ και απονέμονται από ιδρύματα τυπικής ανώτατης εκπαίδευσης του Ηνωμένου Βασιλείου, κατόπιν φοίτησης σε προγράμματα σπουδών που έχουν εγκριθεί και έχουν εγγραφεί σε αυτά σπουδαστές έως τις 31.12.2020, η άσκηση της σχετικής επαγγελματικής δραστηριότητας επιτρέπεται, κατόπιν πράξης αναγνώρισης του τίτλου σπουδών από το ΑΤΕΕΝ, με εφαρμογή των διατάξεων της παρ. 3 του άρθρου 2 του παρόντος.».
Η ισχύς του παρόντος διατάγματος αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Στον Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού ανατίθεται η δημοσίευση και εκτέλεση του παρόντος διατάγματος.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί μια εμφανή αντίφαση. Από τη μία πλευρά, αναγνωρίζεται διεθνώς η αξία των βρετανικών πανεπιστημίων. Από την άλλη, απόφοιτοί τους αντιμετωπίζουν εμπόδια στην επαγγελματική τους αποκατάσταση στην Ελλάδα. Η διάκριση γίνεται ακόμη πιο έντονη όταν συγκρίνει κανείς επαγγέλματα: ένας οικονομολόγος μπορεί να βρει εργασία στον ιδιωτικό τομέα χωρίς τυπική αναγνώριση, ενώ ένας επαγγελματίας υγείας —όπως μια νοσηλεύτρια από το Queen Margaret University— εξαρτάται πλήρως από αυτήν για να εργαστεί.
Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία μιας «γκρίζας ζώνης» επιστημόνων: ανθρώπων με υψηλού επιπέδου σπουδές, αλλά περιορισμένες δυνατότητες αξιοποίησής τους εντός της χώρας. Η κατάσταση αυτή δεν επηρεάζει μόνο τους ίδιους, αλλά και το σύνολο της κοινωνίας, που στερείται εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό αλλά ουσιαστικό: μπορεί ένα κράτος να αγνοεί στην πράξη την αξία της γνώσης όταν αυτή αποκτάται εκτός των δικών του θεσμικών πλαισίων; Και αν ναι, ποιο είναι το κόστος αυτής της επιλογής;
Ας μας πει, λοιπόν, κάποιος από την κυβέρνηση τι θα γίνει με αυτούς τους επιστήμονες που έχουν «εγκλωβιστεί». Είναι άδικο ή όχι να μην αναγνωρίζονται τα πτυχία τους;
Σε μια εποχή όπου η κινητικότητα των φοιτητών και των επαγγελματιών αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας, η ανάγκη για σαφείς, δίκαιες και λειτουργικές διαδικασίες αναγνώρισης τίτλων σπουδών είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Διαφορετικά, ο κίνδυνος δεν είναι μόνο η ατομική αδικία, αλλά και η συλλογική απώλεια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τραγωδία στην Ηλεία: Νεκρός ο 13χρονος που οδηγούσε πατίνι και συγκρούστηκε με ΙΧ
