PLUS
Η συζήτηση για την οδική ασφάλεια στη χώρα μας επικεντρώνεται συνήθως στα πρόστιμα, στις ποινές και στην αυστηροποίηση του νομοθετικού πλαισίου. Πρόκειται, αναμφίβολα, για απαραίτητα εργαλεία στην προσπάθεια μείωσης των τροχαίων συγκρούσεων και των ανθρώπινων απωλειών στους δρόμους.
Ωστόσο, όσο σημαντική είναι η επιβολή κυρώσεων, άλλο τόσο σημαντική είναι η κατανόηση των βαθύτερων αιτιών που οδηγούν ορισμένους ανθρώπους σε επικίνδυνες και αντικοινωνικές συμπεριφορές κατά την οδήγηση.
Τι μπορεί να ωθεί έναν οδηγό να καταναλώσει αλκοόλ και στη συνέχεια να οδηγήσει; Τι τον κάνει να αναπτύσσει ταχύτητες που υπερβαίνουν κατά πολύ τα νόμιμα όρια, θέτοντας σε κίνδυνο τη δική του ζωή και τη ζωή των άλλων; Πώς αποφασίζει κάποιος να εγκαταλείψει έναν συνάνθρωπο στην άσφαλτο ή να χρησιμοποιεί παράνομα τη Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης;
Η ασφαλής οδήγηση προϋποθέτει υπευθυνότητα, αυτοέλεγχο, σωστή κρίση και επίγνωση των συνεπειών που μπορεί να έχουν οι επιλογές μας στον δρόμο. Απαιτεί σεβασμό προς την ανθρώπινη ζωή και κατανόηση ότι κάθε απόφαση πίσω από το τιμόνι μπορεί να επηρεάσει όχι μόνο τον ίδιο τον οδηγό, αλλά και τους γύρω του.
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις στις οποίες παραβάτες επανέρχονται σε παρόμοιες επικίνδυνες συμπεριφορές μετά την ολοκλήρωση της ποινής τους. Το γεγονός αυτό αναδεικνύει την ανάγκη αναζήτησης συμπληρωματικών μέτρων πρόληψης, εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης. Ο φόβος της τιμωρίας, από μόνος του, δεν αρκεί πάντοτε για να αλλάξει νοοτροπίες και συνήθειες. Η πραγματική αλλαγή προκύπτει όταν ο άνθρωπος κατανοήσει το λάθος του, συνειδητοποιήσει τον κίνδυνο που προκάλεσε και αντιληφθεί ότι μια στιγμιαία απόφαση μπορεί να μετατραπεί σε τραγωδία μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
Η συγκεκριμένη πρόταση κατατίθεται ως αφορμή για δημόσιο διάλογο γύρω από την οδική ασφάλεια και την ανάγκη αντιμετώπισης των βαθύτερων αιτιών που οδηγούν σε σοβαρές παραβάσεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.
Η κοινωνία μας χρειάζεται αυστηρούς και αποτελεσματικούς νόμους. Χρειάζεται όμως και πολίτες με συνείδηση, υπευθυνότητα και σεβασμό προς τον συνάνθρωπο. Εάν επιθυμούμε ουσιαστική μείωση των τροχαίων δυστυχημάτων και των σοβαρών τραυματισμών, οφείλουμε να επενδύσουμε όχι μόνο στην καταστολή, αλλά και στην πρόληψη, στην εκπαίδευση και στην καλύτερη κατανόηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς.
Η άδεια οδήγησης δεν είναι απλώς ένα διοικητικό έγγραφο. Είναι ένα προνόμιο που συνοδεύεται από σημαντική κοινωνική ευθύνη. Και η επιστροφή στη θέση του οδηγού, μετά από ιδιαίτερα σοβαρές παραβάσεις, ίσως θα πρέπει να περνά όχι μόνο από την εκπλήρωση μιας ποινής, αλλά και από τη διασφάλιση ότι ο οδηγός έχει κατανοήσει πραγματικά το βάρος των πράξεών του και την ευθύνη που αναλαμβάνει απέναντι στην κοινωνία.
Άρθρο του Σωτήρη Γιαννόπουλου, μέλους του οργανισμού My Grand Road, για την ανάγκη αξιολόγησης της συμπεριφοράς μετά από σοβαρές παραβάσεις οδικής ασφάλειας
